Follow by Email

Monday, 30 May 2016

පුවක් බාස්ගේ තෙසක් රිය


පසුගියදා  අපේ සහෝදර බ්ලොග් කරුවෙක්  වූ ඉකොනමැට්ටා  විසින් ලංකාවේ  තෙසක් රිය  (ත්‍රී වීලර් ) භාවිතය  පිළිබඳ  ලියු හරවත්  ලිපියක් පළවිය.

එය  කියවමින්  සිටිනා  අතරේ මා මාවනැල්ලේ දී  සිදු වූ සිදුවීමක්  වෙත ඇදී ගියේ  ඉබේටමය.

ඒ 2006  අවුරුද්දේ ආරම්භක දිනවලින්  එකකි.  අපේ මග නැගුම  වැඩ සටහන අවසන් වී  ගත වුයේ  දින කිහිපයක් පමණි.

අපට නැවතත්  අප සිටි රට  බලා පිටත් වීමට තිබුනේ  මාසයක  පමණ  කාලයකි. පාරේ වැඩ අවසන් කල අප නැවතත්  පොල් වගා වැඩ වල යෙදෙමින් සිටියෙමු.

ඒ එවැනි දවසක් අවසන් කර සිටි අවස්ථාවකි.  වෙලාව  රාත්‍රී  අට අට හමාර පමණ වන්නට ඇත.

මමත් ලෙනදොර ත්  සාලයට  වී ලයිව් ඇට් එයිට්  බලමින් සිටියෙමු. 

ඩිග්. ඩිග්  . ඩිග්  අළුත  කැපු පාර  අපේ  මිදුලට  වැටෙන හරියෙන් වගේ ඇසෙනා  අඩි  ශබ්දයකි.

එය  අපි සිටිනා සාලය  පැත්ත  පසු කර නිම්මිලා  කුස්සිය  පැත්තට  ඇදී  නැති වී  ගියේය.
සුළු  මොහොතකින්  අප  දෙදෙනා  සිටි දෙසට  දිව  ආ  නිම්මිගේ  නංගි  අමරා..

" අන්න  යාළුවෙක්  ඇවිල්ලා දොස්තර මහත්තයා  හොයාගෙන   " යැයි පැවසුවාය.

"කවුද ? කවුද?  පුවක්  ද?"  ලෙනදොර  ඇසුවේ ඒ දිනවල  අපේ  හොඳම  මිතුරා  ඔහු  බැවිණි.

"ඔව් .... ඔව්  ... එයා තමයි හොඳටම බිලා  . දොස්තර  මහත්තයා  එක්ක වැදගත්  කාරණයක්  කතා කර ගන්න තියෙනවා  කියන්නේ "

" වැදගත්  කාරණා කතා කරන්න  බිලා  ඇවිල්ලා  හරියන වැයි?   සාකච්චාවකට  නම් හොඳ  සිහියෙන්න  එන්න  එපැයි.?"

මා පැවසුවේ  පුවකාට  ඇති අකමැත්තකට වඩා  රෑ  බෝ වෙද්දී  බිමත්  ම්නිසුන්  ගෙවල්  වලට ගෙන්වීම  ගැන මා හට  නිම්මි ලා ගෙන් දොස් අසන්නට  සිදු විය  හැකි බව ඉවෙන් මෙන් දැනගැනීම නිසාය.

"මොකක්දෝ  බෑග් එකකුත්  ගෙනැල්ලා හංග ගෙන  ඉන්නවා.  අපිට පෙන්නන්නේ  නෑ . දොස්තර මහත්තයට  පෙන්නන්න ගෙනාවැයි  කියන්නේ ?"

අමරා  නෝක්කාඩුව කට  මෙන් මා දෙස බැලීය.  අවුරුදු ගණනාවක්  අසල්වාසීන් වූ ඔවුන්ට වඩා  පිටගම් කාර  මා වෙත  පුවක් බාස්ගේ  ගේ ඇති ආකර්ෂණය ඇයට ගැටළුවක්  වී ඇති සෙයකි.

මේ අතර  ඇතුල් කාමරයේ  සිට අප වෙත පැමිණි නිම්මි..  " මේ කියන්න තියෙන දෙයක්  අහගෙන ඉක්මණට ආපහු යවනවා.. " යැයි මට පුර්ව අවවාදයක්  සැපයුවාය.

" යමු මල්ලි මොකක්ද මිනිහා කියන්නේ බලන්න.. "  මම  ලෙනදොරත්  සමග  කුස්සියට  පියමැන්නෙමි.

" කොහොමද ප්‍රේමරත්න  දැන්  අළුත් පාරේ  යනවා නේද කට්ටිය  අත පය දිගෑරලා ? "

"ඔව් .. ඔව් .. ඔය  සමහරු වැඩේ  හොඳ කම  ගැනත් කියන්නේ,  හිත ඇත්නම් කරන්න බැරි දෙයක්  නෑ කියලා එහෙම "

"කවුද කවුද  ඔය අපි කරපු  දේවල් වල  හොඳ කියන  අය  ?"

"බිලින්ගහ වත්තේ  ජයසේකර  අය්යා මා දැක්ක  කිව්වා  ඒ වගේ කතාවක්. "

"ඉතින්  මොනවද මේ  මට පෙන්නන්න  ගෙනාවා කිව්වේ ?"

එතෙක්  මා සමග  දොඩමලු වූ  පුවකා එක්වරම  හැඟුම් බර විය .

තමා රැගෙන  ආ  "ශ්‍රියානි ඩ්‍රෙස් පොයින්ට්" ප්ලාස්ටික්  මල්ලට  අත දමද්දී  ඔහුගේ නෙතඟ  රැදුණු කඳුළු බිඳුවක් යන්තමට මෙන් දිස් වනු දුටුවෙමි.

" මෙන්න  .. "  ප්‍රේමරත්න බිම බලාගෙනම  මල්ලෙන් යමක්  ඇද මා අත  තැබිය.

"මේ මොකක්ද  මේ  ?  පාස් පොර්ට් එකක් නේ ?"

මම මා අතට දුන් කුඩා  කුණු ලේ පැහැති කුඩා  පොත් පිංච පෙරලන්නට  වුයෙමි.

" රැකියාව : බරවාහන   රියදුරු  ..  ඇතුල්විය හැකි රටවල් : සියළුම  රටවල්   " එහි සඳහන් වී තිබිණි.

මේ අතර කිසිත් නොදෙඩු පුවකා තවත් පොත් පිංචක්  මා අත තැබීය.

" මේ  බැංකු  පොතක් නේ  . මට  මොකටද  බැංකු පොත්  දැන්  ?  අපි පාර කපලා  ඉවරයි නේ "

මා  එසේ කීවද  පුවකා ගේ හැටි දන්නා මා  මේ එන්නේ වෙන පොටකට  විය හැකි බව ඉවෙන් මෙන් තේරුම් ගෙන සිටියෙමි.

එසේ  කියමින්  ජාතික ඉතිරි  කිරීමේ  මේ බැංකුවේ  තිබූ ප්‍රේමරත්නගේ   ගිණුමේ  විස්තර  වෙත  මගේ දෙනෙත් යොමු කලෙමි.

සති පතා  මුදල් තැන්පත්  කල  විස්තර  සඳහන් පේලි අතර මගේ දෙනෙත් ඉබිගමනින්  දිව යන අතර සිත අවුරුදු  දහයක්  පහළොවක්  පිටිපසට වේගයෙන් දිව ගියේය.

දිවගොස් නැවතුනේ  මගේ මුල්ම  බැංකු පොත මාරගස්වැල්ල  කුඹුරේ එළවලු වගාවෙන් සහ  ගමේ ළමුන්ට   උපකාරක  පංති කිරීමෙන් ලද   මුදලින් සෙමින් සෙමින් පිරවුන  තැනයි.

මදක් එහි සැරිසැරූ මා නැවතත් වර්තමානයට  පැමිණියෙමි.

" සෝමරත්නට  මොකද දැන් අපේ කෙරෙන්න  ඕනෑ...?"

කිසිත් නොකියා බිම බලා  තම පාදයේ  මහපට  ඇඟිල්ලෙන්  පොලවේ රටා  අඳින  පුවකා ගෙන්  ඇසුවෙමි.

"දොස්තර මහත්තයා  අපේ පාර  හදා දුන්නා  . දැන් මට මගේ  හිතේ තිබුණ අනික් හීනය හැබෑ කර ගන්න උදව් කරන්න ඕනේ."

"ඔය බැංකු පොතේ ලක්ෂ  එක හමාරක් තියෙනවා  . මට රෝද  හතරක්  ගන්න උදව් කරන්න,"

ලෙනදොර, අමරා  , කරුණා අක්කා නොහොත් නිම්මිලා අම්මා ඇතුළු පිරිස  ගල් ගැසී මෙන්  මා කුමන පිළිතුරක්  දේදැයි බලා සිටිති.

මට මේ අහිංසක හැබෑ දිරිය ගති ඇති මිනිසාගේ  ඉල්ලීමට  පිටු පෑ  නොහැක.  එහෙත් හදිසියේ ලක්ෂ  හත අටක්  වැනි මුදලක් මොහු වෙත ප්‍රධානය  කරන්නට  හැකියාවක් ද  නැත.

මා  බලා සිටින්නේද   මුල්මාස කිහිපයේ  ඉතා දුෂ්කර විය හැකි ඔස්ට්‍රලියාවේ  උසස් අධ්‍යාපන  ශිෂ්‍ය ජිවිතයක් වෙත යන්නටය.

ඒ සියල්ල සිතේ සක්මන් කරද්දී   මම පුවාකාට  පිළිතුරු දුන්නෙමි.

"දැන් ප්‍රේමරත්නට වාහනයක්  මොකටද?  පොල් පලන එක අතහැරලා වෙන බිස්නස් එකකට යන්න ද ?"

" නෑ  .. නෑ  .. මම දිගටම පොල්  පලන එක කරනවා ඒකෙ  ආදායම හොඳයිනේ . ඒ අතරේ හයර් අවොත් වාහනේ දුවනවා. "

"ඒ කියන්නේ වාහනේ  ගන්නේ ගෙදර නවත්තලා තියන්න ?"

"ඔවු  ගොඩක් දවස් වල  ගෙදර තියෙයි.  වැඩකට   හයර් එකකට   දුර යන්න  වුනොත් වාහනේ  යනවා.

පස්සේ  කාලෙක  පොල් පලන්න  මැෂින් එකක් ගන්නත් හිතන්  ඉන්නවා . එහෙම වුනොත් වාහනයක්  තියෙන එක හොඳයිනේ  ඒක එහා මෙහා ගෙනියන්න "

මම නැවතත් කල්පනාවට  වැටුනෙමි.

වැඩිපුර  ගෙදර  නවතා තබමින් අත්‍යවශ්‍ය අවස්ථාවකදී  වැඩට යන්න ( පොල් පලන්න යන්න). ගස් කපන යන්තරයක් වැනි දෙයක්  රැගෙන යන්නට කියාපු වාහනය  ත්‍රී විලරයයි.

"ඒක  නෙවෙයි  ප්‍රේමරත්න රෝද  හතරක් නෙවෙයි  තුනක් ගත්තොත්  ඔය වැඩේම  කර ගන්න පුළුවන් නේද ? පෙට්‍රල්  වලට එහෙම වියදම් වෙන ගානත්  අඩුයිනේ?"

"ත්‍රී විලරයක් ගන්න තව කියක් විතර  යනවද"

"ලක්ෂ තුනක් විතර වෙයි අලුත් එකක් .."

"හරි අපි එහෙනම්  මෙහෙම කරමු.  මම ඔයාට රුපියල් ලක්ෂයක්  ණයට දෙන්නම්  මාසෙට  රුපියල්  දහ දාහ  ගානේ මගේ බැංකු පොතට  දාලා  ඒක ගෙවන්න .."

ඔයාගේ සල්ලියි මම දෙන සල්ලියි දාලා  රෝද තුනක් ගමු ඉස්සෙල්ලා.. පස්සේ බලමු රෝද හතරක් ගැන...
දින කිහිපයකට පසු   සෝමරත්න  සමග බැංකුවට ගිය මම ඔහුට මගේ සම්පත්  බැංකු ගිණුමෙන් රුපියල් ලක්ෂයක්  රැගෙන දුන්නෙමි

ඊට දින කිහිපයකට පසුව  පුවකා කොළ පැහැති  තෙසක් රියක්  රැගෙන  ආවේය.

එහි පිටුපස "අතහිත  දොස්තර මහතා ගෙනි!"   කියලා නම් ලියා තිබුණේ නැත..




Friday, 27 May 2016

අපේ කාලයේ ගුරුගීතයද?



ගුරුවරයා දෙවැනි වන්නේ  දෙමව්පියන්ට පමණක් බව අප අසා ඇති කියමනකි.  ඔබ අප කාටත්  අපේ දෙගුරුනටත් වඩා සෙතක් සැලසු ගුරුවරු හමුවී ඇතුවාට සැක නැත.

මා  මහකළු  කඩ්ඩේකුගේ  ආගමනය  නමින්  ලියු  බ්ලොග් පොස්ටුවේ  එවැනි  ගුරුපිය තුමෙක්  ගැන  සඳහන් කළෙමි.

ඒ  "අරලගංවිල මහා විද්‍යාලය"  වැනි ඉස්කෝලෙකින් හිස කෙලින් තබා ගෙන  ලෝකෙට බැසිය හැකි මිනිසුන් සමුහයක්  හැදු  තාබ්රු සර් ගැනයි.


ස්වෙච්චා  ගුරුවරයෙක්  ලෙස ඔහු කල අගනා සේවය  මට  යලි සිහිපත්  කර දුන්න  අපුරු  බ්ලොග්කරුවෙක්
ජනිත  වුනා මීට  දින කිහිපයකට පෙර.

දුයිෂෙන් ගේ  අඩවිය  නමැති  බ්ලොගය   හරහා  ඔහු අප  අතරට  එන්නේ  අප ඉගෙනගත් පරිසරයට  සමීපව පිහිටි එහෙත් ඊටත් වඩා දුෂ්කර ප්‍රදේශයක්  වූ  රිටිගහ ආරාව ප්‍රදේශයේ පාසැලක  කතාවක් සමගින්.

එහිදී දුයිෂෙන් තම වැටුපට සේවය කරනා ගුරුවරුන් අතර  සිට වියළි ඉරිතැළුණු පොලවේ බඩගින්නට එරෙහිව සටන් කල දුවා දරුවන් වෙනුවෙන් සැබෑ ගුරුවරයෙක් ලෙස වෙහෙසුන හැටි අපට කියනවා.

දුයිෂෙන් ගේ ම වචන වලින්  කියනව නම්

"මල් සුවඳට  කවුරුත් කැමතියි.  වියළුණු මේ බිමේ මල් පිපෙන්නේ හරි අඩුවෙන් . සුවඳ හමන එකම එක මලක් වී පිපි පරවීමත් නරක නැහැ. ඒත්  රටම  සුවඳ  කරන මල් පුදින  බිමක්  හදන්න  ඕනෑ " .

ඒ බව අපට ක්‍රියාවෙන් පෙන්නුම් කල  දුයිෂෙන්  ඉන් නොනැවතී තමන් ඉදිරියට  ගමන්  කළහැටි  ඔහුගේ බ්ලොගයේ  කියනවා.

ඔහු හා අනෙකුත් බ්ලොග් කරුවන් අතර සිදුවන සංවාදයද  අපේ මනස එළිය කරවන්නට  සමත් සංවාදයක් .

ගුරුවරයෙක් ලෙස  ජීවිතය අරඹා  දුෂ්කර  පාසැල්  සේවයෙන් ජීවිතය  දුටු  දුයිෂෙන් ට බ්ලොග්  ලෝකයේ දිගු ගමනක්   යා  හැකියි.

ඒ  ගමන   බ්ලොග් ලියන  කියවන  අපි හැමෝටම  ප්‍රයෝජනවත් වේවි .

දුයිෂෙන් ගේ  කතාවට  මෙතනින්  පිවිසෙන්න  


Monday, 23 May 2016

අප ලංකාවේ සෑදු දෙවන නිවස.













අප   ගම්  ප්‍රදේශයේ  මේ වන විට  නිවාස හෝ  ඉඩම්  නැති  පවුල් ඇත්තේ  අතළොස්සකි .

එයින් සමහරක් පවුල් තමන්ගේ  නෑදෑ යනට  ඉඩම්  ඕසේට තිබෙද්ද්දී  පර්චස් කිහිපයක්  වත් ඔවුන්ට නොලැබුන  අයයි.

මෙවැනි  පවුලක් අප හා  මුලින්ම  සම්බන්ධ කලේ  අපේ  තාත්තා විසිනි . ඒ 2014  මැද භාගයේදීය.   ඒ  සෝමේ අය්යාගේ  දුවගේ  පවුලයි .



සෝමේ අය්යාගේ දුව "කලු" සහ ඇයගේ ස්වාමියා ට  දරුවන් තිදෙනෙකි. ඔවුන් හැමෝම පාසැල් යන්නේ  මම හතරේ පංතිය තෙක්  අකුරු කල බ/ කිරඹ ඔය විදුහලටයි.

"කලු"ලා නිවසේ වැඩ  තරමක්  දුරට කරගෙන යද්දී අපේ උදව් උපකාර සොයා පැමිණි  දෙවන පවුල  ( HM චමින්ද පවුල ) තාත්තා   අප වෙත යොමු කළේය.

චමින්ද අපේ  මහගෙදරට  ආසන්නයේ ඇති  ආණ්ඩුවේ වත්තේ  කම්කරුවෙකි.  ඔහු විවාහ වී සිටින්නේ  ද්‍රවිඩ  කාන්තාවක්  සමගය.  මේ  දෙදෙනාද දරු  තිදෙනෙකුගේ   දෙමව්පියන් වෙති.


දැනට ඔවුන් පදිංචි  පැල්පතට  පැමිණීමට  පෙර  චමින්ද  පවුල   ජිවත් වුණේ  ආණ්ඩුවේ වත්තේ  තිබුණ ලැයිමේ  කාමරයකයි.

පසුව  තම  වුර්තිය  සමිති  බලය යොදා  ( චමින්ද  ඌවෙ  වත්මන් මහා ඇමතිට සම්බන්ධ  වතු සමිතියක  සභාපති  හෙවත් තලවර්ය )  තේ වත්ත අයිනේ  මහා පාරට  යාබද  පර්චස් කිහිපයක ඉඩමක් අල්ලාගන්නට  චමින්ද සමත් වී තිබේ.

වත්තේ  අදායමෙන්  ඒ ඉඩමේ  කොන්ක්‍රීට්  කණු ටිකක් ගැසූ චමින්ද අප හමුවන විට  ඒ  කණු ටිකට   අවුරුදු දහයක්  ගතවී තිබිණි.


චමින්දලා  මෑතක්  වනතුරු  ජිවත්  වූ  පැල්පත.

අපේ  තාත්තා  කලුලා  නිවසේ  වැඩ අතරමග  සිදුවෙද්දී  මා  චමින්දලා  නිවසට  යොමු කළේය.   පවුල් දෙකම  ළමයින් තිදෙනා බැගින් සිටිනා  නිසා ආර්ථික  අපහසුතා වලින් පෙලෙන්නෝ වෙති.  

ඔවුන්ට  දුප්පත්  යැයි  කියන්නට  මා අකමැති බව  මා සමග ළගින් ඇසුරු කරන්නෝ දනිති.  

ආර්ථික  අපහසුතා  නිසා  අමාරුවෙන් දිවි ගෙවුවද  ඔවුන්ද  ඔබ අප මෙන් රටේ ආර්ථිකයට  දායක වන්නෝ වෙති.

කෙසේ වෙතත් අපි චමින්ද නිවසේ ප්‍රගතිය බලමු.

මම  බ්ලොග් පොස්ට් එකක් සහ මුහුණු පොතේ පින්තුර කිහිපයක් දමා වැඩේ ආරම්භ කලෙමි.

ලඟ  ලඟම  කල දෙවැනි  නිවාස ව්‍යාපෘතියක් නිසා ආධාර ලැබුනේ  ඉතා සෙමින්ය .  එහෙත්  බ්ලොග් ගල්  , වැලි සිමෙන්ති  ගන්නට  තරම්  මුදලක්  එකතු විය.

මුලින්ම  කෙරුනේ  චමින්ද  දමා තිබු කොන්ක්‍රීට් කණු යා කරමින් ස්ලැබ් එකක් දැමිමයි.

මතක  හැටියට  රුපියල් ලක්ෂයකට වඩා එයට වියදම් විය.(සියළු ගණුදෙනු වියදම් තාත්තා ළඟ තිබේ ). 







තාත්තා  ඒ  අසලම සිටි නිසා වැඩේ පහසු විය.  ඔහු සියළු  විය  හියදම්  අකුරට  ගණන්  හදා තබා ගත්තේය.


චමින්දගේ  පැල්පත  ළඟ  වසර ගණනක්  තිබු  කොන්ක්‍රීට්  කණු මත අප දැමු සැල්බ් එක උඩ  කාමර දෙකක්  ගොඩ නැගෙමින්. 

චමින්ද ද  කලුලා  මෙන් නොව නිතර නිතර අපේ තාත්තා හමු  වී  තව උදව් අවශ්ය බව කියා සිටියේය  ( තාත්තා  කියන පරිදි වැඩේට  ඇති උනන්දුව පෙන්නුවේය ) .

කලුලා  අප දුන් දෙයකින් වැඩ  කළා මිස එතරම්  අපෙන් ඉල්ලීම් කලේ නැත. ( ඉන් පෙනෙන්නේ අලසකමකට  වඩා නිකන් දෙන දේ බලෙන් ඉල්ලා නොසිටීමේ  ගතියක්  බව මගේ පුද්ගලික හැඟීමයි ).

කෙසේ වෙතත්  චමින්දගේ උනන්දුවත්   අපේ තාත්තගේ උද්යෝගයත්  මගේ මිතුරන්ගේ  හොඳ හිතත් එක්වී  චමින්ද නිවසේ බිත්ති ඉහලට එසවිය.





බූරුවෙක්

පෙනෙන  අපගේ සහ අප මිතුරන්ගේ  සරණට  වඩා  නොපෙනන  සරණක්  ද  ලැබෙන බවක්  නිවසේ   ප්‍රගතියත්  සමග පෙනෙන්නට  විය  

පාරට  මුහුණලා ඇති  බිත්තිය.



(මේ පින්තුරයේ  ඇති  ලයිට් කනුව චමින්දගේ  නිවසට ඇති භාදකයකි.

එය ඉවත්  කර  ගැනීම  වෙනුවෙන් අපේ තාත්තා  සමන්ත විද්‍යාරත්න ( ඌව  පළාත් සභා මන්ත්‍රී ) සෑහෙන වදයක් දුන්නේය )


මේ වන විට  අපට  රුපියල් ලක්ෂ එක  හමාරක්  පමණ එකතු වී  ආධාර  ගලා ඒමද  අඩු වෙන්නට  විය.  චමින්ද  මෙන්ම  අපේ  තාත්තාද  තරමක්  නොසන්සුන් වූ  බවක් පෙනිණි.

එහෙත්  අපේ තාත්තා මා වැනිම අයෙකි.  පටන් ගත් දෙයක් ලෙහෙසියෙන් අතෑරලා යෑම ඔහු අකමැතිම දෙයකි.

මා මුහුණු පොතේ සහ බ්ලොග් අවකාශයේ ඉල්ලීම් කරන අතර තාත්තා තමන් සභාපතිත්වය  දරන ප්‍රදේශයේ විශ්‍රාමික  සංගමය  ඇමතුවේය.

තම හිතවත් සමාජිකයින් ගෙන්  චමින්දගේ  කාමර දෙකේ නිවසට අවශ්‍ය සෙවිලි තහඩු වලට උපකාර ලබා ගන්නට  ඔහු සමත් විය .



අපේ  අම්මා  චමින්දලා  ගෙදර  ගිහින්  අලුත්  වහලේ  චයාරුප  ගනිද්දී ඇයවත්  කැමරාවට  හසුවී . 


මේ අතර චමින්ද  ගම පුරා ගොස්  තම වහලයට අවශ්‍ය  යටලි, පරාල ආදිය එකතු කර ගත්තේය.  ඒ අනුව මුල්‍යමය උපකාර  අපේ හිතවතුන්  ලබා දෙද්දී  චමින්ද  තමන්ට  හැකි පමනින්  තම නිවස වෙනුවෙන් වෙහෙසුණේය.

දෙවන වටයෙන් පසු නැවතත්   යම්  මන්දගාමී බවක් දුටු මම භාගෙට වැඩ කල නිවසේ පදිංචි වෙන ලෙස ( ගෙට ගෙවදින ලෙස  ) චමින්දට උපදෙස් දෙනමෙන් තාත්තාගෙන් ඉල්ලා සිටියෙමි.












පන්සලේ  හාමුදුරුවෝ  සහ  තාත්තලා විශ්‍රාම සමිතියේ  සාමාජික මහතෙකුද  උත්සවයට  සහභාගී වූහ. 



අසල් වාසීන්   අතර  සිටි  පුෂ්ප රාජාගේ  බිරිඳද   ගෙවදීමේ  උළෙලට ඇවිත්  ( උළුවස්ස  අසලම  ඉන්නේ  පුෂ්පෙගේ බිරිඳයි ) 

චමින්දලා  ගෙට ගෙවදීමේ  චයාරුපද   මගේ මුහුණු පොතේ පළකලෙමි. ඒ  මගේ ප්‍රචාරයකට  ඇති කැමැත්තට වඩා උදව් උපකාර කල මිතුරන්ට  දැන ගැනීම  සඳහාය.  

ඊට අමතරව  ප්‍රගතිය දැක සතුටු වන එහෙත් සහභාගී නොවූ පිරිස් ඇවිස්සිමක්ද ඉන් බලාපොරොත්තු වුයෙමි. 

කාලය  කෙමෙන් ගෙවී ගොස්  අප්‍රේල් මාස්යටද  ලඟා විය. හදිසියේ මට ලැබුණු දුරකථන  ඇමතුමකි .

ඒ  අප සමග  එකට පාසැල් ගොස් එකම වෙද විදුහලටද  ගිය හිතවතෙකුගෙනි.  

"මචං කවිඳු  ..උඹේ අර ගෙවල් දෙකේ වැඩ ඉවරද?"  එහා පැත්තෙන් ඇසෙන්නේ  කාලිංග ප්‍රනාන්දු  නම්  පවුලේ  ව්‍යිදය වරයෙකුගේ  ( GP)  කටහඬයි.

" නෑ මචං... දෙකම  භාගෙට කරලා  ඇදගෙන යනවා.. "

"මට සුද්දියෙක්  $ 1100ක් ගෙනැත් දුන්නා  ඊයේ.. කාලිංග  මේක  ඔයාගේ  යාළුවගේ  ලංකාවේ  වැඩ වලට  ගන්න කියලා  "

"නියමයි නේ  මචං  ගෙවල්  දෙකේ  කපරාරුවයි  .. ජනෙල්  දොරවල්  , වයරින් වැඩ  තාම තියෙනවා ඒවාට  යොදා ගනිමු."

මේ අනුව නැවත තාත්තා ඇමතු මා  රුපියල්  57000 ක පමණ මුදලකින්  චමින්ද නිවසේ මේ වැඩ කරන්න  පුළුවන් දැයි ඇසුවෙමි.

$ 1100 කතාව අපේ චමින්ද රාජපක්ෂටද  කිව්වෙමි. 

" නියමයිනේ  මචාන්හ්...  බැරිද බන් ඕකෙන් කියක් හරි  අර  ඤන් ඤඋන් ආතාලා  
වහලේ  හදවන්න  දාන්න "

චමින්දයා තවත්  මරාලයක්  මගේ ඇඟට  දැම්මේය.. ඒ හා සම්බන්ධ සිදුවීම්  වෙන බ්ලොග් පොස්ට් එකක පළකලෙමි. 

ඔක්කොම නැතත්  කාලිංග දුන් මුදලෙන් රුපියල් 10000 ක් අපේ  චමින්දයා  කිව් දෙයට යොමු කලෙමි.

ඒ අනුව H M චමින්ද  නිවසට  දෙන්නට හැකිවුයේ රුපියල්  50000 ක් පමණි. 


ඒ මුදලින් මට  අවශ්‍ය වුයේ හැකිනම් කපරාරුව සහ ජනෙල්
පමණකි.

එහෙත් තාත්තා ඒ මුදලින් වයරින් ජනෙල් සහ කපරාරු යන වැඩ තුනම  කර ගත්තේය.










  
මේ චමින්දගේ  කාමර දෙකේ  නිවසේ  අද  තත්වයයි.  

Saturday, 21 May 2016

හොඳ හිත්



අනුන්ගේ  දුක වෙනුවෙන් උණුවෙන හිත් ඇත්තෝ විරළය. මෑතකදී එවැනි මිනිසුන් පිරිසක් ආමන්ත්‍රණය  කල පොස්ට් කිහිපයක්  මා අතින් ලියවුනා මතකය.

1.  රුවන්  ආටිගල  

2. සොඳුරු මිනිසෙකුගේ  නික්ම යාම 

3. අප්පච්චි නැති වුන නිසා

ඒ අපේ පාසැල් සගයෙකු මෙන්ම  අප කල බොහෝ ප්‍රජා සත්කාරක වැඩ වලට  උදව් කල කෙනෙක් වූ  අපේ  හිතවතෙක් ගේ අකල් මරණයයි.

රුවන් ආටිගල නම් වූ ඒ සොඳුරු මිනිසා අප හැර ගොස්  දැනට මාස දෙකකට ටිකක් වැඩි කලක් ගත වී තිබේ.

ලබන මාසේ නව වෙනිදා වනවිට  අපේ පාසැල් හිතවතා ගේ තුන්මාසේ දානය දිනය යෙදී ඇත.

ඔහුගේ අක්කා වූ  චමින්ද්‍රා කොඩිතුවක්කු   අක්කා  මෑතකදී මා හා පැවසුවේ ආටිගේ තුන්මාසේ  දානේ ඔස්ට්‍රලියාවේ මෙල්බන් නුවර පැවැත් වීමට කටයුතු සකස් වෙමින් තිබෙන බවයි.

මේ අතර ඔස්ට්‍රලියාවේ සිටින ආටිගේ විශ්ව විද්‍යාල මිතුරන් පිරිසක් විසින්  ඔහුගේ දරුවන් දෙදෙනා වෙනුවෙන් අරමුදලක් ගොඩනැගීම කරමින්  සිටිති.

අපද  ( විජිත දිසාවේ සහ ඉඳුනිල්  විජේරත්න ලංකාවෙන් සහ ඔස්ට්‍රලියාවේ සිට මා   එකතු වී )  මුහුනුපොතේ සහ බ්ලොග් අවකාශයේ  මේ වෙනුවෙන් වෙහෙසුනෙමු.

මේ කටයුතු  ලබන මාසේ නවවෙනිදා වන විට අවසන් කරන්නට සිතුවෙමු.

මේ වෙනුවෙන් අපි විශේෂ යෙන්  අප විද්යලේයේ  ආටි සමග එකට උසස් පෙළ කලහිතවතුන් ගෙන්  සහ අපේ අනෙකුත් හිතවතුන්ගෙන් උදව් ඉල්ලා සිටියෙමු.

ඒ මගේ එක් බ්ලොග් පොස්ටුවක ආටිගේ ළමුන් දෙදෙනාගේ සහ ඔහුගේ අක්කගේ ගිණුම් විස්තර සඳහන් කරමිනි.

//පුතේ .... ඔබ සහ ඔබේ නැගණිය වෙනුවෙන් ලංකා බැංකුවේ ටිකිරි ගිණුම් දෙකක් ආරම්භ කරන්නට  අප්පච්චිගේ යාළුවන් පෙරමුණ ගත් බව ආරංචි වුණා.

ඔබේ අප්පච්චිට ආදරේ කරන ඔහුගේ අසීමිත මනුස්සකමට ගරු කරන මිනිසුන් ඔබ දෙදෙනාගේ අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් කැප කල මේ ගිණුමට දායක වෙයි කියල මං හිතනවා. 

ඒ මුදල් ඔබේ අධ්‍යාපනයට සහ  ස්වස්ථතතාව වෙනුවෙන් පමණක්ම යොදා ගැනීමට තීරණය කල නිසා එය ඔබේ අනාගතයට පිටිවහලක් වේවි.

ආටිගල අපට කියා දුන් නිහතමානීකම, පරිත්‍යාගශීලීත්වය , මානව දයාව  වැනි උතුම් මානුෂිය ගුණාංග ඔහුගේ අකල් මරණයත් සමග අවසන් වන එකක් නැහැ..


මම ඔබේ පියාට ආදරය කරන මිතුරෙක්.....




(මේ කතාව මට කිව්වේ ආටිගේත් මගෙත් මිතුරෙක් වන කමල් සසරසිංහ විසින් ... ඔහුත් අපි වගේම  ආටිගේ ගුණවත් කමට ගරුකරන ආටිගේ සහෝදර ඉංජිනේරුවෙක් !!!)




ඔබ දෙදෙනාගේ  ගිණුම් අංකත්   මෙහි සඳහන් කරන්න තීරණය කළා.


1. පුතා ගේ ගිණුම් විස්තර ..


Account name: V. S. Atigala
Account number: 78944864
Bank: Bank of Ceylon  Bambalapitiya Branch 

2. දුවගේ ගිණුම් විස්තර ..


Account name: T. T. Atigala
Account number: 78944837
Bank: Bank of Ceylon  Bambalapitiya Branch 


3. ඔබ දෙදෙනාගේ සහයට ඕස්ට්‍රේලියාවේ  ඉන්නා අයට  මුදල් තැන්පත් කිරීම සඳහාම විවුර්ත කල  ගිණුම  ( මෙය ඔබේ ලොකු නැන්දා වන චමින්ද්‍රා ආටිගල/කොඩිතුවක්කු නමින් මේ කාරණය වෙනුවෙන්ම පටන් ගත් ගිණුමක්)


Account name: Chamindra Kodithuwakku
BSB: 083168
Account number: 139865877
Bank: National Australia Bank (NAB)  Broad Meadows Branch    .........//

ඒවාට ප්‍රතිචාර ලෙස ආටිගේ පාසැල් මිතුරන් මෙන්ම  ආටි නොහඳුනන අපේ  මිතුරන් පවා  සිය දායකත්වය  ලබා දුන්හ.



පහතින් දෑක්වෙන්නේ  මෙතෙක් අපට උදව් කල අයගේ විස්තරයයි.


2016  මැයි 20 වෙනදා වනවිට   ලංකාවේ ගිණුම් දෙකේ  මෙතෙක් එකතුව =  රුපියල්  163000


විජිත දිසාවේ  = රුපියල්  5000

Dr.  නිරෝශා  දිල්රුක්ෂි =  රුපියල්  7000

හිතවතෙක්  (ආටිගේ  සහ අපේ )   ශ්‍රී ලංකාව  = රුපියල්  25000

D P P I  බණ්ඩාර  = රුපියල්  10000

කුලතුංග = රුපියල් 4000

හිතවතෙක්  ඔස්ට්‍රේලියාව   = රුපියල් 20000

චමින්ද කුරුප්පු  ඔස්ට්‍රේලියාව   = රුපියල් 15000

MATCH  බණ්ඩාර  = රුපියල් 5000

මහාචාර්ය  මලින් ප්‍රේමරත්න =  රුපියල්  12000

ආටිගේ සහ අපේ  පාසැල් හිතවතියක්   = රුපියල් 5000

ලක්සිරි ජයන්ත = රුපියල් 2000

චානක ලසන්ත වීරවන්නි = රුපියල් 5000

වර්මි ගුණරත්න =රුපියල් 20000

තුසිත නුගගහකුඹුර= රුපියල් 10000

ක්‍රිෂාන්ත කොස්තා = රුපියල් 5000

බන්දුල මාපා = රුපියල් 2000

Dr. සාගර රත්නායක ( අපේ පාසැල් හිතවතා )  = රුපියල් 10 000



ඔස්ට්‍රලියාවේ  ඇති  චමින්ද්‍රා කොඩිතුවක්කු අක්කගේ ගිණුමේ ඇති මුදල = $ 500

තිසර ශ්‍රීමාල්  ( ආටි වත්  මේ උදව් කරන විට අපවත් හඳුනාගෙන නොසිටි සොඳුරු මිනිසෙක් , සහෝදර බ්ලොග් කරුවෙක් )=  $ 50

Dr අජිත් විදානගම - ප්‍රසන්කා විදානගම යුවල - $ 100

ඉන්දුශ්‍යමා  ජයකොඩි -$ 50

නම සඳහන් නොකරන  පේරාදෙණියෙන් බිහිවූ Dr කෙනෙක්  -$100

ආටිගේත් අපෙත් පාසැල් සගයෙක් වන කැන්බරා වෙසෙන ලලිත් ගුණරත්න - $100


මේ සියළුම මුදල්   ඉහත ගිණුම් දෙකට ( සම සමව) බැර කෙරෙනවා ලබන නවවෙනිදාට  පෙර..


උදව් කල සහ උදව් කීරීමට පොරොන්දු වූ ඔබ සැමට ස්තුතියි... පොරොන්දු වූ අය .....නවවෙනිදාට  පෙර  හැකිනම් සහභාගිවන්න








Friday, 20 May 2016

අය්යෝ එයා මන්ත්‍රී කෙනෙක්ද?



ඌව පළාතේ   පළාත් සභා මන්ත්‍රී  සමන්ත විද්‍යාරත්න ඉතා  සොඳුරු  ගති ගුණ ඇති මිනිසෙක් බව  අප පසුගියදා  සඳහන්  කළෙමු.

ඒ  හා සම්බන්ධ  බ්ලොග් පෝස්ටුව සහ  ඒ  උසස් මානුෂිය  ගති ගැන කෙරුණු කතිකාව මෙතනින්  බලන්න .

සමන්ත අපේ ගම් පළාතට පැමිණි අවස්ථා තුනක් මෙහි සඳහන් කරන්නට සිතුවෙමි.

ඒ ඔහුගේ යහපත්  ගති ගුණ ගැන තව දුරටත් දැන ගත හැකි නිසාත්  ඔහු ගේ පුද්ගල  සම්බන්දතා  වලදී  හැසිරෙන ආකාරය පිලිබඳ   සාකච්චා කිරිමත්  සඳහාය.

සමන්ත මුලින්ම අපේ ගමට එන්නේ   අහම්බෙනි. එය  කිසිවෙකුගේ හෝ කිසියම් කණ්ඩායමක  බලපෑමක් නිසා සිදුවූවක්  නොවේ .

අසළ ප්‍රදේශයක රැස්වීමකට පැමිණි  ඔහු අපේ දැන හැඳුනුම් කම් ( මුහුණු පොතේ )  නිසා අම්මාටත් තාත්තාටත් කතා කරන්නට අපේ නිවසට පැමිණේ.

ඒ ඉතා කාර්ය බහුල මොහොතක  රැස්වීම් දෙකක් අතර තිබු මද විරාමයකදීය.

ඔහු පැමිණ ගොස් දින කිහිපයකට පසු මට ලැබුණු ස්කයිප්  ඇමතුමකි.

"චුටි පුතාට  ගන්න බැලුවා බැලුවා කෝ බැරි වුනානේ  පහුගිය දවස් ටිකේ "

අපේ තාත්තා  එහා පැත්තේ සිට මට පවසයි.

"පොඩ්ඩක් වැඩ තිබුනා පහුගිය ටිකේ . මොකද වෙන්නේ ඔය පැත්තේ ? "

"ඔයා දන්නා කෙනෙක් ඇවිල්ලා ගියා ඊයේ පෙරේදා "


"සමන්ත විද්‍යාරත්න  . පළාත් සභා වේ ඉන්නේ , එයා "

"කොහොමද මනුස්සයා? මොකෝ හදිස්සියේ ඇවිත් තියෙන්නේ  ?"

" ළඟ තැනකට ආපු ගමන් ආවා කිව්වා . ගෙදර ලඟට ඇවිල්ලා කෝල් එකක් දෙනකන්  අපි දන්නේ නෑ .

මහා ගොඩක් එක්ක  නෙවෙයි. එයයි  ඩ්‍රයිවර් කෙනෙකුයි විතරයි ආවේ.

මේ මන්ත්‍රී කෙනෙක්ද කියලා හිතා ගන්නවත් බැරි තරම් .

බොඩිගාඩ් ලා අරගොල්ලෝ මේ ගොල්ලෝ කවුරුත් නෑ.

වාහනේ  රතුකොඩි  බැනර් මොකුත් තිබ්බෙත් නෑ .

අම්මේ ..තාත්තේ  කියලා තමයි අපිට කතා කරේ "

මෙන්න අම්ම ඉන්නවා . කතා කරන්න ඕනෑලු.

"කොහොමද අම්මා  සමන්ත මොකද කිව්වේ ?"

"සමන්ත හරි හොඳ ළමයෙක් නේ පුතා . ගෙට ආපු ගමන්ම අපි දෙන්නට දන ගහලා වැන්දා.

මම හිතන් හිටියේ  ඔය ටී. වී . එකේ එහෙම සද්ද කරන හැටියට මහා සැර පරුෂ කෙනෙක් කියලා .



සෑහෙන වෙලාවක් කතා කර කර ඉඳලා ගියා.  තේ එකක් බිව්වා .

බත් කාලා යන්න ඉන්න බෑ කිව්වා . තව රැස්වීමකට  යන්න ඕනි කියලා ".

"ඉතින් අම්මා මොනාද  කතා කරේ?"

"මට ඇත්තටම  කඳුළු ආවා ඒ  ළමය  දණගහල  වඳින කොට .  මම සේරම කිව්වා . "

"සේරම කිව්වේ. ?"

" ඒ  කාලේ අපි ඔය දෙන්නා බේර ගන්න විඳපු කරදර .

ඔයාගේ පන්තියේ යාළුවෝ නිසා ඔයා  කරදරේ වැටෙන්න ගියහැටි .

කැම්පස් වහලා තියෙද්දී  අය්යා   වතු කුඹුරු  වලට වෙලා හිටපු හැටි ...ඔක්කොම.. "

" ඉතින්  මිනිහා මොකද කිව්වේ ?  "

"දුක් වෙන්න  එපා අම්මේ . පුතාලා දෙන්නා දැන් හොඳ තැන්වල  ඉන්නවනේ ? .

මට දැනගන්න ලැබුණු හැටියට  එයාලා ගමට රටටත්  සෑහෙන්න උදව් කරන කට්ටිය  වගේ "  කියලා කිව්වා.

"හරි හොඳ ළමයෙක් . අපේ මිනිස්සු එයාට චන්දෙ දෙන්නේ නැත්තේ ඇයි කියලා මට හිතා ගන්න බෑ ".

අම්මා සමන්තගේ පැත්තට හැරෙන්න ගතවී ඇත්තේ පැය කිහිපයක් පමණි.

"ඒක නෙවෙයි  චුටි පුතා . අර  කළුලා ගේ හදන එක ගැනත් එයා දන්නවා  .

ඔයාගේ  ෆේස් බුක් එකේ පින්තූර දකිනවා කිව්වා.

 ඒ ගැන පළාත් සභා අරමුදලෙන් මොනවා හරි කරන්න බලන්නම්  කිව්වා .

ආයි  මේ පැත්තේ  ආපු වෙලාවක ඇවිත් යන්න එන්නම් කියලා තමයි ගියේ "

ඒ සමන්ත  අපේ ගෙදරට පැමිණි මුල්ම අවස්ථාවේ  1956  සිට  ශ්‍රී  ලංකා නිදහස්  පාක්ෂිකයෙක් වූ  අපේ තාත්තා  සහ  විවාහයෙන් පසු ඔහුගේ පක්ෂයට එකතු වූ  , කලින්  යුඇන්පී කාරියක් වූ  අපේ  අම්මා  ඔහුගේ වසඟයට  ගත්  ආකාරයයි.


දෙවැනි ගමන 


සමන්ත  දෙවන වතාවට  අපේ ගමට එන්නේ   2015  අවුරුද්දේ අග භාගයේදීය.

  ඒ  ඔහු පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය දිනනු ඇතැයි  බොහෝ අනාවැකි පලවී තිබු කාලයකට  පසුවයි.

සමන්ත    බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයෙන්  ලබාගත්තේ  චන්ද  21445  පමණි .  

ඒ අනුව  මේ  දෙවැනි ගමන සිදුවන්නේ ජන්ද  පරාජයට  පත් වීමෙන්  පසුවයි. 


මේ වන විට  අප සහ  මා මිත්‍ර  චමින්ද රාජපක්ෂ  එකතු වී  ආරම්භ කල අපේ ගමේ  නැති බැරි පවුල් වලට  උපකාර කිරීමේ  වැඩ සටහන සැහෙන්න ඉදිරියට ගොස් තිබිණි.

ඒ  යටතේ ඉදිකළ   පළමු නිවසට  ඉඩම ලබා දුන්නේ චමින්ද විසිනි  .  

අවශ්ය මුදල් ප්‍රතිපාදන සොයාගැනුනේ  මගේ සහ  මගේ මුහුණුපොතේ මිතුරන් ගේ දායකත්වයෙනි. 

මෙහි ප්‍රගතිය දෙස නිහඬව බලා සිටි සමන්ත ඔහුගේ පළාත් සභා ප්‍රතිපාදන වලින්  රුපියල් 30000 ක් කළු සහ ප්‍රියන්තගේ  නිවසට  වෙන් කරදුන්නේය.

සමන්ත දෙවැනි වතාවට කිරිඔරුවට ආවේ කළුලා  ගෙදරට ගොඩවී කතා කර යන්නටයි.

ඒ වනවිට  කළුලා නව නිවසේ පදිංචියට  ගොස්  මාස තුනක් පමණ ගත වී තිබිණි.


සමන්ත පැමිණ ගිය පසු මට කතා කලේ ප්‍රියන්ත ඇලෙක්සැන්ඩර්  ( කළුගේ මහත්තයා ) විසිනි.

"හලෝ  මාමා කොහොමද වැඩද?  කතා කරතහැකිද? " ...

(ඇලෙක්ස් අපට මාමා යැයි කියන්නේ නෑදෑ  කමක් නිසා නොව  ගමේ කමට කළු අපට මාමා කියන බැවිනි .

ඇත්තටම කියනවා නම් මා සමන්ත හා ඇලෙක්ස් අතර ඇත්තේ අවුරුදු දෙක තුනක වයස් පරතරයකි)


"කොහොමද ඇලෙක්ස්?   නෑ නෑ  කතා කරතහැකියි."

" ඊයේ සමන්ත මහත්තයා ආවනේ අපේ ගෙදර බලන්න  .  ෂා හරි ශෝක් මනුස්සයා. හරි සන්තෝෂයි  ගේ  දැකලා ."

"මොනවද කිව්වේ මෑන්ස් ? "

"චමින්ද මහත්තයගෙයි  ඔයාගෙයි  හොඳ කියලා ගියා . මේ වගේ වැඩක් කරන්න හිතුන එක ගැන. "

"අපේ ගෙදරින් තේ එකක් එහෙම බිලා ගියා. ඒ  වුනාට මට සමන්ත මහත්තයා ගියාට  පස්සේ හරි  දුකක් ඇති වුනා "

"ඒ   කිව්වේ ? "

" එයා ආවේ ත්‍රී වීලර්  එකක. එකෙන් බැහැලා  අපේ ගෙදරට එන අඩිපාරේ එනකොට  පල්ලැහැ ගෙදර රාළහාමි  අය්යා දැකලා එයාටත් කතා කරා අපි "

"ඉතින් ?"

"හවස රාළහාමි අය්යා මගෙන් අහනවා ..

කවුද අද  උදේ එහෙ ආවේ හොඳට දැකලා පුරුදු  කෙනෙක්? කියලා  "
"මම කිව්වා ඒ තමයි පළාත් සභා මන්ත්‍රී සමන්ත විද්‍යාරත්න  කියලා "

"ඒ  පාර එයා කියනවා  .. අය්යෝ ඒ  මන්ත්‍රී කෙනෙක්ද  ? ඉතින් එයා ආවේ ත්‍රී විල් එකක නේ ? කෝ  බොඩි ගාඩ් ලා එහෙම හිටියෙත් නෑ නේ....  කියලා "

"මම නම් කියන්නේ  සමන්ත මහත්තයටත් තියෙන්නේ ලොකු කැබ් එකක් අරන්  හොඳට සැන් පවුඩර් එහෙම දාලා ගම් වලට එන්න නැතිනම් මිනිස්සු ගණන් ගන්නේ නෑ ."

"ගණන් ගන්න එපා ඇලෙක්ස්  අපි දන්නවා නේ  මනුස්සය කවුද කියලා .

අනිත් අයත් කවදා හරි තේරුම් ගනීවි එයා හොඳ මනුස්සයෙක් බව .."

මම ඇලෙක්ස්ව සනසාලුවේ  ඔහුගේ නිවසට දුන් වහලයේ අගයත්  ත්‍රී විල් ගමනින් අඩු විය හැකි බව නොදැනම නොවේ.

සෝමේ  අය්යා  හොඳ  යුඇන්පී කාරයෙක් නිසා  කළුලාද චන්දය දෙන්නේ යුඇන්පී යටයි.  එය  මේ  මහමැතිවරණයටත් එසේ වන්නට ඇතැයි මම සිතමි.

සෝමේ අය්යාගේ  බෑණාවන ඇලෙක්ස් නම්  සමන්ත ගැන පැහැදීමකින් කතා කරයි.


එය හුදු රසිකත්වයක්ද  එසේ නැතිනම්  චන්දයක් දෙන තරමටම ඇති පැහැදීමක් ද යන්න හරියටම දන්නේ ඇලෙක්ස් ම පමණි.

 සමන්ත මන්ත්‍රී කෙනෙක් වූ හැටි 




කළුලා ගෙදර වැඩ භාගයට  සම්පුර්ණ වෙද්දී අපේ තාත්තා තවත් කෙනෙක් ගේ ගෙවල්  හැදීමක්  මා කර මත පැටවීය. 

ඒ  අසල ඇති ආණ්ඩුවේ  තේ වත්තේ කම්කරුවෙකු වන චමින්දගේ  නිවසයි .

චමින්දත් ඇලෙක්ස්  මෙන්ම දරුවන් තිදෙනෙකු ගේ පියෙකි.

මම නැවතත් මගේ මුහුණු පොතේ මිතුරන්ගෙන් උදව් ඉල්ලා සිටියෙමි .

ඒ චමින්ද සහ  ද්‍රවිඩ කාන්තාවක් වූ ඔහුගේ බිරිඳගේ අදායම් නිවසක් තැනීමට තරම් ප්‍රමාණවත් නැති බව කියාපාමිනි.

කළුලට තරම් නැති වුනත් චමින්දලාටත්  අපේ හිතවතුන්  ඇති හැකි පමණින් උදව් කළහ.

නැවතත් සමන්ත  අපේ වැඩ ගැන මුහුණු පොතෙන් බලා සිටියේය.

අපේ වැඩ ගැන යම් අවබෝධයකින් සිටි ඔහු චමින්දගේ නිවසට  සම්බන්ධ කරගන්නේ  අපේ තාත්තා විසිනි.

ඒ ඉතා පටු ඉඩ කොටසක  ( රජයේ තේ වත්ත අයිනේ) තැනෙන  චමින්දගේ නිවසට බාධකයක් ලෙස තිබෙන  විදුලි පහන් කණුවක් ඉවත් කර ගැනීමටයි.

එය බැලීමට චමින්දගේ නිවස ගොඩනැගෙන  තැනට සමන්ත  පැමිණ ගිය බව පැවසුයේ අපේ තාත්තා විසිනි.

පසුකාලීනව සමන්ත මේ වෙනුවන්  ඉතා වෙහෙසුන බව මා දැනගත්තේ ද තාත්තා මගිනි. 

අනෙක් මිනිසුන්ට මන්ත්‍රී කෙනෙක් ලෙස නොපෙනුන සමන්ත අපේ තාත්තා මන්ත්‍රී කෙනෙක් බවට පත් කලේ මේ ලයිට් කණු සිද්ධියත්  සමගය.

මෙහිදී චමින්දගේ දේශපාලනය ගැන සඳහන් නොකලොත් එය මේ කතාවට කරන්නේ බලවත් හානියකි.

චමින්ද යනු ඌව පළාත් වත්මන් මහා ඇමති තුමා ගේ සුවච කීකරු ගෝලයෙකි.

චමින්ද වත්තේ  කම්කරුවන් රැසක් එකතු කරගෙන මහා ඇමති තුමාට පක්ෂපාත  සමිතියක් ගොඩ නගා ගෙන තිබේ .

එහි "තලෙවර් " නොහොත් සභාපති  ලෙස තවමත් කටයුතු කරන්නේ චමින්දමය.

එහෙත් මේ කිසිවක් සමන්තට තම උදව් උපකාර වලට ගැටළුවක් වුයේ නැත.

ඔහු ඉතා ඕනෑ කමෙන් තම ප්‍රතිවාදියා ගේ සමිති ශාඛාවේ තලවර්ට උදව් කළේය.

මේ වනවිට  කළුලගේ මෙන්ම චමින්දලාගේද නිවාස වල වැඩ නිමවී තිබේ. 

මෙහි සඳහන් කල අපේ ගමේ චරිත අතරින් සමන්තට 2015 මහා මැතිවරණයෙදී  චන්දය දුන්නා යැයි මට සැකයක් නැතිවම සහතික විය හැක්කේ අපේ අම්මා ගැන පමණි. 

අනෙක් සියල්ලෝ තම තම  පැරණි සම්බන්ධකම් මත තම කැමැත්ත පල කල බව මගේ විශ්වාසයයි.

සමන්ත සොඳුරු මිනිසෙක් යැයි මා කියන්නේද ඒ නිසාමය.

ඔහු අප කල  ප්‍රජා සත්කාර ගැන සතුටු වී  ඔහුට හැකි පමණින්ඒවාට  සහය වුවා මිස කිසිම දේශපාලන වාසියක් බලාපොරොත්තු වුයේ නැත.





Sunday, 15 May 2016

සමන්ත විද්‍යාරත්න නම් "සොඳුරු මිනිසා "





සමන්ත විද්‍යාරත්න යන නම් මට මුලින්ම ඇසෙන්නේ 2010 මම ලංකාවට ඇවිත් අපේ මහ ගෙදර ගොස් සිටිද්දීය. ඒ වනවිට සමන්ත චන්ද්‍රිකා රජයේ සංස්කෘතික නියෝජය අමාත්‍ය ධුරය දරා අවසන් කර බදුලු දිස්ත්‍රික් මන්ත්‍රීවරයෙක් ලෙස සිටි කාලයයි . "මල්ලී සමන්ත ගැන අහලා තියෙනවද ? හරි දක්ෂ කථිකයා" සාකච්චාව ආරම්භ කලේ උග්‍ර ශ්‍රී ලංකා කාරයෙකු වූ අපේ සමරනායක අය්යාය ( අපේ අක්කගේ මහත්තයා ). "එච්චර ගානක් නෑ අය්යා . විමල් විරවංශ ගැන නම් නිතර දකිනවා " මම පිළිතුරු දුන්නෙමි. "විරවංශ කවුද සමන්තනේ කථිකයා . හරියට කරුණු කාරනා හොයලා කතා කරන්නේ . අර නිල්ගල කැලේ ගැන එයා පාර්ලිමේන්තුවේ කරපු කථාව බැලුවද මල්ලී?"


"ගහකොළ , සතා සීපාවා ගැන මාර දැනුමක් සමන්තට තියෙන්නේ "

අක්කලා අය්යා මට අපේ කථානායකයා ගැන තවත් විස්තර කරන්නට විය.
"ඒත් මිනිස්සු කියනවා සමන්තට නම් පිස්සු කියලා " අපේ අක්කා ද කතාවට එකතු වුවාය. "ඇයි ඒ..? මිනිහා මොනවද කරන පිස්සු වැඩ " මම කුතුහලයෙන් යුතුව විමසුවෙමි. 
"නියෝජ්‍ය ඇමති කෙනෙකුත් වෙලා ඉඳගෙන හවස් වෙද්දී ගමේ බෝක්කු ගානේ ඉඳගෙන ඉන්නවා කියන්නේ " . අක්කා සමන්ත මන්ත්‍රී තුමෙකුට තරම් නොවටිනා වැඩක් කිරීම ගැන අමනාපයෙන් මෙන් කීවාය.

මේ කතා බහ සිදු වී දින කිහිපයකින් අපි අපේ  අරලගංවිල ට ආයුබෝවන්  කියා නිම්මිලා ගමට  පැමිණියෙමු.

එහි දින කිහිපයක් ගෙවා  නැවත  ගුවන් ගත වුයේ  සමන්ත ගැන  වූ  කතා බහ ද මුළු මනින්ම  අමතක කරමිනි.

ඌවේ රිදිසීනුව  නැවත කරලියට 



එදිනෙදා විශ්ව විද්‍යාල  සිසුන්ගේ  කටයුතු  කරමින් කාලය ගෙවී  ගියේ  2014  වසරටද  ලඟා වෙමිනි.

අපේ අය්යා සමන්ත ( දැනට  අප ඉන්නා රටේ මහාචාර්ය වරයෙක් ) තමන්ගේ  මුහුණු පොතේ  සමන්ත විද්‍යා රත්නගේ   කථාවක්  පලකලේ 

 "කලකට පසු ඌවෙන් බිහිවූ  ගමට රටට හිතැති සැබෑ නායකයෙක් "  

යන හෙඩිම යටතේයි.

ඒ නිසාම මම පළමු වතාවට  සමන්තගේ කථාවකට සම්පුරණයෙන් සවන් දුන්නෙමි. එය  තමන් උපන් ගම් පළාතේ අස්සක් මුල්ලක් නෑර  දන්නා සැබෑ ජනතා  සේවයෙකුගෙන් ඇසෙන වර්ගයේ  කථාවකි. 



ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ  දිස්ත්‍රික් බල මණ්ඩල ලේකම්  කෙනෙකුගේ  ( අපේ තාත්තා )  නිවසේ හැදුනු මා මෙවැනි අර්ථවත් , අපේ  පළාත ගැන සත්‍ය තත්වය මැනවින් පැහැදිලි කල කතාවක්  අසා තිබුනේ නැත.

මේ නිසාම ඒ කතාව මගේ මුහුණු පොතේ  පල කල මා තව තවත් සමන්ත විද්‍යාරත්න ගැන  සොයන්නට පෙළඹුනෙමි.

දුෂ්කර  කුඩා  කාලයක් 

සමන්තගේ  කුඩා කාලයද  අපේ  ළමා කාලය මෙන් විවිධ  දුෂ්කරතා  මද්‍යයේ   ගෙවී  ගිය එකකි.


දරුවන් සිවු දෙනෙකුගෙන් යුත් පවුලක එකම පිරිමි දරුවා ලෙස ඔහු  උපන්නේ බදුල්ලේ තිබෙන දුෂ්කරම ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ටාශයක් වූ  රිදීමාලියද්ද   ප්‍රදේශයේය.


වැඩිමහල්  සොහොයුරියක්  සහ බාල සොහොයුරියන් දෙදෙනෙක්  ඔහුගේ පවුලේ සිටි අනෙක්  සාමාජිකාවෝ  වුහ.

ඔහු ඉතා කුඩා කාලයේදී  ඔවුන්ගේ පියාණන්  මිය පරළොව ගොස් තිබේ.  ඒත් සමගම සමන්තලාගේ  දුෂ්කර ක්‍රියා කාලය ආරම්භ වී ඇත. 

පියා නැති දරුවන් හතර දෙනෙක් රක්ෂා කිරීම වෙනුවෙන්  සටනට බට තම මෑණියන්ට  සවියක් වන්නට ඔහු තීරණය කළේය.

අම්මා සමග අඳ කුඹුරේ වැඩ කළේය. හේන් කෙටුවේය.  අම්මා සමග ගඩොල් කපා විකුණුවේය.

තම සොහොයුරියන්ගේ සහ තමාගේ අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන්  නොවිනිදිනා දුක් විඳිමින් වැඩ කළේය..


ගමේ පාසලෙන්  අධ්‍යාපනය  ලබා  විශ්ව විද්‍යාලයට  ගියේය.  උපාධියක් ලබා නැවතත්  ගමට පැමිණ එහි පාසැලක සේවය කළේය.  

පසුව දේශපාලනයට  පිවිසි ඔහු දෙදහස් පහ මහා මැතිවරණයේ  බදුලු දිස්ත්‍රික්කයේ  වැඩිම  මනාප චන්ද ලබාගෙන පාර්ලිමේන්තුවට  ගියේය. 

ඒ  රටේ ප්‍රධාන පක්ෂ දෙකෙන් එකක් සමග එකඟතාවයකින් පිහිට වූ සන්ධානයකින්  චන්දයට  මුහුණ දෙමිනි. 

එදා එසේ නියෝජ්‍ය ඇමතිකම් පවා ලැබුවද  ඔහු අදටත්  එදා මෙන් සරල මිනිසෙක් ලෙස ජිවත් වෙයි. 



ඔහු තෝරා ගත් දේශපාලන ගමන් මග වෙනම දෙයකි.  මා කතා කරන්නේ සමන්ත විද්‍යාරත්න නම් සොඳුරු මිනිසා ගැන පමණි. 

සමන්ත ගැන මේ  පොස්ට් එක ලියන්න හිතුනේ  මෑතකදී  ජාතික රුපවාහිනියේ   විකාශනය  වූ අව්‍යාජ  සම්මුඛ සාකච්චාවක්.

 එහි සිටි කලාකරුවා ජයලාල්  රෝහණ  තමාගේ කුඩා කාලය ගැන කල හෙළිදරව්ව  මගේ හිත අපෙත්, සමන්තලා වැනි දේශපලනයේ දී  කලාතුරකින්  හමුවන අව්‍යාජ  මිනිසුන්ගේත්  අතීතයට  ගෙන යන්නට හේතු වුනා. 


මෙය දෙස පක්ෂ දේශපාලනයට  ආවේණික වූ  පාට කන්නාඩි වලින් නොබලා  ඉතිරි  කොටසට  සුදානම්  වන්න.....

Friday, 13 May 2016

මනු සතා ලෝකේ ඉපදී.....








අපේ ගමේ සිටි හොඳම බජව් කාරයා වූ සෝමේ අය්යා  කොළඹ සිට අපේ ගමට සේන්දු වූ හැටි  ඔබට මතක ඇතැයි සිතමි .

එකල සෝමේ අය්යා ගමේ මගුල් ගෙවල් හා කොටහළු ගෙවල් වලට  නැතිවම බැරි චරිතයකි.

තරමක් තද කළු  කෙට්ටු ශරීරයකට හිමිකම් කී සෝමේ අය්යා තම තද කළු කොණ්ඩය  තරමක් දිගට වවා සිටියේය.

බොහෝ විට කළු පැහැති කමිසයක් සහ  කොටු සහිත හෝ ඉරි ඉරි සරමකින් සැරසී සිටින ඔහු බෙල්ල වටා ලේන්සුවකද බැඳ සිටියේය.

සිහින් දිගටි කකුල් දිගේම ගැට ගැහුණු ස්වභාවයක් ගත්  නහර ඉලිප්පී තිබෙන අයුරු දක්නට ලැබිණි.

"ඔය තියෙන්නේ ගංජා  ගැට " අපේ රාජු මාමා ඇතුළු ගමේ බොහෝ දෙනෙක්  එම නහර විස්තර කලේ  එලෙසය.

ගමේ  බොහෝ දෙනා විශ්වාස  කලේ ඒවා ගංජා බීමේ  ප්‍රතිඵල  විය හැකි බව ය.

සෝමේ අය්යා බොහෝ විට බිඩි  බිව් අතර විශේෂයෙන් ගංජා සුරුට්ටු බොන බවක් අප දැක තිබුනේ නැත.

එහෙත් ඔහු බජව් වලදී හැසිරෙන   විලාශය දුටු විට බොහෝ දෙනෙක් සෝමේ ගංජා ගසා පැමිණ ඇති බව විස්වාශ කරති.

"නන නාල් නනල් නාල් නනල් නන නන නල්නා  ...." කියමින් තමාගේම සංගීත කණ්ඩයක් ඔහු බොහෝ ගීතවලට  යොදා ගත්තේය.

අනතුරුව " ලොකු ලොකු හෝටල් ගානේ වැනි ගීතයකින්  සාජ්ජය ඇරඹෙයි.

සාජ්ජය නැගලා යන අතර හදිසියේම ගායනය නවත් වන සෝමේ  එක් වරම සීපදයක් කියයි.

" ආ .. ආ .. වෙල් යායක ගොන් දෙන්නෙක් කකා උණි.... ඉන් එක ගොනෙක් වල්ගය නැතිව වැනි වැනී..... ආ... වල්ගය ඇති ගොනා මැස්සන්ට බැට දුනී... දුප්පත් කමත්   වලිගය නැති ගොනා වැනී...."

මනු .. සතා ලෝකේ  ඉපදී...... මම  මුලා වුනා මගදී.... කියමින් කවිය අසා සිටින අප එකවරම  බෙග් මාස්ටර්ගේ ගීතයක් වෙත රැගෙන යයි.


ඩොලක්ක  හඬට  අනුගතවම  මේ  ගීතය  ගයනා  සෝමේ  අය්යා ගීතය  අවසන් කරන්නේ  ... ලල් ලල් ලල්  ලා ලා.. ලල ලල් ලල්  ලල් ලල්   ලා ල ලා..... යනුවෙන්  තාලය  අල්ලමිනි.


එකල  සෝමේ රැකියාව ලෙස කලේ  ලි ඉරීමයි.  ගමේ තැන් තැන් වල පලංචි ගසා  ටුනා, ටර්පන්ටයින් හෝ  සපු  ගස් ඉරන  එක සොමේගේ  බඩ රස්සාවයි.

සෝමේ පලංචියේ උඩ හිඳ කියත ඉහලට අදිද්දී  පලංචියේ යට සිට එය පහලට ඇද්දේ සෝමේ ගේ  අතිජාත සගයා වූ  ගුණතිලක අය්යාය. 

දවල් කාලයේ ලී ඉරනා සෝමේ අය්යා හවස්  වෙද්දී  ලැයිමෙන් ගන්නා ගංජා සුරුට්ටුවක් දෙකක්  සහ යුරියා  චන්දරේ  ලා ගෙදරට  ගොස්  ලබා ගන්නා  රා කට්ටකින් ද  සප්පායම් වන බව  ගමේ  කවුරුත් දැන සිටියහ.

ඒ කාලේ  ගුණ තිලක  අය්යා  විවාහ වී නොසිටි අතර ඔහු අපේ  ගෙදරට එහා පැත්තේ තිබු එහා ගෙදර  සුගුනා අක්කා  සමග පයිරු පසානමක්  පැවැත් වුයේය.

 හැම රාත්‍රියකම පාහේ සෝමේ  හා සම්බන්ධ සිදුවීමක් අපට අසන්නට ලැබීම  ඒ කාලයේ  සාමාන්‍ය දෙයකි.

එසේ සිදු වූ එක් විශේෂ සිද්ධියක් මට  හදිසියේ මතක් වුයේ  එය සෝමේ ගේ හිතහොඳ කම ඉස්මතු වූ  එක් අවස්තාවක් ද වූ බැවිනි.

ඒ වනවිට වෙලාව රාත්‍රී නමය නමය හමාර පමණ වන්නට ඇත .

"මෙන්න හොරෙක්.... මෙන්න හොරෙක් .. අල්ලපියව්  ... මෙන්න හොරෙක් "

එහා ගෙදර පැත්තෙන් එකම කාල ගෝට්ටියක ශබ්දයක් ඇසේ.

අම්මා සහ තාත්තා ඒ  පැත්තට දුවයන විට සමන්ත අක්කා ඇතුළු ලමයින් ගොන්නට මමත්  එකතු වූයෙමි.

"බලන්න විමලා නංගි .. මුන්ගේ තියෙන භය නැතිකම වහලෙන් කඹයක් දාලා මේ  කෙල්ලගේ  කාමරේට බහින්න  හදලානේ  "

 කියමින් එහා ගෙදර නැන්දා අපේ අම්මා  ඔවුන්ගේ ගෙදර පිටි පස්ස   පැත්තේ තිබු කාමරයකට එක්කරගෙන ගියාය.

ඒ  සුගුණා  අක්කා නිදා ගන්නා කාමරයයි.

එහි උළු කැට  කිහිපයක් අයින් කල කිසිවෙක්  වහලේ පරාලයකට ගැට  ගැසූ කඹයක  අනෙක් කෙලවර සුගුණා ගේ  ඇඳේ  ගැටගසා  ඇත.

ඒ ආධාරයෙන්   ඇගේ කාමරයට බට  "හොරා " අසුවීමෙන්  පසු සිදු වූ කාල ගොට්ටියයි අපට ඇසී තිබුනේ.

දැන් දැන්  ඊට එහායින් තිබු ප්‍රේමරත්න ලා ගෙදර අයත්  තවත් එහායින් ජල රක්ෂිත වනාන්තරය අයිනට වන්නට තිබු සෝමෙලා  ගෙදර කට්ටියත් ශබ්දය ඇසී ඒ දෙසට ඇදෙන්නට වුහ.

මේ නිවසේ බයිලා සාජ්ජ වල  සාමාජිකයකු වූ සෝමේ අපේ  ගෙදර අයට වඩා උවමනාවෙන්  "හොරා " අල්ලා දෙන්නට  උත්සාහ කළේය.

මෙසේ සෝමේ ඇතුළු පිරිස  එහා ගෙදර මිදුලට වී ඉන්නා අතර අතටම අසුවී පැනගිය " හොරා "  උඩහ තේ වත්තේ සිට  එහා ගෙදර දෙසට ගල්  ගසන්නට පටන් ගත්තේය.

"සෝමේ අය්යා යමුද කවුද කියලා බලන්න  " අසල සිටි  වික්‍රම අය්යා  සෝමේ ගෙන් විමසා සිටියේය.

"යමු යමු මොකාද මේ  හොරා කියලා බලන්න "

එකල තරමක ගණන් කාරයෙක් ලෙසද නමක් දිනා සිටි සෝමේ කිසි බයක් සැකක් නැතිව ගල් පහරවල් එන දෙසට ගමන් කරන්නට විය .

  සෝමේ අය්යලා තේ වත්ත දෙසට යාමත් සමගම  හොරා ගෙන් එල්ලවූ ගල් ප්‍රහාර  නතර විය.

විනාඩි කිහිපයකින් අපේ මිදුල දෙසට පැමිණි සෝමේ අය්යා වට කරගත් පිරිස

"කවුද ?  කවුද  ? ඇවිත් තියෙන්නේ? "  යනුවෙන් "හොරා " ගැන විස්තර විමසා සිටියහ.

" නෑ .. මේ  අපේ  මිනිහෙක් "  සෝමේ ඇඟට පතට නොදැනී පවසා සිටියේය.

එදා තමා රැගෙන ආ  කඹය සුගුණා අක්කා ගේ  ඇඳේ විට්ටමේ ගැට ගසා දමා පැන ගොස් තිබුනේ සෝමේ සමග ඉරුම් පට්ටලයේ වැඩ කල ගුණ තිලක අය්යාය.

සෝමේ තම ඉරුම් සගයා හඳුනා ගත්තද  ඒ බවක් අපේ අසල්වාසීන් හට  පැවසුවේද නැත.

සෝමේ ගේ  අවසානය.


සෝමේ අය්යා ගමේ හැමදෙනාටම විනෝදය සැපයු පුද්ගලයෙක් වුවද ඔහුගේ ජීවිතය නම් එතරම් විනෝදමත් එකක් නොවීය. 

පියෙක් නොමැති දරුවෙක් ලෙස ලොව එලිය දුටු හෙතෙම වැඩි කලක් යන්නට මත්තෙන් තම ආදරණිය මෑණියන්ගෙන්ද වෙන් කොට තිබේ. 

තම පුංචි අම්මා වූ අපේ ජේන් අක්කාට  "අම්මා " යැයි අමතන්නට සෝමේ පෙලඹෙන්නේ එබැ විණි. 

සෝමේ අපේ ගමට පැමිණ ටික කලක් ගතවූ තැන ජේන් අක්කා අපෙන් ඈත් කරන්නට ඇගේ මුණුබුරන් වූ සොමේගේ ළමයින් හතරදෙනා සමත් වුහ.

ඒ කාලේ අපත් ( විශේෂයෙන් මම සහ අපේ නංගිලා දෙන්නා ) සහ සොමේගේ දුවක් වන කළු අතර ඇතිවන ගැටුම් නිසා  ජේන් අක්කා නිතර නිතර අපහා අමනාප වුවාය.

මේ සමහරක් ගැටුම් වලට සෝමේ අය්යාද සම්බන්ධ වූ අවස්ථා තිබු බව මට මතකය. 

කෙසේ වෙතත් අප පාසැල් අධ්‍යාපනය නිම කොට ගමෙන් පිටත් වූ පසු සොමේලා ගේ ජිවිත කෙසේ ගත  වුයේදැයි  යන්න එතරම් පැහැදිලි නැත.

අවුරුදු 48-50 ක් වැනි වයසකදී සොමේගේ බිරිඳ  ඩිංගිරි මැණිකේ මෙලොව හාර ගොස් ඇත්තේ  පිළිකාවක් නිසාය.

තම බිරිඳ මිය යෑමත් , තවත් ඔහු ප්‍රිය කල ගමේ කිහිප දෙනෙකුගේ අකල්  මරණත් සමුගැනීමේ ලිපියක  සඳහන් කර  සෝමේ මෙලොවින් සමුගෙන තිබිණි.

ඒ ඔහුගේ වයස අවුරුදු  55 ක් පමණ වනවිටයි .  

සිංහල අවුරුදු දිනයක  තම නිවසට තරමක් දුරින් වූ  ජල රක්ෂිත කැ ලෑ වේ කැන්ද  ගසක එල්ලී සෝමේ අය්යා  අපෙන් වෙන් වී ගොස් තිබිණි. 



මේ චායා රූපයෙන් පෙනෙන්නේ  සෝමේ ගේ  කටු  මැටි පැල්පත  තිබු ඉඩමේ  ( රජයේ ජල රක්ෂිත රිසිවේසමේ) තිබෙන  සොමේගේ මද්දුම දුව සහ ඇගේ දරු තිදෙනා ජිවත් වූ  කාමර එකක කටුමැටි නිවසයි.  මේ නිවස වෙනුවට  කාමර තුනක නිවසක් අපේ චමින්ද රාජපක්ෂ  නොමිලේ ලබා දුන් ඉඩමේ ගොඩනැගීම මේ මෑතකදී අවසන් වූ අපේ පළමුවෙනි ප්‍රජා සත්කාරයයි.

ප . ලි.  සෝමේ අය්යා  ගැන  ලියු මේ සටහන  මගේ  100 වෙනි  බ්ලොග් පොස්ට් එකයි...

Monday, 9 May 2016

ජිවත් වීමට කොහොමත් බැරි මම කිරඹ ඔයට ආවා.....





ඒ එක්දහස්  නවසිය  හැත්තෑ නවය , අසුව වැනි කාල පරිච්චේදයකි.

අපේ ගෙදරට අල්ලපු ගෙදර ( පොඩි රාජලා ගෙදර)  හවසට  පැවැත් වෙන  සංගීත බජව් වලට  සමන්තත් මමත් යන්නට  පුරුදු  වී  සිටි කාලයකි ඒ.

ඩොලක්කය , බොන්ගෝ පෙයාර්  එක  සහ  මවුත් ඔර්ගන්  එකක්  තම සංගීත සාජ්ජ වලට යොදාගැනීමට   කොල්ලොම හතරක් සිටි එහා ගෙදර අය  පුරුදු වී සිටියහ.

ඊට  අමතරව  සිලි සිලි ගාන පොල්ගෙඩි  දෙකක් සහ  පෙනේරයක්  වැනි තවත් සංගීත  භාණ්ඩයක්  ( තාලම් පට ) ද  එහි තිබු සංගීත භාණ්ඩ අතර විය.

ඒ අය වයසේ පිලිවෙලට නන්දිපාල , විජේපාල  නොහොත්  ජානක , මිථුන පාල නොහොත් පොඩි රාජා සහ වංශ පාල නොහොත්  බාලා යන හතර දෙනාය.

මේ අයගේ ලොකුම අය්යා වූ නන්දිපාල  හොඳ ඩොල්කි සහ  බොන්ගෝ වාදකයෙකි.

ඊට අමතරව ලතා අක්කා ,  සුගුණා අක්කා සහ  චන්ද්‍රා අක්කා නමින් අක්කලා තිදෙනෙක් ද එහා ගෙදර විය.

එහා ගෙදර  ජානක ලා බජව්ව පටන් ගන්නේ  " රේල් පාරේ  මම යනකොට  කඩල බදිනවා... කඩල ටිකක් ඉල්ලනකොට  දෙමළි බනිනවා.. "  වැනි සිංදු වලිනි.

අපේ සමන්තත් ඒ කාලේ හොඳ බයිලා කාරයෙකි.  එකල  එහා ගෙදර තියෙන සාජ්ජ වල  බයිලා සැපයුනේ  සමන්ත ගෙන් සහ මගෙන්ය.

අප ගැයූ  ප්‍රසිද්ධ බයිලාවක්  වුයේ මරියසෙල් ගුණතිලක  ගැයූ  රණ මොනරයි  රණ මොණරියි   ගීතයයි.



මේ ගීතයේ වචන ටික මාගෙන්  සොරා ගැනීමට  පොඩි රජාගේ අය්යා  ජානක උත්සාහ කල හැටි මට හොඳට මතකය.

ඒ "චූටි  මල්ලි ඊයේ අය්යා කියපු සින්දුවේ  වචන ටික කියන්න පුලුවන්ද මට ලියා ගන්න"   යැයි කියමිනි.


මම  එය හිමින්ම අතපසු කලේ " මම අපේ අය්යගෙන්  අහලා ගෙනත් දෙන්නම් කෝ  ජානක අය්යා "  කියාය.

එහෙත් පසුදින හවස සිද්ධිය සමන්තට මතක් කල විට ඔහු මට පැවසුවේ

 " මෝඩයා වගේ සින්දුව ලියලා දෙනවා එහෙම නෙවෙයි . එහෙම වුනොත් බජව් වලට අපට තියෙන ඉල්ලුම නැති වෙනවා"  කියමින් අපේ වටිනාකම  රැකගන්නා ලෙසයි.

මේ සමන්තලා  අපි  කියූ තවත් සිංදුවක්



මිල්ටන් ගේ  රන් මුදු රන්මුදු  සහ  පැරදීලා  පලා ගියේ  නෑ කියන සින්දු දෙකත්  ඒ කාලේ  සමන්ත  නිතරම කියනවා..



කෙසේ වුනත් අල්ලපු ගෙදර සාජ්ජ වල අපට තිබු තැන වැඩි කලක්  රැඳී පැවතුනේ නැත.

අපට තිබු ඉල්ලුම නැති වන්නට හේතු වුයේ  කොළඹ වනාතමුල්ල පැත්තේ සිට හදිසියේ අපේ ගමට සේන්දු වූ අයෙක් නිසාය.



කිරඹ ඔය  මල්දෙණිය ගමට පැමිණි නව ගායකයා.




ඔහු නමින්  ආර් . ඇම් . සෝමපාල  නම් වූ අතර ගමේ බොහෝ දෙනා ඔහු හැඳින් වුයේ සෝමේ අය්යා නමිනි. 

මා සෝමේ අය්යා මුලින්ම දුටුවේ අපේ අල්ලපු ගෙදර සාලයේ තිබු බයිලා සාජ්ජයකදිය.

සාමාන්‍යයෙන් ඔහු සංගීත සැන් දැව පටන් ගන්නේ ඔහුගේම  ස්වතන්ත්‍ර නිර්මාණයක් උපයෝගී  කරගෙනයි.






" ජිවත් වීමට කොහොමත් බැරි මම  කිරඹ  ඔයට ආවා...

මට මොන මාරුද  මට මොන ගැනුද  - මම බඹසර රකිනා 

අනේ සුදු ... මම බඹසර  රකිනා..... "  




යන වචන  වලින්  ඇරඹුණු ගීතයකි ඒ.


මේ ගීතයෙන් සෝමේ කියන්නට උත්සහා කලේ තමා කොළඹ අතහැර  මල්දෙනියට  ආවේ කෙසේද යන්නයි..

සෝමේ අය්යා අපේ ගමට එන්නේ ඔහුගේ පුංච් අම්මා ( ඇත්ත වශයෙන් ඔහු ඇයට කිවේ අම්මා කියාය )  වූ අපේ ජේන් අක්කගේ  උදව්ව ඇතිවයි.

සෝමේ යනු කොළඹ පදිංචි වී සිටි ජේන් අක්කාගේ  එකම අක්කාට  පියෙක් නොමැතිව උපන් දරුවෙකි.

එහෙත් ජේන් අක්කගේ අක්කා පසුව හොඳ පෙලවහක් කර ගෙන වනාතමුල්ලේ ස්ථිර පදිංචිය වී තිබේ . ඒ තම  පියා නැති වැඩි මහල් දරුවා  අමතක කරන ගමන්ය.

කලක් කොළඹ පැත්තේ සිටි සෝමේ  පසුව මිරහවත්ත පැත්තට පැමිණ තිබුණේ ඒ පැත්තෙන් කසාදයක් කර ගැනීමත් සමගයි.

මට මතක හැටියට සෝමේ ඒ සිද්ධි වලට අදාල යම් යම් අදහස් ඉහත ගීතයට ඇතුලත් කර තිබුණේය.

කෙසේ වෙතත් සොමේගේ පැමිනිමත්  සමග අපට එහා ගෙදර පැත්තේ තිබු බයිලා චක්‍රවර්ති පට්ටම් ඉවත් වී ගියේය.

එපමණක් නොව සෝමේ ගේ දුවලා දෙන්නා ( ලොකු දුව සහ  කළු ) සහ  පුතා ( පුතා ) නිසා අපට ඒ වන තෙක් පල්ලැහැ ගෙදර ජේන්  අක්කාගේ සුරතලුන් ලෙස තිබු තැනද අහිමි වන ලකුණු පහල විය.

සෝමේ ගේ  සංගීතය  නැගලා යැමට  නම් ඔහුට අරක්කු වීදුරුවක්  සහ ගංජා සුරුට්ටුවක්ද  ලබා දිය යුතුය.

එහා ගෙදර රන් බන්ඩේ මාමා  හොඳ රහ මෙර  පානය කරන්නෙක් නිසා මෙය එතරම්  ගැටළුවක් නොවිය.

එසේ සප්පායම් වූ සෝමේ බොහෝ විට ඔහුගේ ගීත පටන් ගන්නේ  කටින් පොඩි වාදනයක් ද දමමිනි.



" නන නාල්  නනල්  නාල්  නනල්  නන  නන  නල් නා .....

ලොකු ලොකු හෝටල්  ගානේ  ....."  සෝමේ කියූ තවත් ගීතයකි.







මා සිතනා  හැටියට  මේ ගීතය  එහි  ආරම්භක  ගීතයයි..





ටිකක් රෑ  බෝ  වන විට  සෝමේ  හොඳටම පදම් වෙයි  . සමන්ත , මම  සහ එහා ගෙදර  සියලු දෙනා  පැට්‍රොල් මැක්ස් එකක් එල්ලූ සාලයේ  වටේට වාඩි  වී  සිටින්නෙමු.

පුටු දෙකක් එකට  තබා සදා ගත් තැනක සිට නන්දි අය්යා  ඩොල්කිය  ගසයි . වටේ  සිටිනා අපේ අත්පුඩි  තාලයට පාද තබමින් සෝමේ  රැඟුමක්  ඉදිරිපත් කරයි .

ඒ අත් දෙක දෙපැත්තට  වනමින්  පැට්‍රොල් මැක්ස් එක  ලඟම කැරකෙන ගමන්ය.

ඔහුගේ අනෙක්  ප්‍රියතම  බයිලාව  මෙහිදී ගැයූ හැටි මට තාම  මතකය.




" නන නාල්  නනල්  නාල්  නනල්  නන  නන  නල් නා .....  මම  ගියා අපායේ...."

සෝමේ තම ගායනය  ආරම්භ  කළේය.  

දඩාන්,,  යන හඩක්  සෝමේ සිටි දෙසින් අපට ඇසුනි.  


නරඹන අපේ ඇස්  සොමේගේ  හිසට ඉහලින් වූ පැට්‍රොල් මැක්ස් එක වෙත යොමු වුයේ ඉබේටමය.


  පැට්‍රොල් මැක්ස් එක  වේගයෙන්  එහාට මෙහාට  පැද්දෙනවා පෙනේ..

  සෝමේ  අත් වනමින්  නටන අතර  ඔහුගේ  හිස පැට්‍රොල් මැක්ස් එකේ  වැදීම ඊට  හේතුවයි.









මෙහි එන සෝමේගේ  කතාව   අප  ලඟදි අපේ ගමේ ආරම්භ කල  ප්‍රජා සත්කාර  වැඩ වලටද  සම්බන්ධ  එකකි.

මා බ්ලොග් ලිවිම  ඇරඹුවේ  සොමේලාගේ  දුවට ගෙයක්  හදා දෙන්න  අප තීරණය කල කාලයේ   මගේ  හිතවතුන්  දැනුවත් කීරීමට  මුහුණු පොතේ දැමු ලියවිල්ලක් සමගයි.

එය තිලක සිතට  පෙන්වා මගේ බ්ලොග් ලිවීමේ  ආශාව  ඔහු හා සාකච්චා කිරීමෙන් අනතුරුව  මගේ  ප්‍රථම  බ්ලොග් පොස්ට් එක  කළුලට ඉඩම ලබා දුන් චමින්ද  රාජපක්ෂ ගැන ලියමින් ඇරඹුවෙමි. 


ඔබට මතක  තිබේ නම්  අප  අපේ ගමේ මුලින්ම  කල නිවාසය ලැබුණේ  සොමේගේ  මද්දුම   දුව වූ  "කළු" ටයි.


ප. ලි.  මෙය මාගේ සාර්ථක  අනුනවවෙනි  පොස්ට් එකයි .. අදින් මාස 13 කට  පෙර ආරම්භ කල බ්ලොග් ලිවිම  පොස්ට් 99 ක්  දක්වා රැගෙන  යාමට  මා උනන්දු කල සැමට  ස්තුතියි....

Saturday, 7 May 2016

රබන් සුරල්




පසුගියදා අපේ අක්කගේ පුතා එවූ දියතලාවේ අවුරුදු උත්සවයක  රබන් වයන දර්ශනයක් දැක මෙය ලියන්නට සිත් විය .

video


ඒ කාලේ අපේ ගමට අවුරුදු උදාවන්නේ ගමේ දෙපැත්තේ ඇති ගෙවල් දෙකකින්  තරඟයට කෙරෙන රබන්  වැයිම් හඬත් සමගිනි.

"දොන්ත බබක්කට දෙන්න දෙයක් නැත - පෙට්ටගමක් උඩ තුට්ටු දෙකක් ඇත."

අපේ ගෙට සමාන්තර  එගොඩ ගොඩේ කඳු මුදුනක පිහිටි ලැයිමේ ගෙදරින් ඇසේ.


"එගොඩ ගොඩෙත්  රත්තරං - මෙගොඩ ගොඩෙත් රත්තරං

එගොඩ ගොඩෙත්  මෙගොඩ ගොඩෙත් -ඇතෙක් බරට රත්තරං"

පිළිතුරු රබන් පදේ වයන්නේ ගමේ පල්ලැහැ  පැත්තට වන්නට අනෙක් පස කඳු බැවුමක පිහිටි  ටේලර් මාමලා ගෙදර රබානෙනි.



"උඩින්  උඩින් වර පෙත්තප්පු - බිමින් බිමින් වර පෙත්තප්පු

උඩින් උඩින් වර බිමින් බිමින් වර - කැවුම් කන්න වර පෙත්තප්පු "


තවත් අලුත් පදයක්  ලැයිමේ ගෙදර රබන්  වාදනයට එකතු වේ .


"තෙලෙන් බැද්දත්  කොබෙය්යා- කිරෙන් බැද්දත්  කොබෙය්යා

තෙලෙන් බැද්දත් කිරෙන් බැද්දත් - කොහොම බැද්දත් කොබෙය්යා "

ටේලර් ගෙදර පැත්තේ  හඬ වෙනස් වන්නේ  මේ තාලය ටය.



"පිලවක්කන් කැත්ත දොදොන් - පිලවටකර  කැත්ත දොදොන්

"රාන් රූන්  කැත්ත දොදෙන් - රාන් රූන්  කැත්ත දොදෙන්"

නව තාලයකින්  ලැයිමේ ගෙදර කට්ටිය රබාන ට  තඩි බාති.



"කැත්තක් අරගෙන වත්තට යනකොට පෙත්තෙක් ඉඳගෙන කජු කනවා

පුංචි ළමයි ගමට යන්න ඇඳුම් අඳිනවා - තකදොන් ඇඳුම් අඳිනවා "

මෙවැනි තාලයක් මල්දෙණිය - කිරඹ ඔය වා තලයට මුසු වන්නේ  ටේලර් මාමලා ගෙදර පැත්තෙන්ය.


"රන් රඹුටන් ගස්‌ දෙකයි  - වළිකුකුළන් පස්‌දෙනයි
උන්ගෙ කරේ බොත්තමයි -  බලන්න හරි ලස්‌සනයි"



බක් මාසේ මුල්ම දින කිහිපයේ අපි උදෑසන මුහුණ හෝදන්නේ මෙවැනි තාල වලට ඇහුම්කන්  දෙමිනි.

මේ මට මතක ඇති රබන් පද ටිකයි . මීට වඩා ගොඩක් වෙනස්  තාල  මේ රබන් සුරල් තරඟයේ  තිබුනා යැයි මට සිතේ.

ප. ලි..  ඔබ අසා ඇති රබන් පද  මෙහි සටහන් කළහොත් මගේ මතකයද  අලුත් කර ගත හැකිය..

Monday, 2 May 2016

ඤන් ඤඋන් ආතාලා ගෙදර සිදු වූ මහා ශ්‍රමදානය.



අපේ ගමට මැයි පළමුවෙනිදා  ඉර පැයුවේ වෙනදාට  වඩා උනන්දුවෙන්.

මේ බව මට හොඳින්ම වැටහුණේ මම මෙහෙ වේලාවෙන් දහයට ( ලංකාවේ උදේ පහ හමාරට) තාත්තට ගත්තු  දුරකතන ඇමතුමෙන්.

"කොහොමද  කට්ටිය  නැගිටලාද? "

"ඔව්  ඔව්  මම මේ කීරඹඔය පැත්තට යන්න ලෑස්ති වෙන ගමන් . හත වෙද්දී එතෙන්ට  එන්න කියලා කට්ටියට කිව්වා. උදේම  වැඩේ පටන් ගන්න තමයි   ලැහැස්තිය  "

"කවුරු කවුරුද එන්නේ ?"

"අප්පුහාමි මාමා , සරත් අය්යා, දාස අය්යා, පොඩ්ඩේ අය්යා , චුට්ටි අය්යා , ලොකුමාමා  එහෙම එනවා කිව්වා. හාමුදුරුවොත්  වැඩම කරයි . ආ. රාජු මාමත් එනවා කිව්වා.

ඒක නෙවෙයි පුතා , ඊයේ තවත් කීප දෙනෙක් උදව් කළා ගමෙන්.

අර ඔයාලා මුලින්ම ගේ හදලා දුන්න කට්ටිය ප්‍රියන්ත- කළු  දෙන්නත් රුපියල් 500 ක් දුන්නා .

දවල් කෑම වෙලාවට බත් පැකට් දහයකුත් ගේන්න ඇහුවා. අමරේ මාමලා  ගෙදර  බත් උයනවා  ගමේ අනික් කට්ටිය  මාළු පිනි බාරගත්තා  ඉතින්  කලුගෙන් කෑම එපා කීවා "

තාත්තා ඉතා  උනන්දුවෙන් ශ්‍ර්මදානයේ  වැඩ  ගැන විස්තර කළේය.

"ඒක හොඳයි . තමන් උදව් ලැබුවා වගේම පුළුවන් හැටියකට අනිත් අයටත් උදව් කරන එක හොඳ ගතියක්. ඒ අතින් කලුලා සැහෙන්න හොඳයි. අපිට    ඒ ගැන සන්තෝෂයි කියලා කියන්න "

ලංකා වේ වේලාවෙන්  උදේ හතහමාර වෙද්දී මට  ඒ "මහා ශ්‍ර්මදානයේ " මුල්ම චයාරුප  පෙළ ලැබෙන්නට විය.  ඒ වයිබ්ර්  තාක්ෂණය ඔස්සේ අපේ ලොකු නංගිගේ පුතා ගේ  දුරකථනයෙන්.

සුමුදු පුතා අප මෙන්ම  අරලගන්විල මහා විද්‍යාලයෙන් උසස් පෙළ ඉහලින්ම සමත් වී   ලබන වසරේ  වෛද්‍ය  විද්‍යාලයට ඇතුල්වන්නට  සුදුසුකම් ලබා සිටි.


ඔහුත් අප මෙන් මෙවැනි ගමේ පොදු කටයුතු වලට සහභාගී වීමම  අගය කලයුතු කාරණයකි. 

මෙන්න සුමුදු එවූ චායාරුප..


සැම්සන් අය්යා පැටිකිරි මාමා ඇතුළු  අය   පරණ උළු ඉවත් කරමින්


බළන්ගොඩ අය්යා ( ඉනිමගේ  ඉන්න රතු තොප්පි කාරයා )  අපේ සුදු ( වහලය උඩ  උළුකැට අතින් ගෙන )  ඇතුළු පිරිස 




අපේ තාත්තා  බලන්ගොඩ  අය්යා ගෙන් උළුකැට බිමට ගනිමින් ( ෂිට් ගොඩ ලඟ ඉන්න කොට කලිසම් කාරයා )

දැනට  ප්‍රාදේශීය  සභා ලේකම් කෙනෙක් ලෙස සේවය කරන අපේ ලොකු නංගි  පසෙකින් ( ඇය වැනි අයට මේවා හොඳ අත්දැකීම් වේවි ඇයගේ රාජකාරියේදී හමුවන යෝධඇල ප්‍රාදේශීය සභා වැසියන්ගේ  ගැටළු නිරාකරණය කීරීමට ). ලොකු නංගි  උදේ තේ සංග්‍රහය සංවිදානය කීරීමටත් දායක වූ බව තාත්තා කිව්වා.  



මෙහෙ වේලාවෙන්  හවස තුන -හතර වනවිට " චාමර මල්ලී"  තව චායා රූප ටිකක් ඔහුගේ  දුරකථනයෙන් මා වෙත එවා තිබුනා. 

ඒ වන විට  වහලේ දෙවන සහ අවසාන අධියරයි   සිදු වෙමින් තිබුණේ.


චාමර මල්ලී තමයි මේ වෙනුවෙන් මුදල් එකතු කිරීමේදී තමන්ගේ බැංකු ගිණුමට ආධාර ලැබෙන්නට සලස්වා එවා අපේ තාත්තලා ට  වියදම් වලට ලබා දුන්නේ. 

චාමර රාජපක්ෂ කියන්නේ නිම්නා අක්කා   ( මේ වැඩසටහන වෙනුවෙන් ඕස්ට්‍රේලියාවෙන් මුල්ම පරිත්‍යාගය වූ ඩොලර් 150 ක් ලබා දුන් කෙනා  ) ගේ  සහ කළු-ප්‍රියන්ත නිවාස ව්‍යාපෘතියට අවශ්‍ය ඉඩම පරිත්‍යාග  කල  චමින්ද රාජපක්ෂ ගේ  මල්ලී. 

චාමර සහ අපේ තාත්තා තමයි මෙතෙක් අප කල ව්‍යපෘති තුනම ගැන ලංකාවෙන් සොයා බලන්නේ .

මෙන්න චාමර මල්ලී එවූ චායා රූප 








බුද්ධ දාස  රාජපක්ෂ හෙවත් දාස අය්යා ( හොඳටම තට්ට්ටය පෑදී ) 


සුදු සහ තවත් කෙනෙක්  බරටම වැඩ 



හෙමින් හෙමින් වහලය වැහෙමින් 








නිම වූ  වහලය ගේ ඇතුලේ සිට පෙනෙන හැටි 




ශ්‍රමදානයට එක්වූ පිරිසෙන් කොටසක් 




වැඩ නිමවෙන්න ඔන්න මෙන්න .. මම හිතන්නේ වහලේ උඩ ඉන්නේ  හෙළතැන්නේ පොඩ්ඩේ අය්යා.. 



අවසාන ඇණ මුරුච්චි තද කරන කිරඹ ඔයේ කිරි අප්පේ අය්යා..