Follow by Email

Sunday, 26 November 2017

අපේ මිනිස්සු




පාරක් තොටක් හරියට නැතිකොට ඒ ගැන ආණ්ඩුවට බනිනවා , හුල්ලනවා සෙල්ලම් ගොඩයි ..හදල දුන්නට පස්සේ "මේක අපි හැමෝගෙම පාර මේක මේ තරම් අමාරුකම් විඳලා හදා ගත්තේ , මෙහි කාණු දමා කැලේ වැවෙන්න නොදී බලා ගැනීම අපේ යුතුකමක් හා වගකීමක් " කියලා හිතන්නේ නෑ , හිතන්න කැමතිත් නෑ..
කාණු බ්ලොක් වෙනවා , පාර හේදෙනවා ,
දෙපැත්තෙන් කැලේ ඇවිත් පාර වහගන්නවා.. අපි නොදැක්කා වගේ ත්‍රී වීල්, බයික් , කාර් වල නැගිලා උජාරුවෙන් ගමන් යනවා.. අපේ ගමේ, අපේ ගෙවල් වලට යන පාරවල් සීග්‍රයෙන් අබලන් වෙනවා බල බලා..
පෝයදාට , ඉරිදාවල් වලට අහළ පහළ අය එකතු වී ශ්‍රමදානයෙන් පාරවල් එළි පෙහෙළි කල ඉතිහාසය අමතක කරමින් අද වැඩිහිටියන් තම දරු දැරියන් මුහුණු පොතේ "අපි අහවල් වංශේ අත තිබ්බොත් ගෝරි ගොඩයි " කියමින් පෙරලි කරන හැටි බලන් ඉන්නවා..

රටක් , ජාතියක් ලෙස අපි සීග්‍රයෙන් පසුපසට යන බව කට්ටියට තේරෙන්නේ නෑ...

අපිට අබ සරණයි හිටං....


Saturday, 18 November 2017

හදවතින්ම ශ්‍රී ලාංකිකයි...





ඔස්ට්‍රේලියාවේදී අහම්බෙන් ශ්‍රී ලාංකිකයෙකු හමු වුණොත් හඳුනා ගන්නේ මෙහෙමයි


1. අප දුටු සැණින් එක්වරම භය බිරාන්ත වූ බවක් මුහුණට ආරූඩ වේ.


2. වහාම අහක බලා ගන්නා ඔහු හෝ ඇය අප නොපෙනෙන තැනකට පිටත් වේ


3.නැවත වරක් ඒ සාප්පු සංකීර්ණයේදීම හමු වුවහොත් වහා අහක බලා ගනී.



......

Thursday, 16 November 2017

මඟුල් පරක්කුව


ඔන්න අපේ එකෙක් හොඳ වැඩක් පටන් ගන්න ඕනේ කියලා හිතුවා.  ගමට රටට ප්‍රයෝජනවත් වෙන දෙයක්....

අහල පහළ ඉන්න හිතවත්ම කිහිප දෙනෙකුටත් කිව්වා තමන්ගේ අදහස ගැන..

ඒක අහපු හිතවතුනුත් ඒ ගැන උනන්දු වෙන්න ගත්තා ටිකෙන් ටික...

මිනිහා තවම කල්පනා කරනවා , සැලසුම් හදනවා වැඩ ගොඩයි..

ඔහොම සතියක් ගතවෙනවා.. අපේ මෑන්ස් තවම සැලසුම් හදනවා වැඩේ තව සතියකට කල් දානවා..

 ඔහොම ටිකෙන් ටික කාලය ගෙවිලා යනවා .

අනික් අය ගේ උනන්දුව දැන් වැඩියි අපේ හාදයාගේ උනන්දුවට වඩා..

අපේ ලොක්කා තවමත් හඳහන් බලනවා..

දැන් වැඩේ මාසයකටත් එහාට ඇදිලා ගිහින් .

යාළුවෝ මෑන්ස්ට "කරදර " කරනවා.

"මචං අර වැඩේ? "

" මල්ලී ඔයා ලෑස්තිද?

ඔන්න අපි නම් රෙඩි..."

 ම්හු.. විෂේශ දියුණුවක් නෑ.

තවමත් මුල් දවසේ කියපු සැලසුම ගැනමයි අපේ ලොක්කා ගේ කතාව.

අනික් උන්ගෙත් උනන්දුව අඩු වෙනවා..

වැඩේ එතනමයි..

"මඟුල්"  පරක්කුව..

Sunday, 12 November 2017

අපේ ගමේ තරුණ තරුණයින්ට දුන් පළමු අවවාදය




ඔය අපේ ගම පැත්තේ ඉන්න තරුණ වයසේ පසුවන දුවලා පුතාලට විශේෂ මතක් කිරීමක්.... 

ඔබ දැනට පාසැල් යනවා නම් පාසැල් වැඩ කටයුතු ඉහළින්ම කරන්නට උත්සාහ කරන්න ..පාසැල් ගොස් අහවර නම් තාක්ෂණික පාඨමාලාවක් , ඉංග්‍රීසි දැනුම දියුණු කර ගැනීම , රියදුරු බලපත්‍රයක් ලබා ගැනීම වැනි ඔබේ අනාගතයට ප්‍රයෝජනවත් දෙයකට යොමු වෙන්න ...

 ඔබේ දෙමව්පියන් මෙතෙක් පත්කරගත් පාලකයන් ඔබේ අනාගතය , රටේ අනාගතය වෙනුවෙන් කිසිවක් සැලසුම් කර නැහැ.

 ගම්වල ඉන්න ඒ පක්ෂ වල ගැත්තන් දෙන රැකියා පොරොන්දු පස්සේ යමින් මුහුණු පොතේ "සැපේ ඉන්නේ... ඉන්නකං නේ බං..., පහර... , පට්ට ,පදිරි , කොර, තද .... කියමින් අනුන් යමක් කරදෙන තෙක් බලා නොසිට තමන්ම "පට්ට වැඩකට" බසිමු.. 

අපට රටට හොඳ අනාගතයක් හදා ගමු.. 

මෙතක් අපේ ගම්වලින් බිහිවූ රට හා ලෝකය දිනු මිනිස්සු එක්කෝ හොඳට ම අධ්‍යාපනය කටයුතු වලින් ඉහලටම ගිය අය නැතිනම් තාක්ෂණික, ස්වයං රැකියා අංශයෙන් ඉහළට ගිය  අය.

 පොරොන්දු දේශපාලනය පස්සේ ගිය අය නැවතුනේ එතැනමයි.. 

එයාල තවමත් ඔබ සහ ඔබේ දෙමව්පියන් රවට්ටමින් තම තමන්ගේ වැඩ කරගන්නවා. 

හැබැයි ගමටවත් රටට වත් කරන සෙතක් නෑ...

(මගේ මුහුණු පොතේ පළ කල කෙටි සටහනක්)........

Saturday, 4 November 2017

බාලගිරි අදත් නොවේ.. හෙටත් නොවේ ..ලබන සතියේ





පසු ගිය කළාපයෙන්



අපේ අක්කාගේ කීම අසා පාරේ වැඩ නවත්වා දැමූ මම ටික කාලයක් වෙන වෙන වැඩ වලට යොමුවුණා.

අපේ ගමේ සහ අවට පවුල් දෙකකට නිවාස හදාගන්න සහයෝගය දෙන්න ගත්තේ මෙන්න මේ දවස් වල .


ඔහොම  ටික කලක් ගත වෙද්දී අපේ තාත්තාත් නිතර නිතර  ප්‍රාදේශීය සභා සභා ලොක්කට කතා කරලාම ඇති වෙලයි හිටියේ.

මේ අතර එතෙක් තුන් පැත්තකට පමනක් බෙදී තිබුණ පාරේ කෙලවරින් තවත් පැත්තකට පාර ගෙනයන්න අපේ ගෙට පහළ පැත්තේ කට්ටිය අලුතින් පාරක් කැපුවා.

ඒ නිසා එකම මගක යන පිරිසට තවත් පවුල් තුනක් එකතු වුණා.

අපේ තාත්තත් අලුතින් පත්වුණ මහඇමති තුමා වෙතටත් පාරේ කතාව අරන් ගියා.


මේ කිසි උත්සාහයකින් ඔහුට   තමන්ට අවශ්‍ය දේ කර ගන්න බැරිවුණා.

දැන්පාරේ ගමන් කරන පවුල් ගණන දහයකටත් වැඩියි.

මම පාරවල් සම්බන්ධ ආයතනයක ඉහළ නිලයකට කතා කලා.

" ඒක නෙවෙයි ඔයා අහවල් ආයතනයේ නේද දැන්ඉන්නේ ?

"ඔව් අය්යා මෙහාට ඇවිල්ලා දැන් අවුරුද්දකට වැඩියි "

 "අපේ ගමේ පාරක් තියෙනවා කවුරුත් බලන්නේ නැති .... ඒක ගැන පොඩ්ඩක් බලන්න බැරිද?"

"පුළුවන් අය්යා මොකක්ද කෙරෙන්න ඕනේ ?"

" මේක මේ අපේ  තාත්තයි අහල පහල ගෙවල් වල අයයි අවුරුදු ගාණක් තිස්සේ කර ගන්න දඟලන එකක්  .

කිසිම දේශපාලකයෙක් ඒ ගැන බලන්නේ නෑ . මේ පාර කරලා දෙන්න පුලුවන්නම් ලොකු උදව්වක් "

"හරි අය්යා පවුල් හත අටකට වඩා යන පාරක් නම්  අපිට කරන්න පුලුවන්  .

ඒ පාරේ යන සියලුම දෙනා අත්සන් කරලා ඉල්ලීමක් කලොත් "

 ඒ අනුව මුලින්ම  අදාළ රාජ්‍ය ආයතනයට ලිපියක්  යොමුකලා  මේ මාර්ගය තම නිවාස වලට ප්‍රවේශ මාර්ගයක් ලෙස පාවිච්චි කරන හැමෝම එකතු කරගෙන.

සියලු දෙනාගේ  අත්සන් සහිත  ඒ ලිපිය අදාල කාර්යාලයට ලැබුණු පසු  එය ඔවුන්ගේ සහය ලැබිය යුතු ව්‍යාපෘතියක් ලෙස අනුමත වුණා.

ප්‍රධාන කාර්යාලයේ  මගේ පුද්ගලික හිතවත් කමක් තිබීම  මෙහිදී සැහෙන්න ප්‍රයෝජනවත් වුණා කීවොත් නිවැරදියි.

අනතුරුව  ඔවුන්ගේ   අනුදැනුම මත අපේ නගරයේ පිහිටි අදාළ රාජ්‍ය ආයතන සමගත්  සබඳතා ගොඩ නගා ගත්තා


ඒ  මමත් තාත්තත් දෙදෙනාම ඒ ඒ ආයතන වල නිලධාරීන් නිලධාරිනින්  හා කෙලින්ම කතා කිරීම මඟින්.

මේ සියලු කටයුතු කෙරුණේ අපේ ප්‍රදේශයේ දේශපාලකයින් හෝ ඔවුන්ගේ අපේ ගමේ සිටින අනුගාමිකයින්ට නොදැනෙන අයුරින්.

ඒ සඳහා ඉමෝ , ව්‍යිබර් , මුහුණු පොත ආදිය හරහා කාර්යාල තුනක සිටි අදාළ නිලධාරින්සමඟ ගනු දෙනු කරන්නට මට සිදුවුණා.

සති දෙකක් වැනි කෙටි කාලයක් තුල ව්‍යාපෘතියට අදාළ ඇස්තමේන්තුව සකස් වී අනුමත වීම අප ලැබූ ලොකු ජයග්‍රහණයක්.

ප්‍රධාන කාර්යාලයේ වගේම බණ්ඩාරවෙල පිහිටි අනෙකුත් කාර්යාල /ආයතන වල නිලධාරි මහත්ම මහත්මීන් බොහෝ දෙනෙක් මේ වෙනුවෙන් සහයෝගය දුන්නා.

කොන්ත්‍රාත් කරුවන් සෙවීම 




ව්‍යාපෘතිය අනුමත වීමෙන් පසු එළැඹියේ එය කිරීමට කැමති කොන්ත්‍රාත් කරුවෙක් සොයාගැනීමයි. බාලගිරි දෙවැනි වතාවට  අප සොයා ආවේ මේ අවධියේදී. 

මා දන්නා මිතුරු මිතුරියන් ගෙන් මෙන්ම තාත්තා දැන සිටි අයගෙන් ලැබුණු අවවාද ඔස්සේ කොන්ත්‍රාත් කරුවන් කිහිප දෙනෙකුටම කතා කලා.

එහෙත් පාර බලන්නට පැමිණි බොහෝ කොන්ත්‍රාත් කරුවන් කියා සිටියේ අදාළ ව්‍යාපෘතිය ප්‍රාදේශීය සභාව හරහා ලැබෙන්නේ නම් තමන් එය කරන්නට කැමති බවයි.

එහෙත් ව්‍යාපෘතිය අනුමත වී තිබුණේ මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරය හරහා කෙරෙන ව්‍යාපෘතියක් ලෙස.

එයට හේතුව ලෙස ඔවුන් පැවසුවේ මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරය සමඟ ගණුදෙනු එතරම පහසු නැති බවත් විශේෂයෙන් මුදල අනුමත වෙන්නට මාස ගණනක් වුව ගතවිය හැකි බවත්ය.

මේ අතර මා හා තාත්තා වරින් වර සෙවූ කොන්ත්‍රාත් කරුවන් හෙමින් හෙමින් මග හැර යද්දී එක් අයෙක් ගැන තාත්තාගේ අවධානය යොමුවුණා. මමත් මෙහි සිටි කිහිප වතාවක්ම ඔහුට දුරකතයෙන් කතා කලා.

"ඩොක්ටර් RDA එකේ ප්‍රොජෙක්ට් කරලා සල්ලි ගන්න අමාරුයි හැබැයි"

ඔහුත් පරණ කතාවම කියන්න ගත්තා.

"හරි හරි මම කොහොම හරි ඉක්මනට සල්ලි අරන් දෙන්නම් .

ඔයා හිරවුනොත් අපි උදව් කරනවා බය වෙන්න එපා .

වැඩේ පටන් ගන්න  "

මම ඔහුව උනන්දු කෙරෙව්වා.

එසේ කීමෙන්  මම අදහස් කලේ වැඩ ඉවර කරලත් ඔහුගේ මුදල් නොලැබුනොත් ඔහු ට ඉදිරියට කර ගන්නට ඇති වැඩ වෙනුවෙන් ණයක් වුනත් දෙන්නට මා සුදානම් බවයි.



දුරකථන ඇමතුම් දහයක් පහළොවක් දුන් පසු සති දෙක තුනක්ම ගතවුණා.

වැඩේ පටන් ගන්න පාටක් නෑ.

මම තාත්තාටත්  කොන්ත්‍රාත් කාරයටත් මාරුවෙන් මාරුවට කරදර කලා .


 අවසානයේ  පාරේ මුලික පස් සකස් කිරිමට පස් කපන යන්ත්‍රයක් එවන්න කොන්ත්‍රාත් කරු තීරණය කලා.




මේ තියෙන්නේ පාරේ වැඩ කෙරෙන මුල් අවස්ථාවේ ගත් චායාරූප ...





















දවස් දෙකක් ඇතුලත පාර මට්ටම් කල කොන්ත්‍රාත් කරු තාත්තට අළුත් යෝජනාවක් කලා.

" මේ දවස් වල මගේ අතේ සල්ලි නෑ. RDA වැඩ කරාම තවත් සල්ලි හිරවෙනවා .


 කියුබ් එකක් අහවල් ගාන ගානේ කොන්ක්‍රීට් ගෙනැත් දෙන කම්පැනියක් තියෙනවා.

 මේ මීටර් ගාන කරන්න ලක්ෂ හයක විතර කොන්ක්‍රීට් ඕනේ .

දොස්තර මහත්තයට කියන්න කොන්ක්‍රීට් වලට යන සල්ලි මට ලෝන් එකක් විදිහට දෙන්න කියලා

එහෙම වුනොත් සතියෙන් දෙකෙන් මේ පාර ඉවර කරලා දෙන්න පුළුවන්"


තාත්තා යෝජනාව මා වෙත ගෙනාවා.

"අපි සල්ලි දානවා නම් අපිටම කොන්ත්‍රාත් එක ගන්න තිබ්බනේ

මට නයට සල්ලි දෙන්න විදිහක් නෑ .

එයා ගේ අනික් වැඩ ඉවර වෙලා කරන්න කියමු "

 ඒ අනුව අපේ වැඩේ නතර කල කොන්ත්‍රාත් කරු තව මාසයක් ඒක හමාරක් යන තෙක්ම වැඩේ කල් දමමින් හිටියා.

"තව පොඩි වැඩ ටිකක් තියෙනවා . ඉවර කරලා එන්නම් "

 හැමදාම තාත්තා කතා කරද්දී යන පිළිතුර ඔහු දෙන්නට පුරුදු වුණා.


මම නිතර නිතර තාත්තාගෙන් අහනවා කවද්ද කොන්ත්‍රාත් කාරය ආපහු එන්නේ කියලා

"එයාට තව පොඩි වැඩ ටිකක් තියෙනවලු . ඉවර කරලා අද හෙටම එයි "

ඔහු බලාපොරොත්තු සහගතව පවසනවා.

මෙහෙම මාසයකට ආසන්න කාලයක් ගෙවී ගියා ..

මගේ පැත්තේ ඉවසීමේ සීමාවත් ඉක්මවා යන්න ලඟයි.

මම තවත් වතාවක් කොන්ත්‍රාත් කාරයට කතා කලා

" ඒක නෙවෙයි . තාත්තා කියනවා ඔයා තව සතියකින් එනවා,  දෙකකින් එනවා කියලා ඇත්තටම කවද්ද එන්නේ ?

මට කෙලින්ම ඇත්ත කියන්න ඔයා මේ වැඩේ කරන්න අකමැතියි නේද ?"

"නෑ ඩොක්ටර් මට පොඩි වැඩ වගයක් තිබුණා. "

ඔහු තව තවත් වැඩේ කල් දාන අරමුණෙන් වගේ කතා කරනවා.

"හරි ඒකට කමක් නෑ .

මම ළඟ මිනිහෙක් ඉන්නවා .

ඔයා භාගෙට කරපු ටිකට පස්සේ සල්ලි දෙන්නම් අපි ඒ මනුස්සයා දාල වැඩේ කරන්නද ?"

"හරි ඩොක්ටර් කමක් නෑ . එයා දාලා කරවන්න . මට ඩෝසර් කරපු සල්ලි පස්සේ ගන්න බැරියැ"

ඔහු ඒක පයින්ම මගේ යෝජනාවට කැමති වුණා.

මේ වෙනකොට අපේ අම්මලා ගෙදර තාප්පයක් බඳින්න මේසන් බාස් කෙනෙකුට දීලා තිබුනා

ඔහු අසල ලැයිමක ජිවත් වූ රාමන් නමැති  තරුණ මේසන් කෙනෙක් .


මම මේ මේසන් බාස් එක්ක කතා කරලා ඔහු වැඩේට කැමතිද ඇසුවා.


"රාමන් ඔයා මේ කොන්ත්‍රාත් එක බාර ගන්න හදිස්සියක් වුනොත් මම උදව් කරනවා "

ඒ අනුව රාමන් වැඩේ පටන් ගත්තා .

මමත් , අපේ අය්යා , අක්කා ඇතුළු හැමෝමත් එකතු කරගත් තාත්තා  රාමන් ට සිමෙන්ති, වැලි සහ කළුගල් වලට ගිය මුලික වියදම ණයක් ලෙස ලබා දුන්නා.

ඒ මුදල  රුපියල් ලක්ෂ හය හමාරක් හතක් විතර වුණා.


අවසානයේ  දවස් දහයක් වැනි කාලයකින් පාරේ වැඩ ඉවර කරන්නට මේ තරුණ මේසන් වරයා සහ ඔහුගේ සගයින් සමත් වුණා.


RDA එකේ තාක්ෂණික නිලධාරීන් , ඉංජිනේරුවන් ඇතුළු සියලු දෙනා ඔහු ඉතාම ඉහල ප්‍රමිතියකින් යුතුව පාර නිමකර ඇති බව සනාථ කලා.



මේ තියෙන්නේ ඒ දෙවන පියවරේදී ගත්  චායාරූප

















රාමන් ඇතුළු පිරිස පාරේ වැඩ කරමින්