Follow by Email

Friday, 15 June 2018

මම කොහොමද දැන් ලෝකෙට මුහුණ දෙන්නේ?


මේ දවස් වල දවල් කාලේ නිම්මිගෙන් මට කෙටි පනිවිඩයක් දෙකක් එනවා

"අහවලාට විද්‍යාවට ලකුණු අනූ අටයි" , අහවලා තමයි පංතියේ වැඩිම ලකුණු වගේම ", "අහවලා පොඩ්ඩක් වත් කියන දේ අහන්නේ නෑ යාලුවොත් එක්ක ස්නැප් චැට් එකේමයි" වගේ පණිවිඩ තමයි ඒවයේ තියෙන්නේ.

මේ පණිවිඩ මට එන්නට කලින් ආරම්භක පණිවිඩය නිම්මිට එන්නේ අපේ සුපුන් ගොය්යාගෙන් "අම්මා  විද්‍යාව අනූ අටයි " වැනි යමක් තමයි ඒ වගෙන් කියවෙන්නේ.

ඒ වගේම ගෙදර ආවට පස්සේ වීරයා වගේ විද්යාව සහ ගණිතය වාර විභාග උත්තර පත්‍ර අප දෙසට විසි කරන්නත් අමතක කරන්නේ නෑ . "තාත්තා මේ පේපර් එක බලන්න" කියමින්

ලකුණු අඩු වුණ දවසට එස් එම් එස් එන ප්‍රමාදයක් හෝ අපි ඔහුව පාසැලෙන් ගේන්න යනතෙක් විස්තරේ ප්‍රමාද වෙන්නත් පුළුවන්. ඊයෙ සුපුන් ඉස්කෝලෙන් ගේන්න ගියේ මම.

මේ ඊයෙ අපි අතර ඇතිවුණ කතා බහ

"පුතා අද ඉංග්‍රීසි ලකුණු දුන්නද?"

 "ඔව්"

"අම්ම කීව ඔයාට ලකුණු අනූ දෙකයි තිබ්බේ කියලා ? ඇත්තද?"

" ඒ වුණාට අපිටනම් ටෝක් දුන්නේ මගේ කැමතිම විෂයයන් ඉංග්‍රීසියි, ගණනුයි විද්‍යාවයි කියලනේ?

මොකද ඔයාට ලකුණු  අඩුවුණේ?

බෙන්ටත් ලකුණු අඩුයිද ඉංග්‍රීසි වලට?"

(මේවන විටත් නිම්මී සහ මම ඔහුගේ ඉංග්‍රීසි උත්තර පත්‍රය බෑග් එකෙන් අරන් කියවලයි තිබුණේ

"There are 26 letters in English alphabet you forgot about the most important letter A"

යනුවෙන් ගුරුතුමිය විසින් පසු සටහනක් තබා තිබුණත් හේතුව කුමක්දැයි අප දෙදෙනාට එකවරම පැහැදිලි වූයේ නැත.  )

"නෑ බෙන් ට ලකුණු අනූ අටක් තියෙනවා.

මටත් අනූ අටක් තිබිලා ටිචර් හයක් කැපුවා කිව්වා මගේ අත් අකුරු හරි නෑ කියලා "

"අය්යෝ ළමයා මම කොහොමද දැන් ලොකේට මූණ දෙන්නේ?

ඔයා දන්නවද අපි පොඩිකාලේ මගේ අත් අකුරු තමයි පංති පහෙන්ම පළමුවෙනියට තේරෙන්නේ .

එහෙම එක්කෙනාගේ පුතාගේ  අත් අකුරු කැතයි කියලා ලකුණු හයක් කපා ගත්තා කිව්වම?

මට හිතෙනවා මේක ෆේස් බුක් එකේ හරි බ්ලොග් එකේ හරි ලියන්න..

බොරුනෙවෙයි  පුතා , අපිත් එක්ක ඉස්කොලේ ගිය ඇන්ටිලා අන්කල්ලා තවමත් මතක් කරනවා  ඒ දවස් වල මගේ අත් අකුරු ලස්සනයි කියන එක ."

සුපුන් ගෙන් අසා දැනගත් පරිදි සිදු වී ඇත්තේ ගුරුතුමිය විසින් ඔහුගේ ලකුණු හයක් අඩුකර තිබීමයි .

ඒ සුපුන් ආවට ගියාට ලියන අත් අකුරු වලින්  "ඒ" අකුර   "යු" අකුරක්  බවට පත්වී ඇති නිසාලු.



Tuesday, 5 June 2018

ළමා කාලයේ ඇතිවන විශාදය/ Childhood depression (දසුන්ගේ කතාවේ පළමු කොටසට පසුවදනක්)


පසුගිය වතාවේ ඔබවෙත ගෙන ආ දසුන්ගේ කතාවේ පළමු කොටස ( දෙවන කොටස එන්නේ මේකෙන් පස්සේ) විග්‍රහයට ලක් කරමින් කෙරෙන ලියවිල්ලක් මේක.

පළමු කොටස කියවුයේ නැත්නම් මෙතනින් එහාට ගිහින් එන්න.

අවුරුදු පහත් දොළහත් අතර වයසේ ලමුන්ටත් වැඩිහිටියන්ට වගේම  විශාදය නැත්නම් ඩිප්‍රෙසන් ( කැම්පස් භාෂාවෙන් කිව්වොත් ඩිප) හැදෙන්න පුළුවන්.

ළමා විශාදයේත් මූලික ලක්ෂණ වැඩිහිටි විශාදයට සමානයි. එහෙත් ළමයින්ට ආවේණික වූ යම් යම් අතිරේක රෝගලක්ෂණත්  ලමා කාලයේ ඇතිවන විශාදයේදි පෙන්නුම් කෙරෙන්නේ නැතිවාම නොවෙයි.

ළමා කාලයේ ඇතිවන විශාදය කල්  ඇතිව හඳුනා ගැනීමත් ඊට නිසි ප්‍රතිකාර කිරීමත් ඉතා වැදගත්.ඒ මෙම රෝග තත්ත්වය නිසා ළමයාගේ  "මනෝ සමාජීය වර්ධනය" බෙහෙවින්ම අඩාල වී ඔහුගේ/ඇයගේ පෞරැෂ වර්ධනයට දැඩි බලපෑමි කල හැකි නිසයි.
මෙවැනි ළමුන් වෛද්‍යවරයෙක් වෙත යොමුකරන්නට තරම් දැනුවත් වූ දෙමාපියන්/ගුරුවරුන් සිටීමම අනාගත සමාජයට මානසික ඒකාග්‍රතාවයෙන් යුත් /සුළු දෙයකටත් අධික ලෙස සසලවන තත්ත්වයෙන් මිදුනු යහපත් මිනිසුන් එක්කරන්නට හේතුවක් වෙයි.

එවන් දෙමාපියන් තම කුඩා දරුවා වෛද්‍යවරයා වෙත යොමුකරන්නේ ළමයාගේ අසාමාන්‍ය හැසිරීම සහ ඔහු ඇය විසින් ඉදිරිපත් කරනා කායික ආබාධ ( හිසේ කැක්කුම, බඩේ කැක්කුම වැනි සමඟයි.

ළමා විශාදය හඳුනා ගන්නේ කෙලෙසද?

වයස අවුරුදු පහත් - දොළහත් අතරේ ළමයෙක් පහත සඳහන් රෝග ලක්ෂණ පෙන්වයි නම් ඔහු ඔබේ පවුලේ වෛද්‍යවරයාටත් , ඔහු /ඇය හරහා ළමා මානසික වෛද්‍ය වරෙයෙකුටත් යොමු කිරීම සිදුකල යුතුය 

1. අධික ලෙස අඩාල වූ/ අවම වූ  "මනෝභාවය" ( Depressed "Mood" ) /ඩිප වැදුන මුඩ් එක

දසුන් ගේ මනෝභාවය ප්‍රදර්ශනය වූ හැටි මොහොතක් සිතන්න.ඔහු ඉතා ඉක්මණින් කේන්තිගන්නා , හොස්ස ලඟින් මැස්සෙක් යන්නට බැරි වර්ගයේ ළමයෙක් බව අම්මා, අක්කලා අය්යලා හැමෝම දැනගෙන හිටියා. ඒත් ඔහු පෙන්නුම් කල හැසිරීම් රටාව මෙවැනි ලෙඩක් බව එයාලා තෙරුම් ගත්තේ නෑ.
වෙනත් විදිහකින් කිව්වොත් මෙවැනි ළමුන් අධික ලෙස කේන්ති ගන්නා, ඉතා පහසුවෙන් කෝපය ඇවිස්සිය හැකි, කොයි වෙලාවෙත් අසතුටෙන් ඉන්නා වර්ගයේ අය.

2 . කිසිමදෙයකට ආශාවක් /ඇල්මක් නැතිකම " නිස්ස්සාස්වාදනය " Anhedonia

සාමාන්‍යයෙන් සම වයසේ ළමුන්ට සතුටක්/විනෝදයක් ගෙන දෙන තත්ත්වයේ ක්‍රියාකාරකම් වලට අකමැත්තක් පෙන්වන එකයි මේ වගේ ළමයි කරන්නේ. මේ කලෙ දසුන් වුණත් කට්ටියත් එක්ක සෙල්ලම් කරනවා වෙනුවට වත්තේ පල්ලැහැට ගොස් මළානික වී යන හිරු දෙස බලා ඉන්නයි පුරුදු වී සිටියේ

3. බඩේ කැක්කුම ,හිසේ කැක්කුම, පේශිසහ අස්ථිවල රිදීම් සහ අධික තෙහෙට්ටුව වැනි කායික/මනසට වඩා ශරීරයට සම්බන්ධ රෝග ලක්ෂණ පෙන්වීම ( somatic symptoms) 

4. නින්දට ඇති බාධා (නිදා ගන්නා රටාවේ වෙනස් කම්)

5. ආහාර අරුචිය  ( සම වයසේ ලමුන්ගේ දක්නට ලැබෙනා පරිදි බලාපොරුත්තුවන මට්ටමේ බරවැඩීවීමක්/ශරීර වර්ධනයක් දක්නට නොලැබීම, බඩගිනි නැතිවීම හෝ අධික ලෙස ආහාර අනුභවය එහෙත් ශරීරය කෙට්ටුවීම) .
අපි ආපසු දසුන් දෙසට හැරුණොත් මේ සිද්ධියට ආසන්න කාලයේදී දසුන්ගේ අම්මා මෙන්න මෙහෙම කියනවා . "බලන්නකෝ අක්කා මේකගේ තියෙන  දුෂ්ඨකමද කොහෙද ඇට්ටරය වගේ කොච්චර කෑවත් මේ ළමයා මහත් වෙන්නේ නෑනේ..අනික් ළමයි සේරටම වඩා කෑමත් කනවා . ඒත් ඇඟේ මස් කලඳක් නෑනේ මේ ළමයගේ"

6. ක්‍රියාකාරිත්වයේ වෙනස්කම් ( functinal disturbances )

සමාජයෙන් ඉවත්වීම ( සමාජ නිෂ්ක්‍රමණය/ social withdrawal ) , පවුලේ අය, පාසැල් යහළුවන් සමඟ කරනා ගණුදෙනු  අඩු කිරීම.සමස්තයක් ලෙස ක්‍රියාකාරීත්වයේ අඩුවක් පෙන්වීම  මෙවැනි ළමුන් තුල දක්නට ලැබෙනවා. දසුන් ගේ ක්‍රියාකාරිත්වයත් මෙයට බොහෝ දුරට සමානවයි තිබුණේ . 
කෙසේ වෙතත්ඔහුගේ පාසැල් මිතුරන් හා තිබුණු ගනුදෙනු අඩු නොවීම මෙහිදි ඔහුගේ මානසික සෞඛ්‍යයට යහපත් ලෙස බලපෑවා කිව්වොත් නිවැරදියි . මානසික වෛද්‍යවරු/චිකිත්සකයින්  "ආරක්ෂක උපක්‍රම  /Protective factors"  කියන්නේ මෙන්න මේ වගේ සම්බන්ධතා වලට.

7. හැසිරිම් රටාවේ වෙනස්කම් (behaviour changes ) 

අධික ලෙස කේන්ති ගැනීම, ආවේගශීලි වීම සහ ආවේගයන් පාලනය කර ගැනීමේ අපහසුව ( දසුන්ගේ මේ ලක්ෂණ ඔක්කොම තිබුණා) ,  ප්‍රියයන්ගෙන් වෙන්වීමෙන් ඇතිවන කාංසාව ( separation anxiety ).පවුලේ අනික් අයත් එක්ක කේන්ති ගිහින් ආවේගය පාලනය කරගන්න බැරිවුණහම දසුන් අමුතු දේවල් කරනවා. නියඟලා අල කාලා දිවිනහගන්න හදපු එකත් සමහර විට මැරෙන්නම හිතුවට වඩා ආවේගය නිසා කල දෙයක් වෙන්න පුළුවන් . මෙවැනි ළමුන් තම අත්පා කපා ගැනීම , මුහුණ කොනිත්තා ගැනීම , අතපය සූරා ගැනීම වගේ තමන් විසින්ම තමන්ට හානි කරගන්නා දේවල්කරනවා.

8. සියදිවි හානි කර ගැනීමට සිතීම ( suicial ideation)
මරණය ගැන සිතීම, මරණය ගැන අනෙක් අය සමඟ කතා කිරීම, මම මැරිලා ගියානම් හොඳයි කියමින් තම යහළු යෙහෙළියන්ට , නෑදෑ හිතවතුන්ට පැවසීම මෙවැන්නන් අතින් සිදුවෙන්න පුළුවන් . ඒ වගේ වෙලාවට " තෝ මැරිලා ගියත් අපට මොකද? නැති හැටියකට තොලොංචි වෙලා, මකබා වෙලා පල " යැයි  විහිලුවට හෝ තමන්ට පැමිණි ආවේගය නිසා ම පවසන අයත් නැත්තේම නෑ . එහෙත් ඇත්තටම කල යුත්තේ අදාල ළමයා ඉක්මණින් මානසික සෞඛ්‍යය ගැන ලැදියාවක් ඇති , ඒවෙනුවෙන් කාලය යෙදිය හැකි වෛද්‍යවරයෙක් වෙත යොමු කිරීමයි

මේ වගේ ලක්ෂණ පෙන්නුම් කරන දරුවෙක්/දැරිවියක් වෙත්නම් වහාම වෛද්‍ය උපදෙස් ගැනීම ඉතා වැදගත්.

නැවතත් දසුන් ගේ කතාවට පිවිසුණොත් ඔබ දකින්නට ඇති දෙයක් තමයි ළමා කාලයේ ඇතිවන විශාදයට ඔහු වැනි ඉගෙනීමට දක්ෂ ළමයෙක් වුවත් ගොදුරු විය හැකි බවත් ඒ සඳහා හේතු කාරක විය හැකි අවදානම් තත්ත්ව ( risk factors for depression)  රාශීයක් ඔහුගේ නිවස සහ ඒ අවට සමාජ වටපිටාවේ තිබුණ බව. එවැනි කාරණා සහ ඔහුගේ ජීවිතය බේරන්නට තරම් හේතුවිය හැකි "ආරක්ෂක උපක්‍රම/protective factors"  මොනවාද යන්න ඉදිරියේදී කතා කරමු.




Saturday, 2 June 2018

දසුන් ගේ කතාව පළමු කොටස ( යඩ බන්නා)


දසුන් එදා හවසත් පුරුදු පරිදි වත්ත පල්ලැහැට ගමන් කලේ කිසිම අරමුණක් නැතිවයි.

හක්ගල කඳු පැත්තෙන් ඉර බැහැගෙන යනහෝරාවේ මළහිරු දෙස හැලහොල්මනක් නැතිව වාගේ බලා ඉන්න එක ඒදවස් වල ඔහුගේ පුරුද්දක් වෙලා තිබුණේ.

දසුන් ගේ අම්මාට තම පොඩි පුතා වත්ත පල්ලැහැට ගමන් කරන එක ඒතරම් අමුත්තක් නෙවෙයි.

තමාත් සමඟ හරි හරියට පල්ලැහැ වත්ත එළිපෙහෙලි කරන්න ගිය දවසේ ඉඳලාම පොඩි පුතා ඉස්කෝලෙන් පස්සේ  ගෙදර ඇවිත් ඒ පැත්තට යන බව ඇය දැනගෙන සිටියා.

හෙමින් හෙමින් පල්ලැහැට ගාටන දසුන්ගේ හිතට එක එක අදහස් ගලාගෙන එනවා.

"ඇයි මට විතරක් මෙහෙම වෙන්නේ, මට කිසිම කෙනෙක් ආදරේ නෑ, කැමති නෑ " වගේ දේවල් ඒ අතර තිබුණා.

තාත්තා  බීගෙන ඇවිත් අම්මාටයි ලොක්කය්යටයි තඩිබාන හැටිත් කඳුලු පිරුණු දෑසින් බලන් හිටපු වෙලාවල් ගැනත් දසුන්ට මතක් වෙනවා.

ඒ දවස් වෙනකොට තාත්තා බීම නවත්වා හොඳ කෙනෙක් වෙලා තිබුණත් මෑත අතීතයේ සිදු වූ එවැනි සිදුවීම් දසුන්ගේ හිතෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම මැකී ගොස් තිබුණේ නෑ.

බරපතළ හේතුවක් තිබුණේ නැතත්මේ වෙනකොට දසුන්ගේ අය්යා සහ අක්කා වගේම නංගියි මල්ලියිත් එයාට පෙනුනේ එයා එක්ක තරහින් ඉන්න අය වගේ.

ඒ වෙනකොට දසුන්ට වයස අවුරුදු දොලහක් විතරඇති. ඊට වඩා අවුරුදු තුනක් වැඩි මහළු දසුන් ගේ අය්යා ගමේම හිටපු තැන්පත්ම හා විනීතම ළමයෙක් . ඒත් ඒ කාලේ දසුන්ට අය්යා පෙනුණේ එහෙම නෙවෙයි .

එක දවසක් ලොක්කය්යා  පියාඹන වර්ගේයේ කැරපොත්තෙක් අතින් එල්ලා ගෙන එයා පස්සේ පාර දිගේ පැන්නුවා. පස්සේ අම්මට කියපු විදිහට නම් මල්ලියාගේ කැරපොත්තන්ට තියෙන භය නැති කරන්න. හැබැයි දසුන්ට මරභිය ගෙන දුන් සිදුවීමක් වුණා ඒක.

ගෙදර අනිත් අයට වඩා කේන්ති ගන්නා ගතියකුත් මේ දවස් වල දසුන්ට තිබුණා.

ඒනිසාම දෝ සෙල්ලම් කරන වයසේ පසුවූ ලමයින් වූ අය්යයි අනික් තුන්දෙනයි එකපැත්තක් වෙලා එයාගේ මේ කේන්තිය තව තව අවුස්සන විදිහේ වැඩ කරන්නටත්  පුරුදු වෙලා තිබ්බා.

අය්යාගේ විහිළු තහලු වලට භාජනය වීමට තරම් හේතු දසුන්ට තිබ්බේ නැතිවම නෙවෙයි .

ඒ දවස්වල හැම දාම වාගේ නින්දේදි ඇඳ තෙමන ලෙඩක් දසුන්ට තිබුණා.

එයාට නම් හැමදාම හීනෙන් පෙනෙන්නේ මල් ගහකට හරි මානං පඳුරකට හරි චූ දාන සීන් එකක් ඒ වුණාට එයාගේ ඇඳේම අනික් පැත්තේ හිටිය ලොක්කය්යා එයා වේගයෙන් හොල්ලන්නේ "ඇඳ හුජ්ජා උඹ අදත් ඇඳ තෙමුවා නේද යකෝ " කියමින්.

ඉතා අහිංසක කෙනෙක් වුණාට නම් ගම් පටබැඳීමේ රුසියෙක් වූ ලොක්කය්යා මේ සිද්ධිය මූලික කරගෙන දසුන්ට තවත් නමක් හැදුවා .

ඒ "දහතුන් පාරක් ඇඳ හුජ්ජා" කියලා.

මේ කාලේ ගෙදර අනෙක් අයත් එක්ක එකතු වෙලා දසුන්ව කේන්ති ගස්සද්දී " දහතුන් පාරක් ඇඳ හුජ්ජා " කිය කියා ඔහුට විහිළු කරන එක ලොක්කය්යා ගේ පුරුද්දක් වී තිබුණා.

මෙවැනි පසුබිමක් ගෙදර තිබුණත් දසුන්ට කියලා ලස්සන ලෝකයක් තව තැනක තිබුණා . ඒ එයාගේ ඉස්කෝලේ. දසුන් ඒකාලේ පංතියේ ජන්ප්‍රියම ළමයෙක් . ඔහු ඉගෙනීමටත් හරි දක්ෂයි . පංතියේ මුල් තුන් දෙනා අතරට එන්න තරම් ඉගෙනීමට ලැදියාවක් ඔහුට තිබුණා.

මේ සිද්ධි දාමයන් සමූහය මැද දෝලනය වෙමින් තිබූ දසුන්ගේ හිත තව තවත් දුකට පත් කරන්නට හේතුවක්  ඇතිවුණේ හිටිහැටියේමයි.

ඒ ඇඳේ චූ යන එක , කැරපොත්තන්ට භය එක , ගෙදර අනික් අයගේ විහිළු තහලු වලට ලක්වෙන එක වගේ " එයාගේ වර්ගයේ ප්‍රශ්න " අමතක කරන්නට තිබූ එකම මඟ වූ ඉස්කෝලේ යන එක හදිසියේම නවත්තන්නට වීම.

ඒ ටික දවසකට වුණත් දසුන්ට ඒ කාලය දැනුණේ  කල්පයක් වගේ.  හේතුව තමයි කොරේ පිටට මරේ කිව්වා වගේ  බඩ එළිය යන ලෙඩකුත් එයාට වැලඳීම.

ඕකම මදැයි ලොක්කය්යට එයා තමන්ගේ ආදරණීය ලොකු මල්ලියාට තවත් නමක් හැදුවා .

ඒ තමයි "යඩබන්නා" කියන නම.

එයා නංගිලා  මල්ලිලා එක්ක සෙල්ලම් කරද්දී "යඩ බන්නා, යඩබන්නා" කියමින් තම බාල සොහොයුරා සමච්චලයට ලක්කලා

එදා හවස වත්ත පහලට යද්දී මේ දේවල් හැම එකක්ම වාගේ දසුන්ගේ හිතට එහෙන් මෙහෙන් එබිකම් කලා. ඒ විතරක් නෙවෙයි මෑතකදි එහා ගමේ වස පානය කර ජීවිතය නැතිකර ගත් " බලු සුමනේ" අය්යා, පල්ලැහැ සුමනදාස අය්යා වගේ අයගේ මළ ගෙවල් වල අම්මත් එක්ක ගිය හැටි එයාට මතක් වුණා .

ඔහේ ඕනාවට එපාවට බාටා සෙරෙප්පු දෙක අද්ද අද්දා පල්ලැහැ වත්තට ආපු එයාට හැමදාම ඉර බහින  දිහා බලාගෙන සුසුම් හෙලනා තැන දර්ශනය වුණා . 

ඔහු හෙමින් හෙමින් එතැනට ලඟා වුණේ අර්තාපල් පඳුරු ටිකක් එහාට මෙහාට කරමින්. එහෙම යද්දී දසුන්ගේ නෙත හදිස්සියේම ඇදී ගියේ එතැනම වාගේ තිබුණ කහයි , රතුයි ලස්සණ මලක් වෙත.

දසුන්ගේ හිත එකපාරම ලොක්කය්යා මෑතකදී ගෙනා සමරු පොත වෙත ඇදී ගියා. එහි පළමු පිටුවේ අම්මා මෙහෙම කවි පදයක් ලියලා තිබ්බා එයාට මතකයි . 

" හලාහල විශය ගැබ් වී ඇතත් අලේ- කලා රසය පෙන්වයි නියඟලා මලේ".

ඒ සමරු පොතේම අන්තිම පිටුව සරසලා තිබ්බේ ඒ කාලේ හැඩි දැඩි තරුණයෙක් වූ පල්ලැහැ ලොකු මාමලා කුමාර අය්යා  ගේ ණකුරු වලින් . 

එයා ලියලා තිබුණේ    "කලා රසය ඇතිමුත්  නියඟලා මලේ- මලානේද කෑවොත් නියඟලා අලේ " කියලයි.

"මට කවුරුත් ආදරේ නෑ. මම මේ ලෝකෙට වටින්නේ නෑ . මම නියඟලා අල කනවා."

දසුන් තීරණයක් ගත්තා. 

හනිහනිකට නියඟලා පඳුර මුල පෑදූ ඔහු නියඟලා අල පොකුරක් අරන් කාගෙන කාගෙන ගියා.

Thursday, 31 May 2018

පුංචි රුපියල් සීය


"අපේ විශ්ව විද්‍යාලයේ සිසුන් අතර ගොඩක් ආර්ථික අපහසුතා තියෙන සොයුරු සොයුරියන් ඉන්නවා. එයාලට උදව් උපකාර කරන්න තමයි මේ ස්ව උපකාර සිශ්‍යත්ව වැඩ පිළිවෙල හැදුවේ .

ඒ සඳහා මුලිකව කටයුතු කල ජේශ්ඨ වෛද්‍ය සිසු සැල්වින් මහතාත් ඒ වගේම ආචාර්ය මණ්ඩලයේ මේ සඳහා මූලික වු ජේශ්ඨ කතිකාචාර්ය ජයසිංහ මහතාත් මා ඉතා ගෞරවයෙන් සිහිපත් කරනවා."

අතුරු සිදුරු නැතිව පිරී ඇති වෛද්‍ය පීඨ ශ්‍රවණාගාරය අල්පෙනෙත්තක් බිමවැටුනත් ඇහෙන තරම්ට නිශ්ශබ්ධයි.

කථිකයා  (අදාල කණ්ඩායමේ කණ්ඩායම් නියෝජිතයා) තව දුරටත් තම කථාව කරගෙන යනවා.

"ආදරණීය අම්මේ , තාත්තේ , අක්කේ , අය්යේ , නැන්දේ , මාමේ.. අද ඔබ සැම මෙම ස්ථානයට පැමිණ සිටින්නේ සුනිල් එදිරිසිංහ මහතාගේ සඳකඩපහණ ප්‍රසංගයේ ගී අහන්න පමණක් නෙවෙයි.

අප කණ්ඩායමේ සිටින ආර්තික අපසහුතා වැඩිම වෛද්‍යසිසුන් දෙදෙනෙක් ඔබගේ මේ සහභාගීත්වයේ අනුග්‍රහයෙන් සිශ්‍යත්ව ලබා ගන්නවා.

අප පසුගිය මාස කිහිපය පුරාවට ඔබ සැමගේ නිවාස , වැඩපොලවල් , වෙලඳසැල් වලට ඇවිත් ප්‍රවේශ පත් අලෙවි කලේ ඒ සඳහා මුදල් එකතු කර ගන්න"

සභා තොමෝ තවමත් ඉතා සාවධානයෙන්  කතාවට කන්දෙමින් සිටිනවා,  මීක් ගාන ශබ්දයක් නැතිව.

කථිකයා තම දකුණත ඉණ මතින් තබා ගන්නේ මහල් දෙකකින් යුතු ශ්‍රවණාගාරයේ සිටි දෙදහසක් පමණවූ ජනගහණය හදිසියේම දැක ඇතිවූ තැතිගැන්ම සමණය කර ගන්න.

ඒ වෙලාවේ එම කණ්ඩායමේ සමහරක් සිසුන්ගේ මුහුණුවල

"අය්යෝ මෙච්චර වැදගත් වෙලාවක ජයසිංහයා අර මොකක්ද කලේ "

 වැනි හැඟිමක ඉරියව් මතුවෙනවා, කණ්ණාඩි කුට්ටමට ඉහලින් හරහට ඉරි හතර පහක් අඳිමින්.

"වෛද්‍ය පීඨ ස්ව උපකාර ශිෂ්‍යත්ව අරමුදල වෙනුවෙන් ඔබ වැය කරනා පුංචි රුපියල් දහය , විස්ස, පණහා වාගේම ඔබ සමහරෙක් මේ වෙනුවෙන් වැයකල "පුංචි රුපියල් සීය " අපේ සහෝදර වරුන් දෙදෙනා ට ලොකු ගමනක් යන්නට ප්‍රයෝජනවත් වේවි."

 යැයි කතාවේ මැද හරියක් යද්දි කියවෙනවාත් සමඟම

 "සභාවේ තදින් සිනා"

"පුංචි රුපියල් සීය"

 කියද්දි සභාවේ ආරම්භවූ තදසිනහව මෙතෙක් පැවති නිශ්ශබ්දතාවය බිඳ හෙලමින්  එය සිනහා සාගරයක් බවට පත් කරනවා.