Follow by Email

Friday, 15 June 2018

මම කොහොමද දැන් ලෝකෙට මුහුණ දෙන්නේ?


මේ දවස් වල දවල් කාලේ නිම්මිගෙන් මට කෙටි පනිවිඩයක් දෙකක් එනවා

"අහවලාට විද්‍යාවට ලකුණු අනූ අටයි" , අහවලා තමයි පංතියේ වැඩිම ලකුණු වගේම ", "අහවලා පොඩ්ඩක් වත් කියන දේ අහන්නේ නෑ යාලුවොත් එක්ක ස්නැප් චැට් එකේමයි" වගේ පණිවිඩ තමයි ඒවයේ තියෙන්නේ.

මේ පණිවිඩ මට එන්නට කලින් ආරම්භක පණිවිඩය නිම්මිට එන්නේ අපේ සුපුන් ගොය්යාගෙන් "අම්මා  විද්‍යාව අනූ අටයි " වැනි යමක් තමයි ඒ වගෙන් කියවෙන්නේ.

ඒ වගේම ගෙදර ආවට පස්සේ වීරයා වගේ විද්යාව සහ ගණිතය වාර විභාග උත්තර පත්‍ර අප දෙසට විසි කරන්නත් අමතක කරන්නේ නෑ . "තාත්තා මේ පේපර් එක බලන්න" කියමින්

ලකුණු අඩු වුණ දවසට එස් එම් එස් එන ප්‍රමාදයක් හෝ අපි ඔහුව පාසැලෙන් ගේන්න යනතෙක් විස්තරේ ප්‍රමාද වෙන්නත් පුළුවන්. ඊයෙ සුපුන් ඉස්කෝලෙන් ගේන්න ගියේ මම.

මේ ඊයෙ අපි අතර ඇතිවුණ කතා බහ

"පුතා අද ඉංග්‍රීසි ලකුණු දුන්නද?"

 "ඔව්"

"අම්ම කීව ඔයාට ලකුණු අනූ දෙකයි තිබ්බේ කියලා ? ඇත්තද?"

" ඒ වුණාට අපිටනම් ටෝක් දුන්නේ මගේ කැමතිම විෂයයන් ඉංග්‍රීසියි, ගණනුයි විද්‍යාවයි කියලනේ?

මොකද ඔයාට ලකුණු  අඩුවුණේ?

බෙන්ටත් ලකුණු අඩුයිද ඉංග්‍රීසි වලට?"

(මේවන විටත් නිම්මී සහ මම ඔහුගේ ඉංග්‍රීසි උත්තර පත්‍රය බෑග් එකෙන් අරන් කියවලයි තිබුණේ

"There are 26 letters in English alphabet you forgot about the most important letter A"

යනුවෙන් ගුරුතුමිය විසින් පසු සටහනක් තබා තිබුණත් හේතුව කුමක්දැයි අප දෙදෙනාට එකවරම පැහැදිලි වූයේ නැත.  )

"නෑ බෙන් ට ලකුණු අනූ අටක් තියෙනවා.

මටත් අනූ අටක් තිබිලා ටිචර් හයක් කැපුවා කිව්වා මගේ අත් අකුරු හරි නෑ කියලා "

"අය්යෝ ළමයා මම කොහොමද දැන් ලොකේට මූණ දෙන්නේ?

ඔයා දන්නවද අපි පොඩිකාලේ මගේ අත් අකුරු තමයි පංති පහෙන්ම පළමුවෙනියට තේරෙන්නේ .

එහෙම එක්කෙනාගේ පුතාගේ  අත් අකුරු කැතයි කියලා ලකුණු හයක් කපා ගත්තා කිව්වම?

මට හිතෙනවා මේක ෆේස් බුක් එකේ හරි බ්ලොග් එකේ හරි ලියන්න..

බොරුනෙවෙයි  පුතා , අපිත් එක්ක ඉස්කොලේ ගිය ඇන්ටිලා අන්කල්ලා තවමත් මතක් කරනවා  ඒ දවස් වල මගේ අත් අකුරු ලස්සනයි කියන එක ."

සුපුන් ගෙන් අසා දැනගත් පරිදි සිදු වී ඇත්තේ ගුරුතුමිය විසින් ඔහුගේ ලකුණු හයක් අඩුකර තිබීමයි .

ඒ සුපුන් ආවට ගියාට ලියන අත් අකුරු වලින්  "ඒ" අකුර   "යු" අකුරක්  බවට පත්වී ඇති නිසාලු.



Tuesday, 5 June 2018

ළමා කාලයේ ඇතිවන විශාදය/ Childhood depression (දසුන්ගේ කතාවේ පළමු කොටසට පසුවදනක්)


පසුගිය වතාවේ ඔබවෙත ගෙන ආ දසුන්ගේ කතාවේ පළමු කොටස ( දෙවන කොටස එන්නේ මේකෙන් පස්සේ) විග්‍රහයට ලක් කරමින් කෙරෙන ලියවිල්ලක් මේක.

පළමු කොටස කියවුයේ නැත්නම් මෙතනින් එහාට ගිහින් එන්න.

අවුරුදු පහත් දොළහත් අතර වයසේ ලමුන්ටත් වැඩිහිටියන්ට වගේම  විශාදය නැත්නම් ඩිප්‍රෙසන් ( කැම්පස් භාෂාවෙන් කිව්වොත් ඩිප) හැදෙන්න පුළුවන්.

ළමා විශාදයේත් මූලික ලක්ෂණ වැඩිහිටි විශාදයට සමානයි. එහෙත් ළමයින්ට ආවේණික වූ යම් යම් අතිරේක රෝගලක්ෂණත්  ලමා කාලයේ ඇතිවන විශාදයේදි පෙන්නුම් කෙරෙන්නේ නැතිවාම නොවෙයි.

ළමා කාලයේ ඇතිවන විශාදය කල්  ඇතිව හඳුනා ගැනීමත් ඊට නිසි ප්‍රතිකාර කිරීමත් ඉතා වැදගත්.ඒ මෙම රෝග තත්ත්වය නිසා ළමයාගේ  "මනෝ සමාජීය වර්ධනය" බෙහෙවින්ම අඩාල වී ඔහුගේ/ඇයගේ පෞරැෂ වර්ධනයට දැඩි බලපෑමි කල හැකි නිසයි.
මෙවැනි ළමුන් වෛද්‍යවරයෙක් වෙත යොමුකරන්නට තරම් දැනුවත් වූ දෙමාපියන්/ගුරුවරුන් සිටීමම අනාගත සමාජයට මානසික ඒකාග්‍රතාවයෙන් යුත් /සුළු දෙයකටත් අධික ලෙස සසලවන තත්ත්වයෙන් මිදුනු යහපත් මිනිසුන් එක්කරන්නට හේතුවක් වෙයි.

එවන් දෙමාපියන් තම කුඩා දරුවා වෛද්‍යවරයා වෙත යොමුකරන්නේ ළමයාගේ අසාමාන්‍ය හැසිරීම සහ ඔහු ඇය විසින් ඉදිරිපත් කරනා කායික ආබාධ ( හිසේ කැක්කුම, බඩේ කැක්කුම වැනි සමඟයි.

ළමා විශාදය හඳුනා ගන්නේ කෙලෙසද?

වයස අවුරුදු පහත් - දොළහත් අතරේ ළමයෙක් පහත සඳහන් රෝග ලක්ෂණ පෙන්වයි නම් ඔහු ඔබේ පවුලේ වෛද්‍යවරයාටත් , ඔහු /ඇය හරහා ළමා මානසික වෛද්‍ය වරෙයෙකුටත් යොමු කිරීම සිදුකල යුතුය 

1. අධික ලෙස අඩාල වූ/ අවම වූ  "මනෝභාවය" ( Depressed "Mood" ) /ඩිප වැදුන මුඩ් එක

දසුන් ගේ මනෝභාවය ප්‍රදර්ශනය වූ හැටි මොහොතක් සිතන්න.ඔහු ඉතා ඉක්මණින් කේන්තිගන්නා , හොස්ස ලඟින් මැස්සෙක් යන්නට බැරි වර්ගයේ ළමයෙක් බව අම්මා, අක්කලා අය්යලා හැමෝම දැනගෙන හිටියා. ඒත් ඔහු පෙන්නුම් කල හැසිරීම් රටාව මෙවැනි ලෙඩක් බව එයාලා තෙරුම් ගත්තේ නෑ.
වෙනත් විදිහකින් කිව්වොත් මෙවැනි ළමුන් අධික ලෙස කේන්ති ගන්නා, ඉතා පහසුවෙන් කෝපය ඇවිස්සිය හැකි, කොයි වෙලාවෙත් අසතුටෙන් ඉන්නා වර්ගයේ අය.

2 . කිසිමදෙයකට ආශාවක් /ඇල්මක් නැතිකම " නිස්ස්සාස්වාදනය " Anhedonia

සාමාන්‍යයෙන් සම වයසේ ළමුන්ට සතුටක්/විනෝදයක් ගෙන දෙන තත්ත්වයේ ක්‍රියාකාරකම් වලට අකමැත්තක් පෙන්වන එකයි මේ වගේ ළමයි කරන්නේ. මේ කලෙ දසුන් වුණත් කට්ටියත් එක්ක සෙල්ලම් කරනවා වෙනුවට වත්තේ පල්ලැහැට ගොස් මළානික වී යන හිරු දෙස බලා ඉන්නයි පුරුදු වී සිටියේ

3. බඩේ කැක්කුම ,හිසේ කැක්කුම, පේශිසහ අස්ථිවල රිදීම් සහ අධික තෙහෙට්ටුව වැනි කායික/මනසට වඩා ශරීරයට සම්බන්ධ රෝග ලක්ෂණ පෙන්වීම ( somatic symptoms) 

4. නින්දට ඇති බාධා (නිදා ගන්නා රටාවේ වෙනස් කම්)

5. ආහාර අරුචිය  ( සම වයසේ ලමුන්ගේ දක්නට ලැබෙනා පරිදි බලාපොරුත්තුවන මට්ටමේ බරවැඩීවීමක්/ශරීර වර්ධනයක් දක්නට නොලැබීම, බඩගිනි නැතිවීම හෝ අධික ලෙස ආහාර අනුභවය එහෙත් ශරීරය කෙට්ටුවීම) .
අපි ආපසු දසුන් දෙසට හැරුණොත් මේ සිද්ධියට ආසන්න කාලයේදී දසුන්ගේ අම්මා මෙන්න මෙහෙම කියනවා . "බලන්නකෝ අක්කා මේකගේ තියෙන  දුෂ්ඨකමද කොහෙද ඇට්ටරය වගේ කොච්චර කෑවත් මේ ළමයා මහත් වෙන්නේ නෑනේ..අනික් ළමයි සේරටම වඩා කෑමත් කනවා . ඒත් ඇඟේ මස් කලඳක් නෑනේ මේ ළමයගේ"

6. ක්‍රියාකාරිත්වයේ වෙනස්කම් ( functinal disturbances )

සමාජයෙන් ඉවත්වීම ( සමාජ නිෂ්ක්‍රමණය/ social withdrawal ) , පවුලේ අය, පාසැල් යහළුවන් සමඟ කරනා ගණුදෙනු  අඩු කිරීම.සමස්තයක් ලෙස ක්‍රියාකාරීත්වයේ අඩුවක් පෙන්වීම  මෙවැනි ළමුන් තුල දක්නට ලැබෙනවා. දසුන් ගේ ක්‍රියාකාරිත්වයත් මෙයට බොහෝ දුරට සමානවයි තිබුණේ . 
කෙසේ වෙතත්ඔහුගේ පාසැල් මිතුරන් හා තිබුණු ගනුදෙනු අඩු නොවීම මෙහිදි ඔහුගේ මානසික සෞඛ්‍යයට යහපත් ලෙස බලපෑවා කිව්වොත් නිවැරදියි . මානසික වෛද්‍යවරු/චිකිත්සකයින්  "ආරක්ෂක උපක්‍රම  /Protective factors"  කියන්නේ මෙන්න මේ වගේ සම්බන්ධතා වලට.

7. හැසිරිම් රටාවේ වෙනස්කම් (behaviour changes ) 

අධික ලෙස කේන්ති ගැනීම, ආවේගශීලි වීම සහ ආවේගයන් පාලනය කර ගැනීමේ අපහසුව ( දසුන්ගේ මේ ලක්ෂණ ඔක්කොම තිබුණා) ,  ප්‍රියයන්ගෙන් වෙන්වීමෙන් ඇතිවන කාංසාව ( separation anxiety ).පවුලේ අනික් අයත් එක්ක කේන්ති ගිහින් ආවේගය පාලනය කරගන්න බැරිවුණහම දසුන් අමුතු දේවල් කරනවා. නියඟලා අල කාලා දිවිනහගන්න හදපු එකත් සමහර විට මැරෙන්නම හිතුවට වඩා ආවේගය නිසා කල දෙයක් වෙන්න පුළුවන් . මෙවැනි ළමුන් තම අත්පා කපා ගැනීම , මුහුණ කොනිත්තා ගැනීම , අතපය සූරා ගැනීම වගේ තමන් විසින්ම තමන්ට හානි කරගන්නා දේවල්කරනවා.

8. සියදිවි හානි කර ගැනීමට සිතීම ( suicial ideation)
මරණය ගැන සිතීම, මරණය ගැන අනෙක් අය සමඟ කතා කිරීම, මම මැරිලා ගියානම් හොඳයි කියමින් තම යහළු යෙහෙළියන්ට , නෑදෑ හිතවතුන්ට පැවසීම මෙවැන්නන් අතින් සිදුවෙන්න පුළුවන් . ඒ වගේ වෙලාවට " තෝ මැරිලා ගියත් අපට මොකද? නැති හැටියකට තොලොංචි වෙලා, මකබා වෙලා පල " යැයි  විහිලුවට හෝ තමන්ට පැමිණි ආවේගය නිසා ම පවසන අයත් නැත්තේම නෑ . එහෙත් ඇත්තටම කල යුත්තේ අදාල ළමයා ඉක්මණින් මානසික සෞඛ්‍යය ගැන ලැදියාවක් ඇති , ඒවෙනුවෙන් කාලය යෙදිය හැකි වෛද්‍යවරයෙක් වෙත යොමු කිරීමයි

මේ වගේ ලක්ෂණ පෙන්නුම් කරන දරුවෙක්/දැරිවියක් වෙත්නම් වහාම වෛද්‍ය උපදෙස් ගැනීම ඉතා වැදගත්.

නැවතත් දසුන් ගේ කතාවට පිවිසුණොත් ඔබ දකින්නට ඇති දෙයක් තමයි ළමා කාලයේ ඇතිවන විශාදයට ඔහු වැනි ඉගෙනීමට දක්ෂ ළමයෙක් වුවත් ගොදුරු විය හැකි බවත් ඒ සඳහා හේතු කාරක විය හැකි අවදානම් තත්ත්ව ( risk factors for depression)  රාශීයක් ඔහුගේ නිවස සහ ඒ අවට සමාජ වටපිටාවේ තිබුණ බව. එවැනි කාරණා සහ ඔහුගේ ජීවිතය බේරන්නට තරම් හේතුවිය හැකි "ආරක්ෂක උපක්‍රම/protective factors"  මොනවාද යන්න ඉදිරියේදී කතා කරමු.




Saturday, 2 June 2018

දසුන් ගේ කතාව පළමු කොටස ( යඩ බන්නා)


දසුන් එදා හවසත් පුරුදු පරිදි වත්ත පල්ලැහැට ගමන් කලේ කිසිම අරමුණක් නැතිවයි.

හක්ගල කඳු පැත්තෙන් ඉර බැහැගෙන යනහෝරාවේ මළහිරු දෙස හැලහොල්මනක් නැතිව වාගේ බලා ඉන්න එක ඒදවස් වල ඔහුගේ පුරුද්දක් වෙලා තිබුණේ.

දසුන් ගේ අම්මාට තම පොඩි පුතා වත්ත පල්ලැහැට ගමන් කරන එක ඒතරම් අමුත්තක් නෙවෙයි.

තමාත් සමඟ හරි හරියට පල්ලැහැ වත්ත එළිපෙහෙලි කරන්න ගිය දවසේ ඉඳලාම පොඩි පුතා ඉස්කෝලෙන් පස්සේ  ගෙදර ඇවිත් ඒ පැත්තට යන බව ඇය දැනගෙන සිටියා.

හෙමින් හෙමින් පල්ලැහැට ගාටන දසුන්ගේ හිතට එක එක අදහස් ගලාගෙන එනවා.

"ඇයි මට විතරක් මෙහෙම වෙන්නේ, මට කිසිම කෙනෙක් ආදරේ නෑ, කැමති නෑ " වගේ දේවල් ඒ අතර තිබුණා.

තාත්තා  බීගෙන ඇවිත් අම්මාටයි ලොක්කය්යටයි තඩිබාන හැටිත් කඳුලු පිරුණු දෑසින් බලන් හිටපු වෙලාවල් ගැනත් දසුන්ට මතක් වෙනවා.

ඒ දවස් වෙනකොට තාත්තා බීම නවත්වා හොඳ කෙනෙක් වෙලා තිබුණත් මෑත අතීතයේ සිදු වූ එවැනි සිදුවීම් දසුන්ගේ හිතෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම මැකී ගොස් තිබුණේ නෑ.

බරපතළ හේතුවක් තිබුණේ නැතත්මේ වෙනකොට දසුන්ගේ අය්යා සහ අක්කා වගේම නංගියි මල්ලියිත් එයාට පෙනුනේ එයා එක්ක තරහින් ඉන්න අය වගේ.

ඒ වෙනකොට දසුන්ට වයස අවුරුදු දොලහක් විතරඇති. ඊට වඩා අවුරුදු තුනක් වැඩි මහළු දසුන් ගේ අය්යා ගමේම හිටපු තැන්පත්ම හා විනීතම ළමයෙක් . ඒත් ඒ කාලේ දසුන්ට අය්යා පෙනුණේ එහෙම නෙවෙයි .

එක දවසක් ලොක්කය්යා  පියාඹන වර්ගේයේ කැරපොත්තෙක් අතින් එල්ලා ගෙන එයා පස්සේ පාර දිගේ පැන්නුවා. පස්සේ අම්මට කියපු විදිහට නම් මල්ලියාගේ කැරපොත්තන්ට තියෙන භය නැති කරන්න. හැබැයි දසුන්ට මරභිය ගෙන දුන් සිදුවීමක් වුණා ඒක.

ගෙදර අනිත් අයට වඩා කේන්ති ගන්නා ගතියකුත් මේ දවස් වල දසුන්ට තිබුණා.

ඒනිසාම දෝ සෙල්ලම් කරන වයසේ පසුවූ ලමයින් වූ අය්යයි අනික් තුන්දෙනයි එකපැත්තක් වෙලා එයාගේ මේ කේන්තිය තව තව අවුස්සන විදිහේ වැඩ කරන්නටත්  පුරුදු වෙලා තිබ්බා.

අය්යාගේ විහිළු තහලු වලට භාජනය වීමට තරම් හේතු දසුන්ට තිබ්බේ නැතිවම නෙවෙයි .

ඒ දවස්වල හැම දාම වාගේ නින්දේදි ඇඳ තෙමන ලෙඩක් දසුන්ට තිබුණා.

එයාට නම් හැමදාම හීනෙන් පෙනෙන්නේ මල් ගහකට හරි මානං පඳුරකට හරි චූ දාන සීන් එකක් ඒ වුණාට එයාගේ ඇඳේම අනික් පැත්තේ හිටිය ලොක්කය්යා එයා වේගයෙන් හොල්ලන්නේ "ඇඳ හුජ්ජා උඹ අදත් ඇඳ තෙමුවා නේද යකෝ " කියමින්.

ඉතා අහිංසක කෙනෙක් වුණාට නම් ගම් පටබැඳීමේ රුසියෙක් වූ ලොක්කය්යා මේ සිද්ධිය මූලික කරගෙන දසුන්ට තවත් නමක් හැදුවා .

ඒ "දහතුන් පාරක් ඇඳ හුජ්ජා" කියලා.

මේ කාලේ ගෙදර අනෙක් අයත් එක්ක එකතු වෙලා දසුන්ව කේන්ති ගස්සද්දී " දහතුන් පාරක් ඇඳ හුජ්ජා " කිය කියා ඔහුට විහිළු කරන එක ලොක්කය්යා ගේ පුරුද්දක් වී තිබුණා.

මෙවැනි පසුබිමක් ගෙදර තිබුණත් දසුන්ට කියලා ලස්සන ලෝකයක් තව තැනක තිබුණා . ඒ එයාගේ ඉස්කෝලේ. දසුන් ඒකාලේ පංතියේ ජන්ප්‍රියම ළමයෙක් . ඔහු ඉගෙනීමටත් හරි දක්ෂයි . පංතියේ මුල් තුන් දෙනා අතරට එන්න තරම් ඉගෙනීමට ලැදියාවක් ඔහුට තිබුණා.

මේ සිද්ධි දාමයන් සමූහය මැද දෝලනය වෙමින් තිබූ දසුන්ගේ හිත තව තවත් දුකට පත් කරන්නට හේතුවක්  ඇතිවුණේ හිටිහැටියේමයි.

ඒ ඇඳේ චූ යන එක , කැරපොත්තන්ට භය එක , ගෙදර අනික් අයගේ විහිළු තහලු වලට ලක්වෙන එක වගේ " එයාගේ වර්ගයේ ප්‍රශ්න " අමතක කරන්නට තිබූ එකම මඟ වූ ඉස්කෝලේ යන එක හදිසියේම නවත්තන්නට වීම.

ඒ ටික දවසකට වුණත් දසුන්ට ඒ කාලය දැනුණේ  කල්පයක් වගේ.  හේතුව තමයි කොරේ පිටට මරේ කිව්වා වගේ  බඩ එළිය යන ලෙඩකුත් එයාට වැලඳීම.

ඕකම මදැයි ලොක්කය්යට එයා තමන්ගේ ආදරණීය ලොකු මල්ලියාට තවත් නමක් හැදුවා .

ඒ තමයි "යඩබන්නා" කියන නම.

එයා නංගිලා  මල්ලිලා එක්ක සෙල්ලම් කරද්දී "යඩ බන්නා, යඩබන්නා" කියමින් තම බාල සොහොයුරා සමච්චලයට ලක්කලා

එදා හවස වත්ත පහලට යද්දී මේ දේවල් හැම එකක්ම වාගේ දසුන්ගේ හිතට එහෙන් මෙහෙන් එබිකම් කලා. ඒ විතරක් නෙවෙයි මෑතකදි එහා ගමේ වස පානය කර ජීවිතය නැතිකර ගත් " බලු සුමනේ" අය්යා, පල්ලැහැ සුමනදාස අය්යා වගේ අයගේ මළ ගෙවල් වල අම්මත් එක්ක ගිය හැටි එයාට මතක් වුණා .

ඔහේ ඕනාවට එපාවට බාටා සෙරෙප්පු දෙක අද්ද අද්දා පල්ලැහැ වත්තට ආපු එයාට හැමදාම ඉර බහින  දිහා බලාගෙන සුසුම් හෙලනා තැන දර්ශනය වුණා . 

ඔහු හෙමින් හෙමින් එතැනට ලඟා වුණේ අර්තාපල් පඳුරු ටිකක් එහාට මෙහාට කරමින්. එහෙම යද්දී දසුන්ගේ නෙත හදිස්සියේම ඇදී ගියේ එතැනම වාගේ තිබුණ කහයි , රතුයි ලස්සණ මලක් වෙත.

දසුන්ගේ හිත එකපාරම ලොක්කය්යා මෑතකදී ගෙනා සමරු පොත වෙත ඇදී ගියා. එහි පළමු පිටුවේ අම්මා මෙහෙම කවි පදයක් ලියලා තිබ්බා එයාට මතකයි . 

" හලාහල විශය ගැබ් වී ඇතත් අලේ- කලා රසය පෙන්වයි නියඟලා මලේ".

ඒ සමරු පොතේම අන්තිම පිටුව සරසලා තිබ්බේ ඒ කාලේ හැඩි දැඩි තරුණයෙක් වූ පල්ලැහැ ලොකු මාමලා කුමාර අය්යා  ගේ ණකුරු වලින් . 

එයා ලියලා තිබුණේ    "කලා රසය ඇතිමුත්  නියඟලා මලේ- මලානේද කෑවොත් නියඟලා අලේ " කියලයි.

"මට කවුරුත් ආදරේ නෑ. මම මේ ලෝකෙට වටින්නේ නෑ . මම නියඟලා අල කනවා."

දසුන් තීරණයක් ගත්තා. 

හනිහනිකට නියඟලා පඳුර මුල පෑදූ ඔහු නියඟලා අල පොකුරක් අරන් කාගෙන කාගෙන ගියා.

Thursday, 31 May 2018

පුංචි රුපියල් සීය


"අපේ විශ්ව විද්‍යාලයේ සිසුන් අතර ගොඩක් ආර්ථික අපහසුතා තියෙන සොයුරු සොයුරියන් ඉන්නවා. එයාලට උදව් උපකාර කරන්න තමයි මේ ස්ව උපකාර සිශ්‍යත්ව වැඩ පිළිවෙල හැදුවේ .

ඒ සඳහා මුලිකව කටයුතු කල ජේශ්ඨ වෛද්‍ය සිසු සැල්වින් මහතාත් ඒ වගේම ආචාර්ය මණ්ඩලයේ මේ සඳහා මූලික වු ජේශ්ඨ කතිකාචාර්ය ජයසිංහ මහතාත් මා ඉතා ගෞරවයෙන් සිහිපත් කරනවා."

අතුරු සිදුරු නැතිව පිරී ඇති වෛද්‍ය පීඨ ශ්‍රවණාගාරය අල්පෙනෙත්තක් බිමවැටුනත් ඇහෙන තරම්ට නිශ්ශබ්ධයි.

කථිකයා  (අදාල කණ්ඩායමේ කණ්ඩායම් නියෝජිතයා) තව දුරටත් තම කථාව කරගෙන යනවා.

"ආදරණීය අම්මේ , තාත්තේ , අක්කේ , අය්යේ , නැන්දේ , මාමේ.. අද ඔබ සැම මෙම ස්ථානයට පැමිණ සිටින්නේ සුනිල් එදිරිසිංහ මහතාගේ සඳකඩපහණ ප්‍රසංගයේ ගී අහන්න පමණක් නෙවෙයි.

අප කණ්ඩායමේ සිටින ආර්තික අපසහුතා වැඩිම වෛද්‍යසිසුන් දෙදෙනෙක් ඔබගේ මේ සහභාගීත්වයේ අනුග්‍රහයෙන් සිශ්‍යත්ව ලබා ගන්නවා.

අප පසුගිය මාස කිහිපය පුරාවට ඔබ සැමගේ නිවාස , වැඩපොලවල් , වෙලඳසැල් වලට ඇවිත් ප්‍රවේශ පත් අලෙවි කලේ ඒ සඳහා මුදල් එකතු කර ගන්න"

සභා තොමෝ තවමත් ඉතා සාවධානයෙන්  කතාවට කන්දෙමින් සිටිනවා,  මීක් ගාන ශබ්දයක් නැතිව.

කථිකයා තම දකුණත ඉණ මතින් තබා ගන්නේ මහල් දෙකකින් යුතු ශ්‍රවණාගාරයේ සිටි දෙදහසක් පමණවූ ජනගහණය හදිසියේම දැක ඇතිවූ තැතිගැන්ම සමණය කර ගන්න.

ඒ වෙලාවේ එම කණ්ඩායමේ සමහරක් සිසුන්ගේ මුහුණුවල

"අය්යෝ මෙච්චර වැදගත් වෙලාවක ජයසිංහයා අර මොකක්ද කලේ "

 වැනි හැඟිමක ඉරියව් මතුවෙනවා, කණ්ණාඩි කුට්ටමට ඉහලින් හරහට ඉරි හතර පහක් අඳිමින්.

"වෛද්‍ය පීඨ ස්ව උපකාර ශිෂ්‍යත්ව අරමුදල වෙනුවෙන් ඔබ වැය කරනා පුංචි රුපියල් දහය , විස්ස, පණහා වාගේම ඔබ සමහරෙක් මේ වෙනුවෙන් වැයකල "පුංචි රුපියල් සීය " අපේ සහෝදර වරුන් දෙදෙනා ට ලොකු ගමනක් යන්නට ප්‍රයෝජනවත් වේවි."

 යැයි කතාවේ මැද හරියක් යද්දි කියවෙනවාත් සමඟම

 "සභාවේ තදින් සිනා"

"පුංචි රුපියල් සීය"

 කියද්දි සභාවේ ආරම්භවූ තදසිනහව මෙතෙක් පැවති නිශ්ශබ්දතාවය බිඳ හෙලමින්  එය සිනහා සාගරයක් බවට පත් කරනවා.

Saturday, 12 May 2018

ගහ ගනිමු


මේ කෙටි සටහන ලියවෙන්නේ  අප මේ දිනවල ලංකාවේ සිදු කරන වැඩක් හා සම්බන්ධව.

ගම , ගැමි සිරියාව, ගැමියන්ගේ කුහක කම්, වහල් බව ආදී කරුණු ගැන මුහුණු පොතේ දකින කරුණුත් මෙය ලියන්නට හේතුවක් වුණා.

අපි මේ දවස්වල ආර්ථික අපහසුතා නිසා කුඩා දරුදෙදෙනෙක් හට ආරක්ෂාකාරී නිවසක් ලබා දෙන්නට අපොහොසත් වූ පියෙකුට හා මවකට උදව් කරනවා.

ඒ ඔවුන්ට කාමර දෙකතුනක නිවසක් හදා ගන්නට සහය වීම මඟින්.

ප්‍රධාන බරපැන් දරන්නේ මා සහ මා සමඟ මෙවැනි කටයුතු වලට දිගටම දායක වන දෙදෙනෙක්.
ඊට අමතරම මුහුණු පොතේ අප හා ගණුදෙනු කරන මිතුරන් බොහෝ දෙනෙක් තම තමන්ට හැකි පමණින් උදව් කරනවා.

ශ්‍රම දායකත්වය  නිවැසි මව, පියා සහ අවුරුදු දහසයක් වයසැති පිරිමි දරුවා ගෙන් .

අපේ හිතවතුන් පිරිසක්  දෙතුන් වතාවකදි  ශ්‍රමදාන පවත්වා  ඔවුන් තිදෙනාට තනියෙන් කර ගන්න බැරි ලොකු වැඩ කරලා දුන්නා .

ඒ හරහා මාස දෙකක් වැනි කාලයක් තුල අදාල නිවසේ රැපියල් ලක්ෂ හතරක් පමණවටිනා වැඩක් කරන්නට පුළුවන් වුණා.

අප මුදලින් වැයකලේ රුපියල් ලක්ෂ දෙකකට ටිකක් වැඩි ප්‍රමාණයක්.  ඉතිරිය අදාල පවුලේ සහ අපේ හිත්වත් පිරිසගේ ශ්‍රමය.

ගෙදර අයිතිකාරයා ගේ අම්මයි තාත්තයි ජීවත් වෙන්නේ මේ නිවස හදන තැනට අල්ලපු වැටේ.

එයාගේ අම්මා තේ වත්තේ දළු කඩපු කෙනෙක්. තාත්තා කුලීවැඩ කරලා තමයි අපේ කතානායකයයි එයාගේ සහෝදර සහෝදරියනුයි හදලා තියෙන්නේ.

මේ සියළු දෙනාම වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම ඌවේ දුෂ්කර ගම්මානයක ජීවත් වෙන ගැමියෝ.

අපේ ගමේ ඉඳලා මෙයාල ඉන්න ප්‍රදේශයට යන්න පැයක් විතර ගතවෙනවා.

මේ දක්වා දෙවතාවක් අපේ ගමේ සහ ගමට ආසන්න ලැයිම් කාමර වල ජීවත්වන පිරිසේ අය ( අපේ පසුගිය ව්‍යාපෘති වලින් උදව් ලැබූ පිරිසෙන් කිහිපදෙනෙක්)  සහ අපේ තාත්තා මේ නිවසේ වැඩට සහය වෙන්න ගිහින් තියෙනවා.

දැන් මේ නිවසේ වැඩ පවතින්නේ ගඩොල් ගෙන ඒම සහ වහලයට අවශ්‍ය  ලී සකසා ගන්නා පියවරේ.

මම සුපුරුදු පරිදි ලංකාවේ වෙලාවෙන් උදේ හතර හමාරට පමණ අපේ කතානායකයාගේ ජංගම දුරකතනයට ඇමතුමක් ගත්තා

( මා මේ වෙලාවට ඔහුට කතා කරන්නේ කාරණා දෙකක් නිසා එක මෙවර අපොස සා.පෙ. ලියන ඔහුගේ ලොකු පුතා පාඩම් කරනවද බලන්න , දෙක යන්තම් බිම් කළුවර මැකී ගෙහින් එළිය වැටෙන හෝරාවේදී නිවසේ වැඩ කරන්නට ඔහු හා ඔහුගේ බිරිඳ  සූදානම් කර තබන්න ).

"හලෝ.. @#$% **&..  කොහොමද වැඩ? ගහක් හොයා ගන්න පුලුවන් වුණාද? "

"නෑනේ සර් අපේ නෝනාගේ අයියා මගේ මස්සිනා නිකම් දෙන්නම් කියපු සපු ගහ දැන් දෙන්න බෑ කියනවනේ ? "

"ඒ කිව්වේ ? අපේ තාත්තා කිව්වනේ ඔයා කිව්වා කියලා මස්සිනා  නිකං ගහක් දෙනවා කිව්වා කියලා? "

"මුලදි කිව්වා තමයි සර් දැන් එයාගේ නෝනා කියනවලු අපටත් ලොකු මහත්වෙන්න ඉන්න කෙල්ලෝ දෙන්නෙක් ඉන්න එකේ ගහට රුපියල් පහලොස් දාහක් වත් ඉල්ලමු කියලා" .

"හරි හරි ඕක දහ දොලොස් දාහකට වත් අඩු කරලා ඉල්ලමු කෝ.

 මොනවද වර්ගය? ටර්පන්ටයින්ද?"

"නෑ නෑ සර් සපු ගහක්."

"සපු හරියන්නේ නෑ @#$% **&.. පරාල වලට.  ටර්පන්ටයින් ගහක් නැද්ද ලඟ පාත?"

"කරපන්ටැයින් ගහක් නම් තියෙනවා සර් අපේ තාත්තලාගේ මේ වත්තේ පල්ලැහැමයි තියෙන්නේ?"

"ඉතිං ඉල්ලමුකෝ @#$% **&.. අපි මෙච්චර වැඩක් කරන එකේ තාත්තා උදව්වක් හැටියට ගහක් දෙන්න බෑ කියන එකක් නෑ."

"මොන පිස්සුද සර් අපේ තාත්තා දෙයි මේන් කියලා .

මට කිව්වා  ගහ විකුණන්න ඉන්නේ පනස්  දාහක් විතර වටිනවා.  උඹට ඕනනම් විසිපන්දාහක් දීපන් කියලා"

"යකෝ මාර අම්මලා තාත්තලානේ තමන්ගේ පුතාගෙනුත් සල්ලි ඉල්ලනවද?"

" නෑ නෑ සර් එයාලත් හරි දුප්පත්.  ජීවත් වෙන්න කීයක් හරි හොයාගන්න තමයි බලනව ඇත්තේ."

"හරි හරි අපි කතා කරලා බලමු ගාණ පොඩ්ඩක් අඩු කර ගන්න හරි පුළුවන්ද වෙයිනේ.

දැන් තාත්තා නැඟිටලා ඇද්ද?

පුළුවන් නම් ඔය ෆෝන් එක අරන් උඩහ ගෙදරට යන්නකෝ. මම කතා කරන්නම් තාත්තට."

මගේ උපදෙස් පරිදි ජංගම දුරකතනයත් රැගෙනෙ අසල පිහිටි තම මාමණ්ඩියගේ නිවසට ගිය @#$% **&..  බිරිඳ එය තම මාමණ්ඩියට දුන්නා.

"තාත්තා මෙන්න අර සර් කතා කරනවා" කියමින්.

"හලෝ සර් මම $^#&%".

" හා කොහොමද $^#&% මහත්තයා . ඔයා ගහක් විකුණනවා කිව්වා නේද? "

"ඔව් ඔව් සර් ඒක රුපියල් පණස් දාහක් විතර වටිනවා. මට විසිපන්දාහක් දෙන්න මම ඒක මහත්තයලට දෙන්නම්."

"ඔයා දන්නවා නේද අපි ගහක් හොයන්නේ පුතාගේ ගේ වහලෙට ගන්න කියලා? බැරිද ඕක ටිකක් අඩු කරලා දෙන්න?. "

"හරි හරි සර් විසි දාහක් දෙන්නකෝ එහෙනම් "

"එහෙනම් වැඩේ හරිනේ අපි විසිදාහකට ගහ ගන්නවා .  සඳුදා වෙද්දි ඇඩ්වාන්ස් එකක් දෙයි පුතාලා ඇවිත් ආයේ වචනේ වෙනස් කරන්න එපා ඔන්න "

මා එසේ කීවේ ගමේ ගොඩේ අම්මලා තාත්තලා වාසිය වැඩි පැත්ත බලා වචනය වෙනස් කරන්නට ඉඩ ඇති බව ඉවෙන් මෙන් දැනගෙනයි.

මා අසා ඇති පරිදි මේ පවුලේ අම්මා තම වැඩි මහල් පුතා වූ අපේ කතානායකයාට හිතවත් අතර තාත්තා තරමක දැඩි සිතක් ඇත්තෙකි.

"හරි හරි එහෙනම් ඔය ෆෝන් එක නෝනටත් දෙන්නකෝ වචනයක් දෙකක් කතා කරන්න ."

මගේ උත්සාහය ඔහුගේ බිරිඳගේ මේ  දරුසෙනෙහස ( අනුකම්පාවා) ත් උපයෝගී කරගෙන ටර්පන්ටයින් ගසේමිල තව ටිකක් අඩු කර ගන්නටයි

මම අපේ කතානායකයාගේ මව සමඟ සුලු වේලාවක් කතා බහ කරද්දි නැවතත් $^#&% දුරකතනයට පැමිණියා .

"සර් විසිපන්දාහක් දෙන්න ගහ දෙන්නම්"

 මම කියලා කට ගත්තා විතරයි පියතුමා නැවතත් අදහස වෙනස් කරලා .

මට ඇත්තටම කේන්තියක් ආවත් මේ හැමෝම දුප්පත් මිනිස්සුනේ ( මුදලින් වගේම අදහස් වලිනුත් )  කියලා හිතලා ඒ කේන්තිය නිවාගත්තා .

"අපිට ඔයාගේ ගහ එපා . අපි තවගහක් බලලා තියෙනවා. "

  මම පිළිතුරු දුන්නා.

Thursday, 3 May 2018

මේ එලවළු ලාභ කාලේ.. වැඩිපුර එලවළු කමු රාලේ.. (බර ,බඩ අඩු කරගන්නේ කොහොමද?)



වෛද්‍යවරුන් විදිහට අප සැම දෙනාම අපේ ලෙඩ්ඩුන්ට කියන දෙයක් තමයි
1. ඔබේ බර අඩු කරගන්න නම් දවසකට අඩුම ගානේ පැය භාගයක් හෘදස්පන්ධනය වැඩි වෙන ලෙස ව්‍යායාම කරන්න (දිවීම, බයිසිකල් පැදීම වේගයෙන් ඇවිදීම වාගේ)
2.ඔබේ ආහාරයේ ඇති කාබෝහයිඩ්‍රෙට් ප්‍රමාණය අඩු කරන්න (බත්, පාන්,පීට්සා වගේ කෑම ප්‍රමාණය ) අඩු කරන්න
කියලා කියන එක.
ඒත් මේ වැඩේ අපිම කරන්න ගියාම තමයි රඟේ තේරෙන්නේ. පසු ගිය මාස තුනක කාලයක් මේ විදිහට බර/බඩ අඩු කරගන්න ගිහින් මම ඉගෙන ගත් දේ මේකයි. වැඩේ කරන්න පුළුවන් ලේසියෙන්ම. මම පහුගිය මාස තුන ඇතුලත කිලෝ පහක් අඩු කරගත්තේ ඒ විදිහට
1. හැමදාම හෝ අඩුම ගානේ සතිය ට දවස් පහක් කඳු නැගීම , බයිසිකල් පැදීම , ශීතල දවසක නම් ට්‍රෙඩ් මිල් එකේ දිවීම හෝ මේ දවස්වල වැඩි පුරම කරන්නාවාගේ වේගයෙන් ඇවිදීම කරා.
2. කෑම වේලකට ගන්නා කාබෝහයිඩ්‍රේට් ප්‍රමාණය ( මම බත්ගුල්ලෙකුගේ නිසා බත් ප්‍රමාණය) පිඟානේ මුළු ප්‍රමාණයෙන් තුනෙන් එකකට සීමා කරා. ඉතිරි හරිය එලවළු සහ මස්,මාළු, සැමන්, බිත්තර වැනි ප්‍රෝටීන් වලින් පිරෙව්වා.
වැඩේ සාර්ථකයි. 
ලංකාවේ එලවළු ගණන් අඩු කාලේ මේ ක්‍රමේ අත්හදා බලන්න. අත්දුටුවයි , සත්‍යයි. ප්‍රතිඵල සැණෙකින්..

Wednesday, 11 April 2018

ටිප් එක




"මෙයාට ඉතිං කොහේ ගියත් සත්ත්ව කරුණාව වැඩියිනේ? ඒ මනුස්සයා කලේ එයාගේ රස්සාව"

"ඒ වුණාට බලන්න කෝ ඒ ළමයා හරි උනන්දුවෙන් කිසිම පැකිලීමක් වාරාවක්  නැතිව, ඔක්කොම වැඩ තනියෙන් කරන්න බෑ වගේ හැඟීමක් නැතිව  අපට සලකපු හැටි? ...... මම නම් හරි ආසයි එහෙම හිතලා වැඩ කරන අයට.."

මේ සාකච්චාව ඇතිවුණේ අපේ නෝනයි මායි අතර  පසුගිය පාසැල් නිවාඩු කාලේ දවසක.

අපි ඒ නිවාඩුවට තස්මේනියාවේ සංචාරයකට ඇවිත් හිටියේ.

කතාවට අදාල සිද්ධිය ඉතා කුඩා එකක් වුණත් ඔබ අප සැමට  සිතන්නට යමක් එහි ඇති නිසා කියන්න ඕනි කියලා හිතුවා.

මේ වෙනකොට අපි හිටියේ තස්මේනියාවේ උල්වස්ටර්න්  කියන නගරයේ.

ඊට පසුදා උදෙන්ම මෙල්බන් බලා පිටත්වන ස්පිරිට් ඔෆ් තස්මේනියා ෆෙරී එකේ ආපහු එන්න එන ගමනේ.

මොටෙල් එකක නැවතිලා ඉන්න අතරේ  රාත්‍රී කෑම ගන්න තැනක් හොයමින් ඇවිදින ගමන් .

"මෙහේ ශ්‍රී ලන්කන් හරි ඉන්දියන් හරි රෙස්ටූරන්ට් එකක් නැද්ද දන්නේ නෑ. "

කියමින් මම නිම්මි සහ සුපුන් සමඟ නගරයේ වීදී දිගේ ඇවිදිනවා.

"තාත්තා අපි යමු චයිනීස් එකකට "

සුපුන් තමන්ගේ ප්‍රියතම කෑම චයිනීස් නුඩ්ල්ස් හෝ ෆ්‍රයිඩ් රයිස් ගැන හිතමින්ද කොහෙදෝ මට චයිනීස් කඩ ගැන කියනවා.

"මෙන්න මෙයාට ඉතිං අර ඩිම් සිම් සූප් එකයි , නුඩ්ල්ස් එකයි ගැන මතක් වෙලා අරබලන්න කියන කොටත් තොලකට ලෙවකනවා මෙයා" නිම්මී අපේ පුත්‍රයා ගේ චයිනීස් කෑමට ඇති ලොල්බව මට නැවතත් මතක් කර දුන්නා.

"හරි හරි ඊලඟට අහුවෙන චයිනීස් එකට යමු එහෙනම්  ලංකාවේ වගේමයි මෙහෙත් චීනේවත් නැතිව ඇති මෙච්චර චයිනීස් රෙස්ටුරන්ට්ස්"

පුතා විතරක් නෙවෙයි අම්මත් ප්‍රයිඩ් රයිස් වගේ කෑම ගන්න කැමති බව දන්නා මම ඒ අදහසට එකඟ වුණා.

ඔහොම කතාකර කර යද්දී පාර අයිනේ චයිනීස් කඩයක් දැකපු අපේ සුපුන් කඩිමුඩියේ ඒ පැත්තට ඇදුනා. ඒ පිටිපස්සෙන් අපි දෙන්නත් ඒ භෝජනශාලාව වෙත ඇදුනේ ඉබේටමයි.

රෙස්ටුරන්ට් එක චයිනීස් එකක් වුවත් එයට ගොඩවදින අමුත්තන් පිළිගන්නටත් ඔවුන් හට රාත්‍රී ආහාරයට ගත හැකි දේවල් අඩංගු මෙනු පත දෙන්නටත් සිටියේ  සුදු ජාතික තරුණියක්

"කෑම මෙහෙදි අර ගන්නද ? එහෙම නැත්නම් අරගෙන යන්නද? "


අපව පිළිගනිමින් කලමණාකාරි මේසයේ සිටි ඒ සුදු  තරුණිය ඇසුවා.

"අපි මෙහෙදිම කෑම ගන්නවා ."

 ඉදිරියට පැනපු සුපුන් උත්තර දුන්නා.

අලංකාරව මේස රෙදි ආදිය දමා සකසා තිබු මේසයක් වෙත අප කැඳවා ගෙන ගියේ ඒ  තරුණ කළමනාකාරිනිය විසින්මයි.

ලා කොල පැහැති අත් දිග කමිසයකින් සහ කළු කලිසමකින් සැරසී සිටි ඇය වෙතින් දිස්වූයේ දඟකාර ඔසී තරුණියකගේ පෙනුමට වඩා අපට හුරු පුරුදු ලාංකික තරුණියකගේ හැඩරුවක්.

ඒ නිසාමදෝ ඇය කරන කියන දේවල් දෙස ඉතා උවමනාවෙන් බලා සිටින්නට අප තිදෙනාම පෙළඹුණා කිව්වොත් නිවැරදියි.

අප යන විටත් එහි මේස කිහිපයකම රාත්‍රි ආහාරය ගන්නට එහි පැමිණි කණ්ඩායම් දක්නට ලැබුණා. ටික වෙලාවකින් අප සිටි මේසය වෙත පැමිණි ඇය අප තිදෙනාට වතුර වීදුරු තුනක් සහ වතුර බෝතලයක් ලබා දුන්නා .

නිම්මී සහ සුපුන් මෙනූ එකේ අකුරක් නෑර සාකච්චා කරන අතර වතුර වීදුරුවක් තොලගාමින් මම වටපිටාව දෙස නෙත් යොමුකලා.

අපේ කතානායිකාව ඉතා හුරුබුහුටි කඩිසර කෙනෙක් බව වටහා ගන්නට  මට ගතවූයේ ඉතාම සුලු වේලාවක්.

රෙස්ටූරන්ට් එක ඇතුලේ සිදුවන සියලු කටයුතු දෙස හොඳින් බලා සිටි මට වරෙක ඇය  ටේක් අවේ ඔඩර් එකක් දෙමින් එන දුරකතන ඇමතුමකට පිළිතුරු දෙන හැටිත්  ඒ අතර තුර කුස්සියෙන් එන සීනු හඬ දෙස සවන් යොමා සිට පිළියෙල කර අවසන් වූ කෑම අදාල මේස වෙත ගෙන එන හැටිත්   හොඳින් දැකගත හැකි වුණා.

අප මෙන්ම තවත් මේස කිහිපයකම කෑම ගන්නට පැමිණි පිරිස් රැඳී සිටියත් සියලු දෙනාටම  අදාල සත්කාර කිරිමට සිටියේ මේ තරුණිය පමණයි.

ඉතා සිනාමුසු මුහුණින් අමුත්තන්ට සංග්‍රහ කල ඈ වරෙක ඉඳුල් වූ පිඟන් ගොඩක් අත් දෙකේම රඳවා ගෙන කුස්සිය වෙත යනවා.

තවත් වරෙක කුස්සියේ සිට සකස් කර දුන් ටේක් අවේ කෑම පෙට්ටි ටිකක් අදාල පාරිභෝගිකයා වෙත ගෙන යනවා.

ඒ අතරේ අප සිටි මේස වලට පැමිණ ඒවායේ  ඇති උවමනා එපාකම් ගැන හොයනවා.


"මොනාද අනේ ඔයා ඔච්චර උවමනාවෙන් බලා ඉන්නේ ?  "

"අර බලන්නකෝ අර කෙල්ල කරන වැඩ ගොඩ?

මුළු හෝටලේම වැඩ ටික තනියම කරන්නේ එයානේ ?

අපේ එකෙක් එහෙමනම් මේ වෙනකොට එහෙන් මෙහෙන් ඇඹරෙන්න අරන් වැඩ වැඩියි කියලා."

"එහෙම තමයි මෙහේ අය වැඩ නම් වැඩ මොන රස්සව කලත් ආයි වාරාවට වැඩ නෑනේ? "

"ආ  ඔය කියන්නේ ඕගොල්ලන්ගේ වැඩ පොළේ අය ගැනනේ ?

මම ඒ වුණාට මේ ළමයාගේ මොකක් හරි විශේෂයක් දකිනවා. "

"ඒ කිව්වේ?"

"එහෙම මත් නෙමෙයි මට පෙණෙන විදිහට මේ ලමයා හරි ආශාවෙන් වගේම හරි උනන්දුවකින් වැඩ කරන කෙනෙක්.

තමන් කරන රස්සාව ගැන අභිමානයක් ඇතුව වැඩ කරන කෙනෙක්.

මම නම් හරි කැමතියි එහෙම වැඩ කරන අයට මොන රටේ , මොන ජාතියේ වුණත් මෙහෙම මිනිස්සු හින්ද තමයි ආයතන , ව්‍යාපාර වගේම පොදුවේ ගත්තම රටක් වුණත් දියුණු වෙන්නේ."

"ඔන්න ඔන්න පුතා තාත්තා කෑම කන්න ආපු තැනත් බණ කියන්න ගත්තා.

ඉස්සෙල්ලා චයිනීස් කඩ වලට එන්න බෑ කියපු මිනිහා දැන් කඩේ දාලා යන එකක් නෑ වගේ."

කතාවෙන් කතාවෙන් අපේ රාත්‍රී කෑම වේලත් සම්පුර්ණ වුණා . කට්ටිය දැන් එළියට යන්නයි ලෑස්තිය.
මම බිල ගෙවන්නම් නිම්මී වීසා කාඩ් එකත් අරන් කවුන්ටරය වෙත ගියා.

ඇය බිල ගෙව්වේත් අපේ කතානායිකාව වෙතටමයි.

මේ අතරේ සුපුන් මට යමක් පෙන්වනවා.   TIPS කියලා ලියූ වීදුරු බෝතලයක් ඇයගේ කවුන්ටරය අසල මේසයේ කොනකට වෙන්නට තියලා තිබුණා.

"මට මේකට කීයක් හරි දාන්නමයි හිතෙන්නේ"  මම කටහඬ අවදි කලා.

"හා හා මෙයාගේ සත්ත කරුණාව වැඩි වෙලා මෙන්න.

ඔන්න ඔහේ කීයක් හරි දාන්න තියෙන්නේ. "

මම මුදල් පසුම්බිය ඇද එහි තිබූ ඩොලර් දහයේ කොළයක්  බෝතලයතුලට දැම්මා.

 ඒ වෙනකොට එහි තිබුණේ ඩොලරයේ සහ ශත පණහේ කාසි කිහිපයක් පමණයි.

රෙස්ටුරන්ට් එකෙන් එළියට පැමිණි අප තිදෙනා නැවතත් අපේ වාහනය දෙසට යන ගමන්. මෙතෙක් වේලා වැඩි කතා බහක් නැතිව සිටිසුපුන් තම හඬ අවදි කලා.

"තාත්තා .... මෙහේ මිනිස්සු ටිප් එකට දෙන්නේ ඩොලරයක් හරි දෙකක් හරි.  ඔයා දහයක්ම දුන්නනේ ? "

"හරි හරි පුතා  මම ඒ ක දන්නනවා

ඒ අක්කා හරි උවමනාවෙන් වැඩ කරනවනේ .

ඒක දැකලා තමයි මට ටිකක්වැඩි පුර දෙන්න හිතුණේ".


Monday, 29 January 2018

රියැදුරු කීර්ති බණ්ඩාර මතකද?



පසුගිය ඔක්තෝබර් මාසයේ පළමුවෙනිදා හපුතලේ බෙරගල පල්ලමේදී අනතුරට පත් බස් රථය ඔබට මතකද? එහි රියැදුරු කීර්ති බණ්ඩාර මහතා බසයේ ගමන් කල සියළුම මගීන් ගේ පණ බේරාදෙන්න තමනගේ ජීවිතය කැපකලා .
ඔහු මිය ගිහින් මාස තුනක් ගතවුණේ ජනවාරි මාසේ පළමුවෙනිදා . ඒ වෙනුවෙන් දානමය පිංකමක් ඔහුගේ ඌව කොස්ගම නිවසේදී පැවැත්වුණා.

කීර්ති ගේ පාසැල් යන වයසේ සිටින දරු දෙදෙනා ( පුතා මෙවර අපොස සා. පෙළ ලියනවා , දුව දෙක වසරේ ) වෙනුවෙන් උපකාර කරන්නැයි කියා මා ලියූ බ්ලොග් ලිපියට සැලකිය යුතු ප්‍රතිචාරයක්  ලැබුණා ( කීර්තිගෙ බිරිඳ විජය නිල්මිණි මහත්මියගේ  ගිණුමට රුපියල් ලක්ෂයකට ආසන්න මුදලක් එක් කර තිබුණා අපේ හිතවතුන් විසින්) .

ඔහු තම නිවස ගොඩ නගන්නට ගත් බැංකු ණයක් තිබෙනවා රුපියල් ලක්ෂ අටක  එහි මාසික වාරිකය රුපියල් 16000 ක් . නිල්මිණි මහත්මිය අප එකතුකර දුන් මුදලෙන් රුපියල් 50000 ක් ඒ ණය පියවීමට යොදාගෙන තිබෙනවා.  ඉතිරි මුදල් දරුවන්ගේ අධ්‍යාපන කටයුතුවලට යොදාගන්නා අතරේ.

මෙතෙක් කීර්ති සිදු කල පරාර්තකාමි ක්‍රියාව අගය කරනු වස් සුළු හෝ උදව්වක් කල නොහැකිවූ ඔබටයි මේ අවස්ථාව.

බැංකු ණය වාරියකය ගෙවන්නට නිල්මිණි මහත්මියට සහයවෙමු. පහත සඳහන් බැංකු ගිණුමට මුදල් බැර කරලා..


ගිණුමේ නම:  T.M. P.W. Nilmini Tennakoon


බැංකු ශාඛාව: ලංකා බැංකුව, හල්දුම්මුල්ල


ගිණුම් අංකය: 81720917

ඌව කොස්ගම කියන්නේ දුෂ්කර ගම්මානයක්  . එහි සිට බදුල්ල-කොළඹ පාරට කිලෝමීටර් පහක් පමණ දුරයි. කීර්තිගේ මරණයෙන් පසු ගමට ගිය බස් එක නැවතිලා. දැන් ගමේ අය ( නිල්මිණි  මහත්මියද ඇතුලුව) කොහේ හරි යන්න නම් මේ කිලෝමීටර් පහ ත්‍රී වීලර් එකක යායුතුයි රුපියල් 350 ක් ගෙවලා . ඒ නිසා අත්‍යවශ්‍ය කාරණයකට හැර කෙනෙක් පාරට එන්නේ නෑ

Friday, 26 January 2018

බණ්ඩාරවෙල පූනාගලින් බිහිවු සැබෑ මානවහිතවාදියා සෙල්වා ( කිට්නන් සෙල්වරාජ්)



සෙල්වා හෙවත් කිට්නන් සෙල්වරාජ් අපට හමුවන්නේ පසුගිය වතාවේ අප ලංකාවට පැමිණ සිටි අතරයි.  බදුල්ලේ පැවති පොත් බෙදා දීමේ උත්සවයකදී මා අසලට පැමිණි සෙල්වා ඊට දින කිහිපයකට පෙර අප දෙදෙනා දුරකතනයෙන්  සම්බන්ධ වූ බව මට මතක් කර දුන්නේය . ඒ නිම්මිලා ගේ අම්මාගේ උදව්වට ඔහු දන්නා කෙනෙක් සම්බන්ධ කරදීම සම්බන්ධයෙන් සිදු කල දුරකතන සංවාදයක් ගැනයි.

ආරෝහ පරිණාහ දේහයකින් යුත්  සෙල්වා කොයි වෙලේත් සිනහ මුසු මුහුණින් සිටින  අයෙකි.   සෙල්වා යමෙක් හා කතා කල සැණින්  ඔහු හෝ ඇය තම වසඟයට ගන්නට සමත්කම් ඇත්තෙකි.

ඌව පළාතේ සිටින මෙවැනිම තවත් චරිතයක් වන්නේ අප හිත මිතුරු සමන්ත විද්‍යරත්නයන් බව මම ඔබට මෙයට කලින් පවසා ඇත්තෙමි.

සෙල්වා හඳුන්වා දිය හැකි අනෙක් හොඳම ක්‍රමය වන්නේ  සමන්ත විද්‍යාරත්නගේ ද්‍රවිඩ භාෂාව කතාකරන අනුවර්තනයක් ලෙසයි.
ඌවේ සිංහල කතා කරන පිරිස අතර සමන්තට ඇති ලෙංගතු කම  හා කැමැත්තට සමාන ලෙංගතු කමක් ඌවේ ද්‍රවිඩ භාෂාව කතා කරන පිරිස අතර සෙල්වාට හිමිව තිබේ.

ඒ ඔහුගේ ප්‍රියමනාප භාවයත්, චතුර කථිකත්වයත්  අසා සිටින්නන්ගේ සිත් ඇදබැඳ තබා ගනිමින් තම පණිවිඩය ඔවුන් වෙත ගෙනයන්නට ඇති හැකියාවත් නිසාය.

සෙල්වා ගැන මේ මෑතක අප ඇසූ කතා දෙකකින් ඔහුගේ මේ ගුණාංග පිලිබඳ  ඔබ අපට හොඳ අදහසක් ලබාගත හැකියැයි සිතුණි.


පළමු කතාව:

 මේ වනවිට බණ්ඩාරවෙල අපේ ගම් ප්‍රදේශයේ නිතරම කතාවෙන මාතෘකාවක් තිබේ . ඒ උමා ඔය බහුකාර්ය ව්‍යාපෘතිය සහ ඒ හේතුවෙන් බණ්ඩාරවෙල සහ අවට ගම්මාන වලට  සිදු වී ඇති අලාභහානි ගැනයි.

ව්‍යාපෘතියෙන් පළාතට සිදුවිය හැකි හානි ගැන ජනතාව දැනුවත් කල කණ්ඩායමට සෙල්වාද ඇතුලත් වී සිටින්නේ ඔහු හා සමන්ත විද්‍යාරත්නයන්  එකම වර්ගයේ අදහස් දරන්නන්ද වන නිසයි.

සමන්තලා සිංහල බසින් ජනතාව දැනුවත් කරද්දී උමා ඔයේ ඇති අනිසි බලපෑම් ගැන මුස්ලිම් සහ ද්‍රවිඩ ජනතාව දැනුවත් කිරීමට සෙල්වා ගෙන් සෑහෙන කාර්ය භාරයක් සිදු වූ බව නොරහසකි.

මේ ඒ බව සනාථ කෙරුණු එක් අවස්ථාවකි.

පසු ගියදිනෙක අපේ ගම් පළාතේ උමා ඔය බහුවිනාශකාරී ව්‍යාපෘතියට එරෙහි ජනතා පෙරමුණෙන් ඉදිරිපත් කල ස්වාධීන කණ්ඩායම චන්ද ව්‍යාපාර කටයුතු කරමින් සිටියේය.


මේ කියන අවස්තාවේ ඔවුන් අපේ ගමට යාබද තේ වත්තේ ද්‍රවිඩ කම්කරු කාන්තාවන් දැනුවත් කරන්නට පැමිණ සිටියහ.  පළාතේ චන්ද අපේක්ෂිකා සුජීවා රත්නසිංහ සහ තව පිරිසක් සමඟ ඒ සඳහා පැමිණ සිටියේ අපේ කථානායක සෙල්වරාජ් ය.

සුජීවා උමාඔය ව්‍යාපෘතිය නිසා හානියටපත් නිවාස, ඉඩම් ආදියට වන්දි ලබාගත හැකි ආකාරය ආදිය ගැන වතුකරයේ ජනතාව දැනුවත් කලාය. ඊලඟට එලැඹුණේ සෙල්වාගේ වාරයයි




සෙල්වා කතාව පටන් ගත් තැන සිටම වතු ජනතාවගේ අවුරුදු 150 ක් පැරණි අතීතයේ සිට අද දක්වා ඔවුන් විඳිනා දුක් ගැහැට වෙත ඔවුන්ගේ අවධානය යොමු කලේය. එතෙක් මෙතෙක් පරම්පරා තුනක් හතරක් රට වෙනුවෙන් තම ශ්‍රමය වැගිරූ වතුකරයේ ජනයාට තවමත් බොන්නට වතුර, සනීපාරක්ෂක පහසුකම් වෙනුවෙන් වැසිකිළියක් තනාගන්නට වත් ඉඩකඩක් වත් සපයා දෙන්නට අපොහොසත්වු පාලකයින් ගැන කතා කලේය..


සෙල්වාගේම වචන වලින් කිව්වොත් "ශුද්ධ දෙමළෙන්"  තම ජනයා වැටී ඇති දුක්බර තත්ත්වය ඔවුන්ට පහදා දුන්නේය.

පැයක් එකහමාරක් නොසෙල්වී සෙල්වාගේ පැහැදිලි කිරිමට සවන්දුන් කම්කරු කාන්තාවෝ සෙල්වා වට කර ගත්හ

"අපි මෙච්චර කාලයක් මුට්ටි කාසි දිදී පාර්ලිමෙන්තු යවපු තොන්ඩමන් ලා , සච්චිලා අපි ගැන් බැලුවේ නෑ .. අපිට මේ වගේ අපේජීවිත වල හැබෑ තත්ත්වේ පැහැදිලි කලෙත් නෑ. අපේ චන්ද අරන් එයාලා හැදුනා විතරයි"

"අපි මේ පාර ඔයාලාට චන්දේ දෙනවා.. චන්දෙන් පස්සේ අපේ ගෙවල් වල එන්න ."

ඔවුන් සෙල්වාට ආරාධනා කලහ.

ටික දිනකට පසු අයිස්ලෙබි වතුයායේ පහළ ලැයිම් පේලියේ ඉන්න මල්ලී කෙනෙක් සමඟ සෙල්වා පැමිණි රැස්වීම ගැන කතා කලෙමි.

 "අප්පා සෙල්වා අන්නෙයි මාර කථිකයා . වත්තේ කට්ටිය කියනවා ඒ ගොල්ලෝ ජීවිතේ පළමුවෙනි වතාවට තමයි ඒ තරම් උනන්දුවෙන් දේශපාලකයෙක් කතාකරන හැටි බලන් හිටියේ කියලා.

ඒ විතරක් යැ එක අම්මා කෙනෙක් සෙල්වා ගේ අත අල්ලාගෙන කතා කර කර හිටියා පුතා ඔයාලා වගේ මිනිස්සු තමයි අපිට ඕනෑ අපි ගැන ආණ්ඩුවට කියන්න, අපි වෙනුවෙන් පෙනී හිටින්න   කියලා"

යැයි ඒ මල්ලී මා හා පැවසුවෙ සෙල්වා එදා පැමිණි සියලු වතු කම්කරු කාන්තාවන්ගේ පැහැදීමට ලක්වූ බවයි.




දෙවන කතාව ඊලඟ කොටසින්


පසු සටහන: කිට්නන් සෙල්වරාජ් සමස්ත ලංකා වතු කම්කරු සංගමයේ සභාපති වරයා වන අතර මෙවර ප්‍රාදේශීය සභා මැතිවරණයට හල්දුම්මුල්ල ප්‍රදේශයේ කණ්ඩායම් නායකයා ලෙස ඉදිරිපත් වී සිටි.